سرمایه‌گذاران چگونه سهام NVIDIA (NVDA) را خریداری می‌کنند؟

درک سرمایه‌گذاری سنتی در سهام: مثال انویدیا (NVIDIA)

برای کسانی که با بازارهای مالی مرسوم آشنایی دارند، فرآیند خرید سهام یک شرکت سهامی عام مانند انویدیا (NVDA) نسبتاً ساده است و دهه‌هاست که به همین شکل انجام می‌شود. این فرآیند به عنوان یک نقطه مرجع اساسی هنگام بررسی نحوه عملکرد دارایی‌های دیجیتال عمل می‌کند. فردی که علاقه‌مند به تصاحب بخشی از نوآوری‌های انویدیا است، معمولاً با افتتاح یک حساب سرمایه‌گذاری در یک شرکت کارگزاری (Brokerage) تحت نظارت شروع می‌کند. این مرحله بسیار حیاتی است زیرا این شرکت‌ها به عنوان واسطه عمل کرده و دسترسی به بورس‌های اوراق بهادار را، جایی که سهام خرید و فروش می‌شود، فراهم می‌کنند.

پس از ایجاد حساب، نوبت به شارژ مالی آن می‌رسد. این کار معمولاً شامل انتقال ارز فیات، مانند دلار آمریکا، از یک حساب بانکی است. با در دسترس بودن وجوه، سرمایه‌گذار به پلتفرم معاملاتی کارگزاری – که می‌تواند وب‌سایت، اپلیکیشن دسکتاپ یا موبایل باشد – مراجعه می‌کند. در این پلتفرم، آن‌ها انویدیا را با نماد بورسی منحصر به فردش، یعنی "NVDA" جستجو می‌کنند. سپس سرمایه‌گذار یک سفارش خرید ثبت می‌کند و تعداد سهامی را که می‌خواهد بخرد و قیمتی را که مایل به پرداخت است مشخص می‌کند (مثلاً یک سفارش بازار (Market Order) برای خرید در قیمت فعلی، یا یک سفارش محدود (Limit Order) برای خرید تنها در صورتی که قیمت به سطح معینی برسد). کارگزاری‌های مدرن اغلب خرید سهام کامل یا کسری (Fractional) را تسهیل می‌کنند و به این ترتیب، سهام گران‌قیمتی مثل NVDA را برای طیف وسیع‌تری از سرمایه‌گذاران در دسترس قرار می‌دهند. کل این فرآیند متمرکز، تحت نظارت شدید و در ساعات معاملاتی مشخص در بورس‌های رسمی انجام می‌شود.

پر کردن شکاف: سهام توکنیزه شده و دارایی‌های سنتتیک (مصنوعی)

در حالی که روش سنتی خرید سهام NVDA همچنان روش غالب است، ظهور فناوری بلاک‌چین و امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)، مسیرهای جایگزین، هرچند پیچیده‌تر و نوپایی را برای قرار گرفتن در معرض دارایی‌های سنتی مانند سهام شرکت‌ها معرفی کرده است. این رویکردهای نوآورانه اغلب تحت عناوین «سهام توکنیزه شده» (Tokenized Stocks) یا «دارایی‌های سنتتیک» (Synthetic Assets) قرار می‌گیرند.

سهام توکنیزه شده، توکن‌های دیجیتالی هستند که روی یک بلاک‌چین صادر می‌شوند و نشان‌دهنده مالکیت یا حق استفاده از اوراق بهادار سنتی هستند. در واقع، هدف آن‌ها انتقال ارزش و عملکرد سهامی مانند انویدیا به یک دفتر کل غیرمتمرکز است. این امر اجازه می‌دهد تا مزایای بالقوه فناوری بلاک‌چین، مانند مالکیت کسری، قابلیت معامله ۲۴/۷ و افزایش دسترسی جهانی، در ابزارهای مالی سنتی نیز اعمال شود.

از سوی دیگر، دارایی‌های سنتتیک ابزارهای مالی هستند که قیمت و ویژگی‌های دارایی دیگری را شبیه‌سازی می‌کنند، بدون اینکه نیازی به مالکیت مستقیم خود آن دارایی پایه باشد. در رابطه با NVDA، یک توکن سنتتیک NVDA حرکات قیمتی سهام انویدیا را دنبال می‌کند. این دارایی‌های سنتتیک اغلب با استفاده از قراردادهای هوشمند روی بلاک‌چین ایجاد شده، توسط ارزهای دیجیتال وثیقه‌گذاری می‌شوند و به گونه‌ای طراحی شده‌اند که مواجهه اقتصادی مشابهی با دارایی پایه ایجاد کنند.

انگیزه‌های اصلی پشت این راه‌حل‌های مبتنی بر کریپتو عبارتند از:

• مالکیت کسری: دردسترس‌تر کردن سهام با ارزش بالا از طریق اجازه دادن به کاربران برای مالکیت بخش‌های بسیار کوچک.
• دسترسی جهانی: غلبه بر موانع جغرافیایی و محدودیت‌های سیستم مالی سنتی.
• معاملات ۲۴/۷: امکان معامله مداوم در خارج از ساعات کاری بازارهای سنتی.
• قابلیت همکاری (Interoperability): اجازه دادن به این دارایی‌ها برای استفاده در اکوسیستم گسترده‌تر دیفای (مثلاً برای وام‌دهی، وام‌گیری یا به عنوان وثیقه).
• کاهش واسطه‌ها: هدف قرار دادن کاهش تعداد واسطه‌های مالی سنتی، که پتانسیل کاهش هزینه‌ها و افزایش کارایی را دارد.

با این حال، درک این نکته بسیار مهم است که این روش‌ها با مجموعه‌ای از ریسک‌ها و پیچیدگی‌های رگولاتوری (نظارتی) خاص خود همراه هستند که در ادامه بررسی خواهیم کرد. این دارایی‌ها معمولاً نشان‌دهنده مالکیت مستقیم سهام شرکت به آن معنایی که در خرید سنتی وجود دارد نیستند؛ بلکه نشان‌دهنده یک ادعا یا قرار گرفتن در معرض عملکرد قیمتی آن هستند.

مکانیسم قرار گرفتن در معرض انویدیا به صورت توکنیزه شده

کسب سود از عملکرد انویدیا از طریق دارایی‌های توکنیزه شده یا سنتتیک در فضای کریپتو، شامل مجموعه‌ای از مراحل و فناوری‌های متمایز نسبت به حساب‌های کارگزاری سنتی است.

1. راه‌اندازی کیف پول کریپتو: اولین پیش‌نیاز، یک کیف پول ارز دیجیتال غیرامانی (Non-custodial) است (مانند MetaMask، Ledger یا Trust Wallet). این کیف پول به عنوان حساب بانکی شخصی و محل ذخیره دارایی‌های دیجیتال شما، از جمله NVDA توکنیزه شده یا ارزهای دیجیتالی که برای خرید آن استفاده می‌شود، عمل می‌کند.
2. تهیه ارز دیجیتال پایه: برای خرید دارایی‌های سنتتیک یا توکنیزه شده، معمولاً باید یک ارز دیجیتال پایه تهیه کنید؛ اغلب یک استیبل‌کوین مانند USDC یا USDT، یا یک توکن بومی بلاک‌چین مانند اتریوم (ETH) یا پالیگان (MATIC). این کار معمولاً شامل خرید کریپتو در یک صرافی متمرکز (CEX) یا مستقیماً از طریق درگاه‌های پرداخت فیات به کریپتو و سپس انتقال آن به کیف پول غیرامانی شماست.
3. تعامل با پلتفرم‌ها: سرمایه‌گذاران سپس با پروتکل‌های خاص امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) یا صرافی‌های متمرکز کریپتو که سهام توکنیزه شده یا دارایی‌های سنتتیک ارائه می‌دهند، تعامل می‌کنند.
   • پروتکل‌های دیفای: این‌ها اغلب اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (dApps) هستند که روی بلاک‌چین اجرا می‌شوند. کاربران کیف پول خود را متصل کرده و می‌توانند کریپتوهای موجود خود را با توکن‌های سنتتیک NVDA مبادله کنند (Swap). این پروتکل‌ها بر موارد زیر متکی هستند:
     • اوراکل‌ها (Oracles): فیدهای داده خارجی که قیمت لحظه‌ای سهام پایه NVDA را ارائه می‌دهند. داده‌های دقیق و قابل اعتماد اوراکل برای حفظ وابستگی قیمت (Peg) دارایی سنتتیک به قیمت واقعی سهام حیاتی است.
     • وثیقه‌گذاری (Collateralization): دارایی‌های سنتتیک معمولاً با سایر ارزهای دیجیتال (مانند استیبل‌کوین‌ها یا اتریوم) بیش‌وثیقه‌گذاری (Overcollateralized) می‌شوند. این امر تضمین می‌کند که حتی در صورت نوسان قیمت وثیقه، ارزش کافی برای پشتوانه دارایی سنتتیک وجود داشته باشد.
     • استخرهای بدهی/استخرهای نقدینگی: در بسیاری از پروتکل‌های دارایی سنتتیک، کاربران با قفل کردن وثیقه، دارایی سنتتیک را «ضرب» (Mint) می‌کنند و یک موقعیت بدهی ایجاد می‌کنند. سایر کاربران می‌توانند این دارایی‌های ضرب شده را در استخرهای نقدینگی معامله کنند.
   • صرافی‌های متمرکز کریپتو (CEXs): برخی از صرافی‌های متمرکز در گذشته «سهام توکنیزه شده» ارائه می‌دادند. در این موارد، خود صرافی معمولاً سهام سنتی پایه را در اختیار دارد و توکن‌های بلاک‌چینی به نمایندگی از آن سهام صادر می‌کند. کاربران حساب خود را با فیات یا کریپتو شارژ کرده و سپس سفارش خرید NVDA توکنیزه شده را ثبت می‌کنند. این روش بیشتر به کارگزاری سنتی شبیه است اما از بلاک‌چین برای صدور و انتقال نمایش دیجیتال دارایی استفاده می‌کند.
4. اجرای سفارش: پس از اتصال به پلتفرم و داشتن وجوه کافی، سرمایه‌گذار می‌تواند سفارشی برای دریافت NVDA توکنیزه شده یا سنتتیک ثبت کند. در یک صرافی غیرمتمرکز (DEX)، این کار معمولاً یک تراکنش سواپ (Swap) است که از طریق قرارداد هوشمند اجرا می‌شود. در یک صرافی متمرکز، این یک سفارش خرید معمولی مشابه معاملات سهام سنتی است.
5. حضانت (Custody): پس از خرید موفق، توکن‌های NVDA توکنیزه شده یا سنتتیک در کیف پول کریپتو سرمایه‌گذار (در صورت استفاده از پروتکل دیفای) یا در حساب او در صرافی متمرکز نگهداری می‌شوند.

کل این فرآیند، از راه‌اندازی کیف پول تا اجرای معامله در یک پروتکل دیفای، در مقایسه با کلیک بر روی گزینه «خرید» در پلتفرم کارگزاری سنتی، به سطح بالاتری از تخصص فنی و مسئولیت‌پذیری فردی نیاز دارد.

پیمایش در چشم‌انداز کریپتو برای دسترسی به دارایی‌های سنتی

اکوسیستم کریپتو پلتفرم‌های مختلفی را برای تعامل کاربران ارائه می‌دهد که هر کدام ویژگی‌ها، مدل‌های امنیتی و سطوح تمرکززدایی خاص خود را دارند. هنگام تلاش برای قرار گرفتن در معرض دارایی‌هایی مانند NVDA از طریق کریپتو، شناخت این پلتفرم‌ها کلیدی است.

صرافی‌های متمرکز (CEX) برای دارایی‌های توکنیزه شده

صرافی‌های متمرکز کریپتو اغلب به عنوان نقطه ورود بسیاری از افراد به بازار کریپتو عمل می‌کنند. آن‌ها شباهت‌های عملیاتی زیادی با کارگزاری‌های سهام سنتی دارند:

• رابط کاربری: آن‌ها معمولاً رابط‌های کاربرپسند، اپلیکیشن‌های موبایل و پشتیبانی مشتری ارائه می‌دهند که دسترسی را حتی برای تازه‌واردان به دنیای کریپتو آسان می‌کند.
• درگاه‌های ورود فیات: اکثر صرافی‌های متمرکز به کاربران اجازه می‌دهند ارز فیات را مستقیماً از حساب‌های بانکی واریز کنند و تبدیل پول سنتی به ارزهای دیجیتال را تسهیل می‌کنند.
• معاملات دفتر سفارش (Order Book): مانند بورس‌های سهام، صرافی‌های متمرکز از مدل دفتر سفارش استفاده می‌کنند که در آن خریداران و فروشندگان سفارش‌های خود را ثبت کرده و صرافی آن‌ها را با هم تطبیق می‌دهد.
• خدمات حضانتی: صرافی‌های متمرکز معمولاً وجوه و دارایی‌های دیجیتال کاربران را در حضانت خود نگه می‌دارند. این بدان معناست که صرافی مسئول امنیت کلیدهای خصوصی شماست. اگرچه این کار راحت است، اما «ریسک طرف مقابل» (Counterparty Risk) را معرفی می‌کند – اگر صرافی هک شود یا سوءمدیریت داشته باشد، وجوه ممکن است از دست برود.
• رعایت مقررات: صرافی‌های معتبر از مقررات احراز هویت (KYC) و ضد پولشویی (AML) پیروی می‌کنند و از کاربران می‌خواهند هویت خود را تأیید کنند.
• عرضه سهام توکنیزه شده: در گذشته، برخی صرافی‌های متمرکز با ارائه نسخه‌های توکنیزه شده سهامی مانند NVDA آزمایش‌هایی انجام دادند. این عرضه‌ها معمولاً با پشتوانه سهام واقعی که در اختیار صرافی بود انجام می‌شد. با این حال، فشارهای نظارتی باعث شده بسیاری از صرافی‌ها این خدمات را متوقف یا محدود کنند.

پروتکل‌های امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) برای دارایی‌های سنتتیک

پروتکل‌های دیفای نشان‌دهنده گسستی رادیکال‌تر از امور مالی سنتی هستند و روی بلاک‌چین‌ها بدون واسطه‌های مرکزی فعالیت می‌کنند. این پروتکل‌ها اغلب بدون نیاز به مجوز (Permissionless) و غیرامانی هستند:

• غیرامانی: کاربران کنترل کامل دارایی‌های خود را از طریق کیف پول‌های شخصی حفظ می‌کنند. هیچ شخص ثالثی کلیدهای خصوصی آن‌ها را نگه نمی‌دارد.
• مبتنی بر قرارداد هوشمند: تمام عملیات‌ها، از ایجاد دارایی تا معامله، توسط قراردادهای هوشمند خوداجرا روی بلاک‌چین مدیریت می‌شوند. این کار نیاز به واسطه‌های انسانی را از بین می‌برد.
• شفافیت: تمام تراکنش‌ها و قوانین پروتکل معمولاً در بلاک‌چین عمومی قابل مشاهده هستند.
• بدون نیاز به مجوز: هر کسی با اتصال اینترنت و یک کیف پول سازگار می‌تواند با پروتکل‌های دیفای تعامل داشته باشد، صرف نظر از موقعیت جغرافیایی یا تأیید هویت (اگرچه برخی پروتکل‌ها ممکن است برای عملکردهای خاص KYC را ادغام کنند).
• ایجاد دارایی سنتتیک: پروتکل‌هایی که بر دارایی‌های سنتتیک تمرکز دارند، به کاربران اجازه می‌دهند دارایی‌هایی را معامله یا ضرب کنند که قیمت سهام سنتی مانند NVDA را شبیه‌سازی می‌کنند. این‌ها به معنای داشتن پشتوانه سهام واقعی نیستند، بلکه مشتقات مالی هستند که ارزش آن‌ها از طریق مکانیسم‌های وثیقه‌گذاری و نقدسازی (Liquidation) به قیمت سهام متصل شده است.
• استخرهای نقدینگی و بازارسازهای خودکار (AMM): معامله در صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX) در فضای دیفای اغلب از طریق بازارسازهای خودکار و استخرهای نقدینگی انجام می‌شود تا دفترهای سفارش سنتی. کاربران جفت‌ارزهای کریپتو را به این استخرها واریز کرده و کارمزد دریافت می‌کنند و دیگران در برابر این استخر معامله می‌کنند.

تعامل با پروتکل‌های دیفای به طور کلی نیازمند درک عمیق‌تری از فناوری بلاک‌چین، مدیریت کیف پول، کارمزد شبکه (Gas Fees) و ریسک‌های خاص مرتبط با قراردادهای هوشمند و سیستم‌های غیرمتمرکز است.

ملاحظات کلیدی برای سرمایه‌گذاران کریپتو که به دنبال مواجهه با NVDA هستند

اگرچه جذابیت استفاده از زیرساخت کریپتو برای دسترسی به دارایی‌های سنتی زیاد است، چندین فاکتور حیاتی باید توسط هر سرمایه‌گذار بالقوه سنجیده شود. این ملاحظات اغلب تفاوت بین مواجهه مبتنی بر کریپتو و خرید مستقیم سهام سنتی را رقم می‌زنند.

محیط رگولاتوری و انطباق قانونی

چشم‌انداز نظارتی برای اوراق بهادار توکنیزه شده و دارایی‌های سنتتیک هنوز در حال تکامل است و در حوزه‌های قضایی مختلف به شدت متفاوت است.

• طبقه‌بندی اوراق بهادار: رگولاتورها در سراسر جهان در حال کلنجار رفتن با نحوه طبقه‌بندی این دارایی‌های دیجیتال هستند. آیا آن‌ها اوراق بهادار هستند، مشتقات هستند یا یک طبقه دارایی کاملاً جدید؟ این طبقه‌بندی تعیین می‌کند که تحت چه نظارت‌های قانونی قرار می‌گیرند.
• تفاوت‌های قضایی: آنچه در یک کشور مجاز است ممکن است در کشور دیگر غیرقانونی باشد. این یک شبکه درهم‌تنیده از قوانین ایجاد می‌کند که پیمایش در آن برای پروتکل‌های جهانی و کاربران دشوار است.
• حفاظت از سرمایه‌گذار: بازارهای سهام سنتی مکانیسم‌های قدرتمندی برای حفاظت از سرمایه‌گذار دارند. این مکانیسم‌ها ممکن است در مورد دارایی‌های سنتتیک مبتنی بر کریپتو، به ویژه در پلتفرم‌های غیرمتمرکز، صدق نکنند یا بسیار ضعیف‌تر باشند.
• نظارت بر صرافی‌های متمرکز: صرافی‌های متمرکزی که سهام توکنیزه شده ارائه می‌دادند با فشارهای نظارتی قابل توجهی روبرو شده‌اند که منجر به توقف این خدمات برای اجتناب از مشکلات قانونی شده است.

ریسک‌های منحصر به فرد در مواجهه با کریپتو

فراتر از ریسک‌های استاندارد بازار، سرمایه‌گذاری در NVDA سنتتیک یا توکنیزه شده از طریق کریپتو، لایه جدیدی از ریسک‌های فنی و عملیاتی را معرفی می‌کند:

• ریسک قرارداد هوشمند: پروتکل‌های دیفای بر قراردادهای هوشمند پیچیده متکی هستند. باگ‌ها، آسیب‌پذیری‌ها یا اکسپلویت‌ها در این قراردادها می‌توانند منجر به از دست رفتن غیرقابل بازگشت وجوه شوند. حسابرسی توسط شرکت‌های معتبر این ریسک را کاهش می‌دهد اما کاملاً از بین نمی‌برد.
• ریسک اوراکل: دارایی‌های سنتتیک برای بازتاب دقیق ارزش سهام پایه به فیدهای قیمت خارجی (اوراکل‌ها) وابسته هستند. اگر یک اوراکل دستکاری شود، مختل شود یا از کار بیفتد، اتصال قیمتی دارایی سنتتیک می‌تواند شکسته شود و منجر به قیمت‌گذاری اشتباه یا نقدسازی‌های ناخواسته شود.
• ریسک نقدینگی: بازارهای کوچک‌تر یا جدیدترِ دارایی‌های سنتتیک ممکن است از نقدینگی پایین رنج ببرند و ورود یا خروج از موقعیت‌ها در قیمت‌های دلخواه را بدون لغزش قیمت (Slippage) قابل توجه، دشوار کنند.
• ریسک پایداری پگ (اتصال قیمت): برای دارایی‌های سنتتیک، مکانیسم طراحی شده برای حفظ قیمت در سطح سهام پایه ممکن است گاهی اوقات شکست بخورد، به ویژه در زمان نوسانات شدید بازار یا در صورتی که نسبت وثیقه‌گذاری کافی نباشد.
• ریسک‌های حضانتی:
  • حضانت شخصی (DeFi): در حالی که کنترل کامل را فراهم می‌کند، بار امنیت را کاملاً بر دوش کاربر می‌گذارد. گم کردن کلیدهای خصوصی، حملات فیشینگ یا شیوه‌های ناامن کیف پول می‌تواند منجر به از دست رفتن دائمی دارایی‌ها شود.
  • حضانت صرافی (CEX): اگرچه راحت است، اما اعتماد به یک صرافی متمرکز ریسک طرف مقابل را معرفی می‌کند – ریسک اینکه خود صرافی هک شود، ورشکسته شود یا رفتاری مخرب داشته باشد.

هزینه‌های تراکنش و کارایی

هزینه‌های تراکنش در دنیای کریپتو می‌تواند تفاوت قابل توجهی با کارمزدهای کارگزاری سنتی داشته باشد:

• کارمزد شبکه (Gas Fees): در بسیاری از بلاک‌چین‌ها (مانند اتریوم)، هر تراکنش، از جمله تعویض دارایی‌های سنتتیک، مستلزم پرداخت کارمزد شبکه به ارز بومی آن شبکه است. این کارمزدها بسته به شلوغی شبکه می‌تواند به شدت نوسان کند و معاملات کوچک را غیراقتصادی سازد.
• کارمزدهای معاملاتی: هم صرافی‌های متمرکز و هم غیرمتمرکز معمولاً کارمزدی معادل درصدی از حجم تراکنش دریافت می‌کنند.
• لغزش قیمت (Slippage): به ویژه در استخرهای دیفای با نقدینگی کمتر، معاملات بزرگ می‌توانند دچار لغزش شوند؛ جایی که قیمت اجرا شده به دلیل تأثیر بر استخر نقدینگی، تفاوت نامطلوبی با قیمت انتظار رفته دارد.
• مقایسه: در حالی که برخی کارگزاری‌های سنتی معاملات سهام بدون کمیسیون ارائه می‌دهند، تراکنش‌های کریپتو اغلب شامل چندین لایه کارمزد (کارمزد شبکه، کارمزد معامله، لغزش احتمالی) هستند که باید در محاسبات لحاظ شوند.

مالیات دارایی‌های توکنیزه شده

مالیات ارزهای دیجیتال و دارایی‌های توکنیزه شده حوزه‌ای در حال تحول و اغلب پیچیده است.

• سود/زیان سرمایه: مشابه سهام سنتی، خرید و فروش NVDA توکنیزه شده یا سنتتیک احتمالاً منجر به سود یا زیان سرمایه می‌شود که مشمول مالیات است. مدت زمان نگهداری دارایی (کوتاه‌مدت در مقابل بلندمدت) می‌تواند بر نرخ‌های مالیاتی تأثیر بگذارد.
• گزارش مالیاتی: ردیابی تمام تراکنش‌های کریپتو برای اهداف مالیاتی می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، به ویژه هنگام استفاده از چندین پروتکل دیفای. استفاده از نرم‌افزارهای تخصصی مالیات کریپتو ممکن است ضروری باشد.
• ظرافت‌های قانونی: قوانین مالیاتی در کشورهای مختلف بسیار متفاوت است و نحوه برخورد با اوراق بهادار توکنیزه شده ممکن است با سهام سنتی یا سایر دارایی‌های کریپتویی متفاوت باشد.

چرا کریپتو را برای قرار گرفتن در معرض سهام سنتی در نظر بگیریم؟

علیرغم پیچیدگی‌ها و ریسک‌ها، رویکرد کریپتو برای دسترسی به دارایی‌هایی مانند سهام انویدیا چندین مزیت قانع‌کننده برای برخی سرمایه‌گذاران دارد و با اصول کلی امور مالی غیرمتمرکز همسو است.

دسترسی و مالکیت کسری

یکی از مهم‌ترین مزایا، پتانسیل دموکراتیک‌سازی مالی توسط کریپتو است.

• موانع ورود کمتر: بازارهای سهام سنتی اغلب دارای حداقل سرمایه‌گذاری یا محدودیت‌های جغرافیایی هستند. دارایی‌های توکنیزه شده یا سنتتیک می‌توانند این موانع را از بین ببرند و به افرادی با سرمایه محدود اجازه دهند از طریق مالکیت کسری، در معرض سهام گران‌قیمتی مثل NVDA قرار گیرند. یک کاربر تئوریکاً می‌تواند مالک ۰.۰۰۱ از یک توکن NVDA باشد، چیزی که در بازارهای سنتی به صورت جهانی در دسترس نیست.
• دسترسی جهانی و معاملات ۲۴/۷: بلاک‌چین بدون مرز و بدون ساعات کاری ثابت فعالیت می‌کند. این بدان معناست که یک سرمایه‌گذار در منطقه‌ای با دسترسی محدود به بازارهای سنتی آمریکا، می‌تواند در هر ساعت از شبانه‌روز توکن‌های سنتتیک NVDA را معامله کند. این امر محدودیت‌های باز و بسته شدن بازارهای سنتی را از بین می‌برد.

قابلیت همکاری و ترکیب‌پذیری (Composability)

یکی از اصول اصلی اکوسیستم دیفای، «ترکیب‌پذیری» است که اغلب از آن به عنوان «لگوهای پولی» یاد می‌شود.

• ادغام با پروتکل‌های دیفای: هنگامی که یک دارایی در بلاک‌چین توکنیزه یا سنتتیک می‌شود، می‌تواند به راحتی با سایر پروتکل‌های دیفای ادغام شود. برای مثال، توکن‌های سنتتیک NVDA می‌توانند:
  • به عنوان وثیقه برای وام گرفتن استیبل‌کوین‌ها استفاده شوند.
  • در استخرهای نقدینگی برای کسب کارمزد تراکنش استیک (Stake) شوند.
  • در پروتکل‌های وام‌دهی برای دریافت سود سپرده‌گذاری شوند.
  • در استراتژی‌های پیچیده مشتقات در دیفای به کار گرفته شوند.
  • این موضوع امکانات مالی جدیدی ایجاد می‌کند که به راحتی در امور مالی سنتی قابل تکرار نیستند.
• افزایش کارایی سرمایه: با استفاده از یک دارایی واحد در چندین اپلیکیشن مالی، سرمایه‌گذاران پتانسیل دستیابی به کارایی سرمایه بیشتر و تنوع بخشیدن به استراتژی‌های خود در یک اکوسیستم واحد را دارند.

فلسفه تمرکززدایی

برای بسیاری در فضای کریپتو، جذابیت فراتر از کاربرد مالی صرف است؛ این جذابیت به همسویی فلسفی با تمرکززدایی گسترش می‌یابد.

• کاهش اتکا به واسطه‌ها: فناوری بلاک‌چین ذاتاً به دنبال به حداقل رساندن نیاز به اشخاص ثالث مورد اعتماد است. با تهیه NVDA سنتتیک در یک صرافی غیرمتمرکز (DEX)، سرمایه‌گذار کارگزاران، نهادهای حضانتی و اتاق‌های پایاپای سنتی را دور می‌زند و نقاط احتمالی شکست و سانسور را کاهش می‌دهد.
• شفافیت بیشتر: تمام تراکنش‌ها در یک بلاک‌چین عمومی شفاف و تغییرناپذیر هستند. در حالی که هویت کاربران معمولاً مستعار است، جریان دارایی‌ها و اجرای قراردادهای هوشمند توسط هر کسی قابل تأیید است که سطحی از شفافیت را ایجاد می‌کند که اغلب در امور مالی سنتی یافت نمی‌شود.
• حاکمیت مالی: حضانت شخصی دارایی‌های توکنیزه شده به افراد قدرت کنترل بیشتری بر ثروتشان می‌دهد، به طوری که از کنترل مستقیم یا مداخله احتمالی نهادهای متمرکز آزاد باشند.

چشم‌انداز آینده: همگرایی امور مالی سنتی و دیجیتال

مسیر خرید سهام انویدیا از یک کارگزاری مرسوم تا تهیه توکن‌های سنتتیک NVDA در یک صرافی غیرمتمرکز، تکامل پویای بازارهای مالی را نشان می‌دهد. این روند به سمت همگرایی گسترده‌تر امور مالی سنتی و دیجیتال اشاره دارد.

توکنیزه کردن دارایی‌های دنیای واقعی (RWAs) یک روایت به سرعت در حال رشد در فضای بلاک‌چین است. این کار شامل آوردن طیف وسیعی از دارایی‌ها – از املاک و کالاها گرفته تا مالکیت معنوی و سهام شرکت‌ها – به بلاک‌چین در قالب توکن‌های دیجیتال است. برای شرکتی مانند انویدیا، این می‌تواند در نهایت به این معنی باشد که سهام واقعی آن مستقیماً روی یک بلاک‌چین صادر شود یا موسسات مالی سنتی نسخه‌های تحت نظارت و مبتنی بر بلاک‌چین سهام NVDA را ارائه دهند.

با بلوغ فناوری بلاک‌چین و شفاف‌تر شدن چارچوب‌های نظارتی، تصور اینکه مرز بین روش‌های سرمایه‌گذاری «سنتی» و «کریپتویی» محو شود، دور از ذهن نیست. ممکن است شاهد موارد زیر باشیم:

• کارگزاری‌های هیبریدی (ترکیبی): شرکت‌های کارگزاری سنتی که فناوری بلاک‌چین را برای ارائه اوراق بهادار توکنیزه شده در کنار خدمات فعلی خود ادغام می‌کنند.
• پلتفرم‌های دیفای تحت نظارت: پروتکل‌های غیرمتمرکزی که برای رعایت مقررات نظارتی تکامل می‌یابند و پتانسیل جذب سرمایه‌گذاران نهادی را پیدا می‌کنند.
• راه‌حل‌های قابلیت همکاری: پل‌ها و زیرساخت‌های بهتر که جابجایی بدون درز ارزش و اطلاعات را بین سیستم‌های مالی سنتی و شبکه‌های بلاک‌چین فراهم می‌کنند.
• ارزهای دیجیتال بانک مرکزی (CBDC): معرفی CBDCها می‌تواند فرآیند شارژ حساب‌های کریپتو با پول فیات را تسهیل کرده و کل سیستم را کارآمدتر کند.

در این آینده، «نحوه خرید سهام انویدیا (NVDA)» ممکن است طیفی از گزینه‌ها را در بر بگیرد: از حساب‌های کارگزاری سنتی مستقیم گرفته تا پروتکل‌های کاملاً غیرمتمرکز و بدون نیاز به مجوز، یا شاید کلاس جدیدی از پلتفرم‌های سرمایه‌گذاری تحت نظارت و بومیِ بلاک‌چین. نوآوری‌های مداوم در فضای کریپتو که با میل به دسترسی، کارایی و شفافیت بیشتر هدایت می‌شوند، به طور مداوم در حال بازتعریف چشم‌انداز مالی جهانی هستند و نویدبخش محیطی متصل‌تر و بالقوه فراگیرتر برای سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی مانند انویدیا هستند.