درآمدها و معاملات رمزارزها پس از سال ۲۰۲۲ چگونه در هند مالیات می‌شوند؟

درک چارچوب مالیاتی ارزهای دیجیتال هند پس از سال ۲۰۲۲

رویکرد هند به دنیای در حال رشد ارزهای دیجیتال، یا «دارایی‌های دیجیتال مجازی» (VDAs) آن‌طور که به‌طور رسمی نامیده می‌شوند، با بودجه اتحادیه سال ۲۰۲۲ تغییری قطعی یافت. این بودجه تحول‌آفرین، یک چارچوب مالیاتی جامع را با هدف ایجاد شفافیت، پاسخگویی و درآمدزایی از اقتصاد به‌سرعت در حال رشد دارایی‌های دیجیتال معرفی کرد. پیش از این، برخورد مالیاتی با دارایی‌های کریپتویی مبهم بود و هم سرمایه‌گذاران و هم مقامات مالیاتی را در وضعیت بلاتکلیفی قرار می‌داد. رژیم جدید که عمدتاً توسط بخش‌های خاصی از قانون مالیات بر درآمد مصوب ۱۹۶۱ اداره می‌شود، قوانین روشنی را برای مالیات بر سود و اطمینان از قابلیت رهگیری تراکنش‌ها وضع کرده است. این مقاله به بررسی عمیق این مقررات و پیچیدگی‌های آن برای کاربران عمومی کریپتو در هند می‌پردازد.

معرفی این چارچوب نشان‌دهنده گامی حیاتی از سوی دولت هند بود: در حالی که ارزهای دیجیتال را به‌صراحت به عنوان ارز قانونی یا تحت تنظیم‌گری کامل نپذیرفت، اما موجودیت آن‌ها را به عنوان دارایی‌هایی که قادر به ایجاد درآمد هستند، به رسمیت شناخت. با قرار دادن VDAها در شبکه مالیاتی، دولت تمایل خود را برای نظارت بر این فضا و احتمالاً هموار کردن مسیر برای اقدامات نظارتی گسترده‌تر در آینده نشان داد. اهداف اصلی دوگانه بودند: اطمینان از جریان ثابت درآمد برای خزانه از بخشی که پیش از این مالیاتی از آن اخذ نمی‌شد، و ایجاد مکانیزمی برای ردیابی تراکنش‌ها جهت کاهش خطرات احتمالی پولشویی و تأمین مالی تروریسم.

هسته اصلی مالیات بر کریپتو: مالیات بر درآمد حاصل از سود (بند 115BBH)

مهم‌ترین جنبه چارچوب مالیاتی کریپتو در هند، نحوه برخورد با درآمد حاصل از انتقال دارایی‌های دیجیتال مجازی است. بند 115BBH که دقیقاً برای این منظور معرفی شده است، نرخ مالیات ثابت و بالایی را بر سودها الزامی می‌کند.

نرخ مالیات ثابت ۳۰ درصدی بر سود

هرگونه درآمد حاصل از انتقال یک دارایی دیجیتال مجازی مشمول نرخ مالیات بر درآمد ثابت ۳۰ درصدی است. این نرخ مستقیماً بر سود خالص حاصل از فروش، مبادله یا هرگونه انتقال VDA اعمال می‌شود. برخلاف عایدی سرمایه سنتی که در آن نرخ‌های مالیاتی متفاوتی بر اساس دوره نگهداری (کوتاه‌مدت در مقابل بلندمدت) اعمال می‌شود، سودهای کریپتویی بدون توجه به مدت زمان نگهداری دارایی، به‌طور یکنواخت با نرخ ۳۰ درصد جریمه می‌شوند. این امر محاسبات را ساده می‌کند، اما در عین حال به این معناست که حتی دارایی‌هایی که برای مدت بسیار کوتاهی نگهداری شده‌اند، با همان بار مالیاتی سنگین مواجه خواهند شد.

چه چیزی یک «دارایی دیجیتال مجازی» محسوب می‌شود؟

قانون مالیات بر درآمد مصوب ۱۹۶۱، دارایی دیجیتال مجازی را به‌طور گسترده تعریف می‌کند تا طیف وسیعی از بازنمایی‌های دیجیتال را در بر بگیرد. این تعریف بسیار حیاتی است زیرا تعیین می‌کند کدام دارایی‌ها در طبقه مالیاتی ۳۰ درصدی قرار می‌گیرند. طبق بند 2(47A) این قانون، «دارایی دیجیتال مجازی» به معنای زیر است:

• هرگونه اطلاعات یا کد یا عدد یا توکن (که ارز هندی یا ارز خارجی نباشد) که از طریق ابزارهای رمزنگاری یا غیر آن تولید شده باشد، با هر نامی که خوانده شود، و بازنمایی دیجیتالی از ارزش را ارائه دهد که با یا بدون عوض مبادله می‌شود، با وعده یا انتظار سودمندی در آینده، یا به عنوان ذخیره ارزش یا واحد حساب عمل کند، از جمله استفاده از آن در هرگونه تراکنش مالی یا سرمایه‌گذاری، اما محدود به مواردی که ارز دیجیتال، توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) یا هر دارایی دیجیتال دیگری که توسط دولت مرکزی در روزنامه رسمی اعلام شود، نمی‌باشد.
• دولت مرکزی می‌تواند با انتشار اطلاعیه در روزنامه رسمی، هر دارایی دیجیتال دیگری را به عنوان دارایی دیجیتال مجازی مشخص کند.

اساساً، این تعریف اکثر ارزهای دیجیتال رایج (بیت‌کوین، اتریوم و غیره)، توکن‌های غیرقابل تعویض (NFTs)، استیبل‌کوین‌ها و بسیاری دیگر از توکن‌های دیجیتالی که نشان‌دهنده ارزش یا کاربرد هستند را پوشش می‌دهد. ماهیت گسترده این تعریف تضمین می‌کند که اشکال جدید دارایی‌های دیجیتال نیز احتمالاً تحت پوشش قرار گیرند.

محاسبه سود مشمول مالیات: رویکردی سخت‌گیرانه

در حالی که نرخ مالیات ۳۰ درصدی واضح است، روش محاسبه سود مشمول مالیات به‌طور استثنایی سخت‌گیرانه بوده و پیامدهای قابل‌توجهی برای سودآوری دارد.

محاسبه کلی به این صورت است: سود مشمول مالیات = مبلغ فروش - هزینه تحصیل (خرید)

با این حال، محدودیت‌های جدی در مورد آنچه قابل کسر است وجود دارد:

1. تنها هزینه تحصیل قابل کسر است: این محدودکننده‌ترین بند است. هنگام محاسبه سود، مؤدی تنها مجاز است هزینه واقعی پرداخت شده برای خرید VDA را کسر کند. این به معنای موارد زیر است:

   • عدم کسر هزینه‌های استخراج (Mining): اگر ارز دیجیتال استخراج می‌کنید، هزینه‌های برق، استهلاک سخت‌افزار و سایر هزینه‌های عملیاتی مرتبط با استخراج نمی‌تواند از درآمد حاصل از فروش سکه‌های استخراج شده کسر شود.
   • عدم کسر کارمزد گس یا تراکنش: هرگونه کارمزدی که به صرافی‌ها یا شبکه‌ها (Gas Fees) در هنگام خرید یا فروش VDA پرداخت می‌شود، معمولاً به عنوان بخشی از «هزینه تحصیل» برای اهداف کسر مالیات در نظر گرفته نمی‌شود. اگرچه این هزینه‌ها برای تراکنش ضروری هستند، اما به عنوان هزینه‌های جانبی تلقی می‌شوند.
   • عدم کسر سایر هزینه‌های عملیاتی: هزینه‌هایی مانند اینترنت، اشتراک نرم‌افزارها یا هزینه‌های مشاوره مرتبط با معاملات کریپتو قابل کسر نیستند.

2. عدم امکان تهاتر زیان‌ها: این مورد تفاوت عمده دیگری با مالیات بر عایدی سرمایه سنتی است. هرگونه زیان ناشی از انتقال یک VDA نمی‌تواند با هیچ درآمد دیگری تهاتر شود. این شامل موارد زیر است:

   • عدم تهاتر زیان بین VDAهای مختلف: اگر در یک سال مالی از بیت‌کوین سود ببرید اما در اتریوم ضرر کنید، نمی‌توانید از ضرر اتریوم برای کاهش سود بیت‌کوین خود استفاده کنید. برای این منظور، با هر VDA به عنوان یک طبقه دارایی جداگانه برخورد می‌شود.
   • عدم تهاتر با سایر درآمدها: زیان‌های VDA نمی‌تواند با درآمد حاصل از حقوق، کسب‌وکار، ملک یا سایر عایدی‌های سرمایه تهاتر شود.

3. عدم امکان انتقال زیان به دوره‌های بعد: علاوه بر این، زیان ناشی از انتقال VDAها نمی‌تواند به سال‌های مالی بعدی منتقل شود تا با سودهای آتی VDA تهاتر گردد. اگر دچار ضرر شوید، آن ضرر عملاً برای اهداف مالیاتی نادیده گرفته می‌شود.

سناریوی نمونه برای محاسبه سود:

فرض کنیم فردی به نام آقای الف، تراکنش‌های VDA زیر را داشته است:

• VDA شماره ۱ (بیت‌کوین):
  • خرید ۱ واحد بیت‌کوین به قیمت ۲۰۰,۰۰۰ روپیه.
  • فروش ۱ واحد بیت‌کوین به قیمت ۳۰۰,۰۰۰ روپیه.
  • سود = ۳۰۰,۰۰۰ - ۲۰۰,۰۰۰ = ۱۰۰,۰۰۰ روپیه.
  • مالیات ۳۰٪ = ۳۰,۰۰۰ روپیه.
• VDA شماره ۲ (اتریوم):
  • خرید ۵ واحد اتریوم به قیمت ۱۵۰,۰۰۰ روپیه.
  • فروش ۵ واحد اتریوم به قیمت ۱۰۰,۰۰۰ روپیه.
  • زیان = ۱۰۰,۰۰۰ - ۱۵۰,۰۰۰ = ۵۰,۰۰۰ روپیه.

تحت رژیم مالیاتی هند:

• آقای الف باید مالیات کامل سود ۱۰۰,۰۰۰ روپیه‌ای بیت‌کوین (۳۰,۰۰۰ روپیه) را بپردازد.
• زیان ۵۰,۰۰۰ روپیه‌ای اتریوم نمی‌تواند برای کاهش سود بیت‌کوین استفاده شود و قابل انتقال به آینده نیز نیست.
• مجموع درآمد مشمول مالیات از VDA = ۱۰۰,۰۰۰ روپیه.

سورشارژ و عوارض قابل اعمال

فراتر از مالیات ثابت ۳۰ درصدی، دو مؤلفه اضافی می‌توانند خروجی کلی مالیات را افزایش دهند:

• سورشارژ (Surcharge): این یک مالیات اضافی است که بر مالیات بر درآمد پرداختی توسط افراد با درآمد بالاتر وضع می‌شود. نرخ‌ها بر اساس کل درآمد مشمول مالیات متفاوت است:

  • ۱۰٪ مالیات بر درآمد اگر درآمد کل بین ۵۰ لک تا ۱ کرور روپیه باشد.
  • ۱۵٪ مالیات بر درآمد اگر درآمد کل بین ۱ کرور تا ۲ کرور روپیه باشد.
  • ۲۵٪ مالیات بر درآمد اگر درآمد کل بین ۲ کرور تا ۵ کرور روپیه باشد.
  • ۳۷٪ مالیات بر درآمد اگر درآمد کل بیش از ۵ کرور روپیه باشد.
  • (نکته: سورشارژ بر درآمد حاصل از عایدی سرمایه (از جمله VDAها) دارای سقف حداکثری ۱۵٪ است، حتی برای افراد با درآمد بسیار بالا، که مانع از رسیدن نرخ به ۲۵٪ یا ۳۷٪ در خودِ سودهای VDA می‌شود، هرچند سایر درآمدها ممکن است مشمول نرخ‌های بالاتر سورشارژ شوند.)

• عوارض سلامت و آموزش (Health and Education Cess): یک عوارض ۴ درصدی بر مالیات بر درآمد به‌اضافه سورشارژ (در صورت وجود) وضع می‌شود. این یک هزینه استاندارد برای تقریباً تمام بدهی‌های مالیات بر درآمد در هند است.

مثال نرخ مالیات مؤثر ترکیبی: اگر فردی سود مشمول مالیات VDA به میزان ۱۰,۰۰,۰۰۰ روپیه داشته باشد و مجموع درآمد او زیر ۵۰ لک روپیه باشد:

• مالیات بر درآمد: ۳۰٪ از ۱۰,۰۰,۰۰۰ = ۳,۰۰,۰۰۰ روپیه
• سورشارژ: ۰٪ (چون درآمد زیر ۵۰ لک است)
• عوارض سلامت و آموزش: ۴٪ از ۳,۰۰,۰۰۰ = ۱۲,۰۰۰ روپیه
• مجموع مالیات پرداختی = ۳,۱۲,۰۰۰ روپیه (نرخ مؤثر = ۳۱.۲٪)

اگر فردی سود مشمول مالیات VDA به میزان ۱۰,۰۰,۰۰۰ روپیه داشته باشد و مجموع درآمد او بیش از ۱ کرور روپیه باشد:

• مالیات بر درآمد: ۳۰٪ از ۱۰,۰۰,۰۰۰ = ۳,۰۰,۰۰۰ روپیه
• سورشارژ: ۱۵٪ از ۳,۰۰,۰۰۰ = ۴۵,۰۰۰ روپیه
• عوارض سلامت و آموزش: ۴٪ از (۳,۰۰,۰۰۰ + ۴۵,۰۰۰) = ۱۳,۸۰۰ روپیه
• مجموع مالیات پرداختی = ۳,۵۸,۸۰۰ روپیه (نرخ مؤثر = ۳۵.۸۸٪)

VDAهای هدیه گرفته شده

چارچوب مالیاتی هند همچنین به VDAهای دریافتی به عنوان هدیه می‌پردازد. اگر مجموع ارزش منصفانه بازار (FMV) دارایی‌های دیجیتال مجازی که توسط یک شخص در طول یک سال مالی بدون عوض یا با عوض کمتر از ارزش منصفانه دریافت شده، از ۵۰,۰۰۰ روپیه فراتر رود، کل ارزش منصفانه چنین VDAهایی در دستان دریافت‌کننده تحت سرفصل «درآمد از سایر منابع» مشمول مالیات می‌شود. استثناهایی ممکن است برای هدایای بستگان یا در مناسبت‌های خاص مانند ازدواج اعمال شود.

مالیات بر درآمد استخراج (Mining)

در حالی که مالیات ۳۰ درصدی بر سود حاصل از انتقال VDAها اعمال می‌شود، درآمد حاصل از فعالیت‌هایی مانند استخراج کریپتو معمولاً برخورد متفاوتی دارد. سکه‌های دریافتی از استخراج معمولاً در لحظه دریافت به عنوان درآمد در نظر گرفته می‌شوند. بسته به مقیاس و نظم فعالیت، این درآمد می‌تواند به صورت زیر مشمول مالیات شود:

• درآمد حاصل از کسب‌وکار و حرفه: اگر استخراج به‌صورت سیستماتیک و حرفه‌ای با هدف کسب سود انجام شود. در این صورت، هزینه‌های مشروع مرتبط با استخراج (برق، استهلاک سخت‌افزار و غیره) می‌تواند قابل کسر باشد و درآمد با نرخ‌های پلکانی (Slab Rates) فرد مشمول مالیات می‌شود.
• درآمد از سایر منابع: اگر استخراج در مقیاس کوچک‌تر و نامنظم‌تر انجام شود. در اینجا، هزینه‌ها ممکن است محدودتر باشند و درآمد نیز با نرخ‌های پلکانی مشمول مالیات می‌شود.

زمانی که این VDAهای استخراج شده متعاقباً فروخته یا منتقل شوند، هرگونه سود حاصل از آن انتقال (قیمت فروش منهای هزینه تحصیل در زمان استخراج) تحت بند 115BBH مشمول مالیات ۳۰ درصدی خواهد بود.

درک مالیات کسر شده در منبع (TDS) در تراکنش‌های کریپتو (بند 194S)

فراتر از مالیات بر سود، دولت هند مکانیزمی برای مالیات کسر شده در منبع (TDS) در تراکنش‌های کریپتو معرفی کرده است که عمدتاً با هدف بهبود قابلیت رهگیری و اطمینان از انطباق مالیاتی از همان ابتدا طراحی شده است. بند 194S این کسر را الزامی می‌کند.

TDS چیست؟

TDS سیستمی است که در آن مالیات مستقیماً از منبع درآمد کسر می‌شود. برای کریپتو، این به معنای آن است که درصدی از مبلغ فروش (کل مبلغ دریافتی برای فروش VDA) توسط پرداخت‌کننده (خریدار یا صرافی) کسر شده و نزد دولت سپرده می‌شود. این یک مالیات اضافی نیست، بلکه یک پیش‌پرداخت در جهت بدهی مالیات بر درآمد نهایی فروشنده است.

نرخ ۱ درصدی

یک درصد TDS بر مبلغ فروش (ارزش ناخالص) دارایی دیجیتال مجازی اعمال می‌شود. این بدان معناست که اگر VDAهایی به ارزش ۱,۰۰,۰۰۰ روپیه بفروشید، ۱,۰۰۰ روپیه به عنوان TDS کسر و نزد مقامات مالیاتی سپرده می‌شود.

چه کسی TDS را کسر می‌کند؟

مسئولیت کسر TDS به ماهیت تراکنش بستگی دارد:

• صرافی‌ها/کارگزاران کریپتو: اگر تراکنش انتقال VDA در یک صرافی انجام شود (مثلاً فروش بیت‌کوین در برابر روپیه در یک صرافی متمرکز)، صرافی مسئول کسر ۱٪ TDS از عواید فروشنده و واریز آن به دولت است. این امر انطباق را برای کاربران ساده می‌کند زیرا صرافی جزئیات فنی را مدیریت می‌کند.
• خریدار در تراکنش‌های همتا به همتا (P2P) یا خارج از صرافی: در سناریوهایی که VDAها مستقیماً بین دو فرد (P2P) یا خارج از یک صرافی سازمان‌یافته منتقل می‌شوند، خریدارِ VDA مسئول کسر TDS از مبلغ پرداختی به فروشنده است. این امر بار انطباق مالیاتی سنگینی را بر دوش خریداران انفرادی، به‌ویژه در تراکنش‌های غیررسمی، می‌گذارد. برای ساده‌سازی این موضوع، CBDT دستورالعمل‌هایی صادر کرده است مبنی بر اینکه اگر صرافی چنین تراکنش‌های P2P را تسهیل کند، مسئولیت کسر TDS ممکن است بر عهده صرافی باشد.

آستانه‌های اعمال TDS

TDS تحت بند 194S برای هر تک تراکنشی اعمال نمی‌شود. آستانه‌های مشخصی وجود دارد:

• آستانه عمومی: اگر مجموع ارزش مبالغ پرداختی برای انتقال VDAها در طول یک سال مالی از ۱۰,۰۰۰ روپیه فراتر رود، TDS باید کسر شود.
• آستانه برای «اشخاص مشخص شده»: آستانه بالاتری برای «اشخاص مشخص شده» (Specified Persons) اعمال می‌شود. یک شخص مشخص شده عبارت است از:
  • فرد یا یک خانواده هندو (HUF) که هیچ درآمدی از کسب‌وکار یا حرفه ندارد.
  • فرد یا خانواده هندو (HUF) که دارای درآمد از کسب‌وکار یا حرفه است، اما مجموع فروش/دریافتی‌های ناخالص/گردش مالی ناخالص آن‌ها از کسب‌وکار یا حرفه در سال مالی بلافاصله قبل از سال مالی انتقال VDA، از ۱ کرور روپیه در مورد کسب‌وکار یا ۵۰ لک روپیه در مورد حرفه فراتر نرود.
  • برای این «اشخاص مشخص شده»، TDS تنها در صورتی اعمال می‌شود که مجموع ارزش مبالغ پرداختی برای انتقال VDAها در طول یک سال مالی از ۵۰,۰۰۰ روپیه فراتر رود.

این آستانه‌ها به این معنی است که فروشندگان با مبالغ کم یا غیرمستمر ممکن است مشمول TDS نشوند، اما سود آن‌ها همچنان مشمول مالیات (۳۰ درصد) است.

مکانیزم TDS و عواقب عدم رعایت قوانین

• تراکنش‌های تسهیل شده توسط صرافی: صرافی‌ها معمولاً ۱٪ TDS را به‌طور خودکار از عواید فروش کسر می‌کنند و به فروشنده گواهی TDS (فرم 16A) می‌دهند یا اطمینان حاصل می‌کنند که این کسر در فرم 26AS آن‌ها منعکس شود.
• تراکنش‌های P2P/خارج از صرافی: خریدار موظف است TDS را کسر کرده و با استفاده از فرم Challan 26QB (مشابه TDS املاک) به حساب دولت واریز کند. آن‌ها همچنین باید گواهی TDS را به فروشنده ارائه دهند.
• عواقب: عدم کسر یا واریز TDS می‌تواند منجر به جریمه‌های سنگین، هزینه‌های بهره و حتی عدم پذیرش هزینه‌ها برای کسرکننده شود. برای فروشنده، مبلغ کسر شده به عنوان TDS می‌تواند به عنوان اعتبار در مقابل بدهی مالیاتی نهایی او در هنگام تسلیم اظهارنامه مالیاتی (ITR) مطالبه شود. اگر TDS کسر شده بیشتر از بدهی مالیاتی نهایی باشد، می‌توان درخواست استرداد (Refund) کرد.

پیامدها و نکات ظریف رژیم مالیاتی کریپتو در هند

ساختار منحصربه‌فرد قوانین مالیاتی کریپتو در هند، پیامدها و نکات ظریف مهمی را ایجاد می‌کند که کاربران باید آن‌ها را درک کنند.

عدم تهاتر بین دارایی‌ها (No Inter-Asset Set-off)

همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد، عدم امکان تهاتر زیان یک VDA با سود VDA دیگر جنبه‌ای حیاتی است. این بدان معناست که اگر سبدی از ۱۰ ارز دیجیتال مختلف داشته باشید، باید سود یا زیان هر دارایی را به‌طور جداگانه محاسبه کنید. سود حاصل از یک VDA به‌طور کامل مشمول مالیات ۳۰ درصدی (به‌علاوه سورشارژ و عوارض) است، حتی اگر در همان سال مالی متحمل ضررهای سنگینی در VDAهای دیگر شده باشید. این موضوع به‌شدت بر معامله‌گران فعال که سبد دارایی خود را متنوع کرده و به‌طور منظم در دارایی‌های مختلف سود و ضرر ثبت می‌کنند، تأثیر می‌گذارد. بدهی مالیاتی بر اساس «سود ناخالص» و بدون کسر زیان‌های بین دارایی‌ها محاسبه می‌شود.

چالش‌های تعیین هزینه تحصیل (Cost of Acquisition)

تعیین «هزینه تحصیل» می‌تواند پیچیده باشد، به‌ویژه برای افرادی که خریدهای متعددی از یک VDA را در قیمت‌های مختلف در طول زمان انجام داده‌اند. اگرچه قانون مالیات بر درآمد صراحتاً روش خاصی (مانند FIFO - اولین صادره از اولین وارده، یا LIFO - اولین صادره از آخرین وارده، یا میانگین موزون) را تجویز نکرده است، اما مودیان معمولاً یک روش ثابت را اتخاذ می‌کنند.

• FIFO (اولین وارده، اولین صادره): فرض می‌کند اولین دارایی‌های خریداری شده، اولین دارایی‌هایی هستند که فروخته می‌شوند. این یک اصل حسابداری رایج و پذیرفته شده است.
• LIFO (آخرین وارده، اولین صادره): فرض می‌کند آخرین دارایی‌های خریداری شده، اولین دارایی‌هایی هستند که فروخته می‌شوند.
• میانگین موزون هزینه: میانگین هزینه تمام واحدهای یک VDA خاص نگهداری شده را محاسبه کرده و از آن میانگین هنگام فروش استفاده می‌کند.

مودیان باید یک روش را انتخاب کرده و آن را به‌طور منسجم در تمام تراکنش‌های VDA خود اعمال کنند تا شفافیت حفظ شده و از اختلافات آتی با مقامات مالیاتی جلوگیری شود. در اینجا نگهداری سوابق دقیق از اهمیت بالایی برخوردار است.

پاداش‌های DeFi و استیکینگ (Staking)

برخورد مالیاتی با درآمد حاصل از فعالیت‌های امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)، استیکینگ، وام‌دهی (Lending) و کشت سود (Yield Farming) همچنان حوزه‌ای است که نیاز به شفاف‌سازی دقیق‌تری از سوی مقامات مالیاتی دارد. با این حال، بر اساس اصول کلی مالیاتی، احتمالاً با چنین درآمدهایی به صورت زیر برخورد می‌شود:

• دریافت پاداش‌ها: وقتی توکن‌های جدیدی را به عنوان پاداش استیکینگ، بهره وام‌دهی یا بازده کشت سود دریافت می‌کنید، این‌ها معمولاً در تاریخ دریافت بر اساس ارزش منصفانه بازار به عنوان درآمد در نظر گرفته می‌شوند. این درآمد احتمالاً تحت سرفصل «درآمد از سایر منابع» یا «درآمد کسب‌وکار» با نرخ‌های پلکانی شما، بسته به ماهیت و مقیاس فعالیت، مشمول مالیات خواهد بود.
• انتقال پاداش‌ها: زمانی که این توکن‌های دریافتی متعاقباً فروخته یا مبادله شوند، هرگونه سود حاصل از انتقال آن‌ها (قیمت فروش - هزینه تحصیل، که در اینجا هزینه تحصیل همان ارزش منصفانه در زمان دریافت خواهد بود) مشمول مالیات ۳۰ درصدی VDA تحت بند 115BBH خواهد بود.

NFTها و استیبل‌کوین‌ها

تعریف گسترده «دارایی دیجیتال مجازی» صراحتاً توکن‌های غیرقابل تعویض (NFTs) را شامل می‌شود. بنابراین، سود حاصل از فروش یا انتقال NFTها نیز مشمول نرخ مالیات ثابت ۳۰ درصدی با همان محدودیت‌ها در کسر هزینه‌ها و تهاتر زیان است.

به‌طور مشابه، استیبل‌کوین‌ها (مانند USDT، USDC، BUSD) نیز VDA محسوب می‌شوند. هرگونه سود حاصل از معامله استیبل‌کوین‌ها (مثلاً اگر یک استیبل‌کوین کمی از ارزش ثابت خود خارج شود و شما از بازگشت آن سود ببرید) تحت همان رژیم مالیاتی ۳۰ درصدی قرار می‌گیرد. استفاده از استیبل‌کوین‌ها به عنوان واسطه مبادله در تراکنش‌های VDA نیز ممکن است مقررات TDS را فعال کند.

الزامات گزارش‌دهی

مؤدیانی که در تراکنش‌های VDA فعالیت دارند، باید این موارد را به‌دقت در اظهارنامه مالیاتی (ITR) خود گزارش کنند. اگرچه هنوز فرم جداگانه و خاصی برای گزارش VDA معرفی نشده است، اما این درآمدها معمولاً تحت عنوان «عایدی سرمایه» یا «درآمد از سایر منابع» بسته به ماهیت آن‌ها گزارش می‌شوند. TDS کسر شده از فروش VDA در فرم 26AS و صورت‌حساب اطلاعات سالانه (AIS) / خلاصه اطلاعات مودی (TIS) منعکس خواهد شد که اسناد حیاتی برای تطبیق اعتبارات مالیاتی هستند.

مسیر انطباق: بهترین روش‌ها برای کاربران کریپتو

با توجه به ماهیت سخت‌گیرانه قوانین مالیات بر کریپتوی هند، برنامه‌ریزی دقیق و نگهداری سوابق برای رعایت قوانین ضروری است.

• نگهداری سوابق دقیق: این شاید مهم‌ترین اقدام باشد. برای هر تراکنش VDA، سوابق دقیق زیر را نگه دارید:

  • تاریخ و زمان خرید/فروش: برای ردیابی و اعمال روش‌های هزینه تمام شده ثابت حیاتی است.
  • هزینه تحصیل: مقدار دقیق روپیه پرداخت شده برای خرید VDA، از جمله هرگونه کارمزد خرید مستقیم اگر بخشی از هزینه تحصیل باشد.
  • مبلغ فروش: مقدار دقیق روپیه دریافت شده هنگام فروش VDA.
  • مقدار VDA درگیر: هم مقدار خریداری شده و هم فروخته شده.
  • شناسه تراکنش‌ها (TXIDs/Hashes): شناسه‌های منحصربه‌فرد برای هر تراکنش.
  • صورت‌حساب‌های صرافی/تاریخچه کیف پول: این موارد را به‌طور منظم دانلود و بایگانی کنید.
  • ارزش منصفانه بازار (FMV) در زمان دریافت برای دارایی‌های هدیه، استخراج یا استیک شده: این مقدار تبدیل به هزینه تحصیل آن‌ها برای فروش در آینده می‌شود.

• درک پیش‌دستانه بدهی مالیاتی: تا پایان سال مالی منتظر نمانید. به‌طور منظم سود و زیان احتمالی خود را در طول سال محاسبه کنید تا تصویر روشنی از بار مالیاتی آتی خود داشته باشید. به یاد داشته باشید که زیان‌ها نمی‌توانند سودها را جبران کنند.

• استفاده از مشاوره حرفه‌ای: برای سناریوهای پیچیده، حجم بالای معاملات یا ساختاردهی به فعالیت‌های کریپتویی خود، مشورت با یک متخصص مالیاتی واجد شرایط یا حسابدار خبره (CA) شدیداً توصیه می‌شود. آن‌ها می‌توانند مشاوره‌های متناسب ارائه داده و از انطباق دقیق با قوانین اطمینان حاصل کنند.

• بهره‌گیری از نرم‌افزارها/ابزارهای مالیاتی: چندین نرم‌افزار تخصصی مالیات کریپتو در دسترس هستند که می‌توانند با صرافی‌ها و کیف پول‌های مختلف ادغام شده تا به‌طور خودکار تراکنش‌ها را ردیابی، سود/زیان را محاسبه و گزارش‌های مالیاتی مطابق با مقررات هند تولید کنند. این ابزارها می‌توانند بار نگهداری دستی سوابق و محاسبات را به‌میزان قابل‌توجهی کاهش دهند.

• جداسازی وجوه: نگهداری حساب‌های بانکی جداگانه برای فعالیت‌های معاملاتی کریپتو را در نظر بگیرید تا بتوانید به‌راحتی ورودی‌ها و خروجی‌های مرتبط با VDAها را ردیابی کنید.

• آگاهی از TDS: اگر در حال خرید VDA در یک بستر P2P هستید، اطمینان حاصل کنید که وظایف TDS خود را به عنوان خریدار درک کرده‌اید. اگر فروشنده هستید، TDS کسر شده توسط صرافی‌ها را ردیابی کرده و آن را با فرم 26AS خود تطبیق دهید.

چشم‌انداز در حال تحول تنظیم‌گری کریپتو در هند

برای کاربران کریپتو مهم است که درک کنند چارچوب مالیاتی فعلی بخشی از یک چشم‌انداز نظارتی در حال تحول است. دولت هند رویکردی محتاطانه اتخاذ کرده و ابتدا بر مالیات و قابلیت ردیابی تمرکز کرده است، بدون اینکه موضع قطعی در مورد قانونی بودن گسترده‌تر و تنظیم‌گری کریپتو به عنوان ارز یا دارایی فراتر از بحث مالیات داشته باشد. بحث‌ها پیرامون یک لایحه جامع کریپتو در جریان است و تغییرات قانون‌گذاری، شفاف‌سازی‌ها یا اصلاحات در چارچوب مالیاتی فعلی در آینده همیشه امکان‌پذیر است. کاربران باید از اطلاعیه‌های رسمی و دستورالعمل‌های نهادهای نظارتی مانند بانک مرکزی هند (RBI) و وزارت دارایی مطلع بمانند. این چارچوب مالیاتی اولیه، پایه و اساسی محکم، هرچند سخت‌گیرانه، برای چگونگی برخورد مالی با VDAها در هند فراهم می‌کند و رعایت آن را برای تمام شرکت‌کنندگان حیاتی می‌سازد.