سهام اپل (AAPL) معمولاً چگونه خریداری می‌شوند؟

مسیرهای دوگانه برای دسترسی به بازدهی اپل (AAPL): کارگزاری‌های سنتی و رویکردهای نوظهور کریپتو

شرکت اپل (.Apple Inc) با نماد AAPL، به عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین و ارزشمندترین شرکت‌های جهان شناخته می‌شود و سهام آن همواره هدفی جذاب برای سرمایه‌گذاران بخش فناوری بوده است. برای دهه‌ها، مسیر خرید سهام شرکت‌هایی مانند اپل کاملاً مشخص بود و بر زیرساخت‌های مالی مستقر تکیه داشت. با این حال، با ظهور و تکامل اکوسیستم ارزهای دیجیتال، روش‌های جدید و متمایزی پدید آمده‌اند که به افراد اجازه می‌دهند از طریق ابزارهای غیرمتمرکز، در معرض نوسانات قیمت دارایی‌های سنتی از جمله AAPL قرار گیرند. درک هر دو رویکرد متعارف و نوآورانه برای چشم‌انداز متنوع سرمایه‌گذاری امروز ضروری است.

روش متعارف: خرید سهام اپل از طریق شرکت‌های کارگزاری سنتی

برای مالکیت واقعی بخشی از سهام اپل، روش مرسوم شامل فعالیت در بازارهای مالی سنتی است. این فرآیند، اگرچه در ظاهر ساده به نظر می‌رسد، اما بر شبکه‌ای پیچیده از چارچوب‌های رگولاتوری (قانونی)، نهادهای حضانتی و مکانیسم‌های معاملاتی استوار است که برای تسهیل خرید و فروش اوراق بهادار طراحی شده‌اند.

نقش حیاتی حساب‌های کارگزاری

افراد نمی‌توانند مستقیماً سهام را از خودِ شرکت اپل خریداری کنند. شرکت‌ها معمولاً سهام خود را به سرمایه‌گذاران نهادی یا از طریق عرضه‌های عمومی عرضه می‌کنند و پس از گردش، این سهام در بازارهای ثانویه مانند نزدک (NASDAQ) معامله می‌شود. برای دسترسی به این بازارها، یک سرمایه‌گذار خرد باید با یک شرکت کارگزاری دارای مجوز تعامل داشته باشد.

1. افتتاح حساب کارگزاری: اولین قدم، افتتاح یک حساب سرمایه‌گذاری در یک شرکت کارگزاری است. این شرکت‌ها به عنوان واسطه عمل کرده و دستورات خرید و فروش را از طرف مشتریان خود اجرا می‌کنند. این فرآیند معمولاً شامل مراحل زیر است:

   • ارسال درخواست: ارائه اطلاعات شخصی (نام، آدرس، کد ملی/شماره تأمین اجتماعی)، جزئیات شغلی و وضعیت مالی جهت رعایت مقررات «احراز هویت مشتری» (KYC) و «ضد پولشویی» (AML).
   • انتخاب نوع حساب: انتخاب بین انواع مختلف حساب‌ها، مانند حساب‌های کارگزاری انفرادی، حساب‌های مشترک یا حساب‌های بازنشستگی با مزایای مالیاتی.
   • تأیید هویت: کارگزاری اطلاعات ارائه‌شده را، اغلب از طریق بررسی‌های الکترونیکی یا درخواست مستندات فیزیکی، تأیید می‌کند.

2. شارژ حساب: پس از تأیید حساب، باید بودجه لازم به آن واریز شود. روش‌های رایج عبارتند از:

   • انتقال الکترونیکی وجوه (EFT): اتصال حساب بانکی برای انتقال مستقیم.
   • حواله سیمی (Wire Transfer): برای مبالغ بزرگتر یا پردازش سریع‌تر.
   • واریز چک: ارسال فیزیکی چک.
   • انتقال دارایی: انتقال اوراق بهادار موجود از یک حساب کارگزاری دیگر.

3. ثبت سفارش معامله: با موجود بودن وجوه، سرمایه‌گذار می‌تواند سفارش خرید سهام اپل را ثبت کند. این کار معمولاً از طریق پلتفرم آنلاین کارگزاری، اپلیکیشن موبایل یا تماس با بروکر انجام می‌شود. ملاحظات کلیدی هنگام ثبت سفارش شامل موارد زیر است:

   • نماد معاملاتی: سهام اپل با نماد منحصر‌به‌فرد "AAPL" شناخته می‌شود.
   • نوع سفارش:
     • سفارش بازار (Market Order): دستوری برای خرید (یا فروش) فوری سهام با بهترین قیمت موجود در بازار. اگرچه سریع است، اما قیمت دقیق را نمی‌توان تضمین کرد، به‌ویژه در بازارهای پرنوسان.
     • سفارش محدود (Limit Order): دستوری برای خرید (یا فروش) سهام فقط با قیمتی مشخص یا بهتر. این روش کنترل بیشتری روی قیمت اجرا فراهم می‌کند اما این ریسک را دارد که در صورت نرسیدن قیمت بازار به حد تعیین‌شده، سفارش انجام نشود.
     • سفارش توقف (Stop Order): سفارشی که با رسیدن قیمت به یک سطح معین، به سفارش بازار تبدیل می‌شود و اغلب برای محدود کردن ضررهای احتمالی استفاده می‌شود.
     • سفارش توقف-محدود (Stop-Limit Order): ترکیبی از ویژگی‌های سفارش توقف و محدود که کنترل بیشتری روی قیمت اجرا پس از فعال شدن قیمت توقف فراهم می‌کند.
   • تعداد: تعداد سهام برای خرید. بسیاری از کارگزاری‌ها اکنون اجازه سرمایه‌گذاری روی «سهام کسری» (Fractional Shares) را می‌دهند که به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد بخشی از یک سهم AAPL را با مبلغی مشخص خریداری کنند.

4. اجرای سفارش و حضانت: پس از ثبت و اجرای سفارش، سهام خریداری‌شده معمولاً در وضعیت "Street Name" توسط شرکت کارگزاری نگهداری می‌شود. این بدان معناست که کارگزاری مالک اسمی است، اما سرمایه‌گذار حقوق مالکیت ذینفع، از جمله حق رأی (در صورت داشتن سهام کامل) و حق دریافت سود سهام را حفظ می‌کند. کارگزاری صورت‌حساب‌های دوره‌ای حاوی جزئیات دارایی‌ها و تراکنش‌ها را ارائه می‌دهد. این ترتیب حضانتی، از ویژگی‌های بارز امور مالی سنتی است که راحتی را فراهم می‌کند اما کنترل را نیز متمرکز می‌سازد.

پیوند میان دو جهان: بررسی دسترسی به بازدهی اپل از طریق اکوسیستم‌های رمزارزی

در حالی که مالکیت مستقیم سهام AAPL در انحصار کارگزاری‌های سنتی باقی مانده است، روح نوآورانه فضای ارزهای دیجیتال روش‌های جایگزینی را برای بهره‌مندی از دارایی‌های سنتی، از جمله سهام‌های بزرگی مانند اپل، ایجاد کرده است. این روش‌ها معمولاً شامل «دارایی‌های سنتتیک» (مصنوعی) یا «اوراق بهادار توکن‌سازی شده» هستند که هدف آن‌ها ردیابی عملکرد قیمتی دارایی پایه بدون نیاز به مالکیت مستقیم است.

مفهوم سهام توکن‌سازی شده و دارایی‌های سنتتیک

در دنیای کریپتو، دسترسی به دارایی‌های سنتی مانند AAPL اغلب از طریق سهام توکن‌سازی شده یا دارایی‌های سنتتیک حاصل می‌شود. این‌ها نمایش‌های دیجیتالی یا مشتقاتی هستند که بر روی بلاک‌چین ساخته شده‌اند و برای کپی کردن حرکات قیمتی معادل‌های واقعی خود طراحی شده‌اند.

• سهام توکن‌سازی شده (نمایش مستقیم): این‌ها توکن‌های دیجیتالی هستند که روی بلاک‌چین صادر می‌شوند و هر توکن به طور ایده‌آل نشان‌دهنده ادعایی بر بخشی از یک سهم واقعی است. صادرکننده معمولاً سهام پایه را در حضانت خود نگه می‌دارد و در مقابل آن توکن صادر می‌کند. به عنوان مثال، یک پلتفرم ممکن است سهام AAPL را بخرد و سپس توکن‌های "tAAPL" صادر کند که هر کدام نشان‌دهنده یک سهم یا کسری از آن است. این مدل به یک متولی (Custodian) متمرکز برای نگهداری دارایی پایه متکی است.
• دارایی‌های سنتتیک (تثبیت قیمت): این دارایی‌ها که بیشتر در امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) یافت می‌شوند، مستقیماً نشان‌دهنده سهام پایه نگهداری‌شده در حضانت نیستند. در عوض، آن‌ها ابزارهای مالی هستند که ارزش آن‌ها با استفاده از قراردادهای هوشمند و اوراکل‌ها، به قیمت یک دارایی خارجی «سنتز» یا متصل (Peg) می‌شود. به عنوان مثال، یک دارایی سنتتیک AAPL ممکن است با قفل کردن مقدار معینی ارز دیجیتال (مانند یک استیبل‌کوین یا یک دارایی نوسانی دیگر) به عنوان وثیقه ایجاد شود. سپس قرارداد هوشمند توکنی را ضرب (Mint) می‌کند که ارزش آن به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده تا قیمت AAPL را مطابق گزارش شبکه‌های اوراکل غیرمتمرکز دنبال کند.

چگونه کاربران کریپتو می‌توانند به بازدهی سنتتیک AAPL دسترسی داشته باشند؟

برای افرادی که عمدتاً در اکوسیستم کریپتو فعالیت می‌کنند، چندین مسیر برای بهره‌مندی از نوسانات قیمت AAPL وجود دارد:

1. صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX) برای دارایی‌های سنتتیک:

   • کارکرد: بسیاری از پروتکل‌های DeFi امکان ایجاد و معامله دارایی‌های سنتتیک را فراهم می‌کنند که قیمت دارایی‌های مختلف واقعی از جمله سهام، کالا و ارزهای فیات را دنبال می‌کنند. پلتفرم‌هایی مانند Mirror Protocol (در شبکه ترا، هرچند آینده آن پس از فروپاشی ترا نامشخص است، اما به عنوان یک مثال تاریخی عمل می‌کند) یا Synthetix (در اتریوم) به کاربران اجازه می‌دادند "mAssets" یا "Synths" هایی را ضرب و معامله کنند که آینه قیمت AAPL بودند.
   • معامله: کاربران می‌توانند این توکن‌های سنتتیک AAPL را در صرافی‌های غیرمتمرکز، اغلب در برابر استیبل‌کوین‌ها یا سایر ارزهای دیجیتال معامله کنند. تجربه معامله مشابه تعویض (Swap) هر توکن دیگری در یک DEX است.

2. کشت سود (Yield Farming) و تأمین نقدینگی:

   • مکانیسم: هنگامی که کاربر توکن‌های سنتتیک AAPL را در اختیار دارد، اغلب می‌تواند در فعالیت‌های DeFi مانند Yield Farming یا تأمین نقدینگی برای استخرهای DEX شرکت کند. با واریز AAPL سنتتیک و یک دارایی جفت‌شده (مثلاً یک استیبل‌کوین) به یک استخر نقدینگی، کاربران می‌توانند کارمزد معاملات را دریافت کرده و/یا توکن‌های حاکمیتی به عنوان پاداش بگیرند.
   • ریسک: این فعالیت‌ها در عین ارائه بازده احتمالی، با ریسک‌هایی مانند «ضرر ناپایدار» (Impermanent Loss)، آسیب‌پذیری‌های قرارداد هوشمند و جدا شدن قیمت توکن سنتتیک از قیمت پایه (De-pegging) همراه هستند.

3. موقعیت‌های بدهی وثیقه‌گذاری شده (CDP) / وام‌گیری:

   • ضرب کردن توکن‌های سنتتیک: در برخی پروتکل‌ها، کاربران می‌توانند دارایی‌های دیجیتال خود (مانند اتر یا استیبل‌کوین‌ها) را بیش از حد وثیقه‌گذاری (Overcollateralize) کنند تا توکن‌های سنتتیک AAPL ضرب کنند. این کار شبیه به دریافت وامی است که در آن دارایی سنتتیکِ تازه‌ضرب‌شده نشان‌دهنده بدهی است. ارزش وثیقه همیشه باید از ارزش دارایی سنتتیک ضرب‌شده بیشتر باشد تا اتصال قیمتی (Peg) حفظ شود.
   • اهرم (Leverage): این مکانیسم همچنین می‌تواند برای کسب سود اهرمی از قیمت AAPL استفاده شود، هرچند با ریسک بسیار بالاتری همراه است.

تمایز میان مالکیت مستقیم و دسترسی کریپتویی

بسیار حیاتی است که درک کنید کسب سود از AAPL از طریق سهام توکن‌سازی شده یا دارایی‌های سنتتیک در فضای کریپتو، اساساً با مالکیت سهام واقعی AAPل از طریق یک کارگزاری سنتی متفاوت است.

• حقوق مالکیت:
  • سهام سنتی: مالکیت مستقیم سهام را فراهم می‌کند، از جمله حق رأی در امور شرکت (برای سهام کامل)، حق دریافت سود سهام (Dividend) و حقوق سهامداران در اقدامات شرکتی (مانند ادغام و تملک).
  • دارایی‌های توکن‌سازی شده/سنتتیک: معمولاً مالکیت مستقیم یا حقوق سهامداری اعطا نمی‌کنند. آن‌ها مشتقاتی هستند که ارزششان به دارایی پایه متصل است. دارنده توکن سنتتیک AAPL مالک بخشی از شرکت اپل نیست، نمی‌تواند در مجمع سهامداران رأی دهد و مستقیماً سود سهام دریافت نمی‌کند (اگرچه برخی پروتکل‌ها ممکن است پرداخت سود سهام را شبیه‌سازی کرده یا ارزش توکن را برای انعکاس آن تنظیم کنند).
• حضانت (نگهداری):
  • سهام سنتی: توسط کارگزاری نگهداری می‌شود (امانی یا Custodial).
  • دارایی‌های توکن‌سازی شده/سنتتیک: می‌توانند در یک کیف پول کریپتوی غیرامانی (Non-custodial) نگهداری شوند که به کاربر کنترل مستقیم روی دارایی‌هایش را می‌دهد (خودحضانتی)، یا در یک صرافی متمرکز کریپتو (امانی) ذخیره شوند.
• چارچوب رگولاتوری: بازارهای سهام سنتی به شدت توسط نهادهایی مانند SEC نظارت می‌شوند و از حقوق سرمایه‌گذاران محافظت می‌کنند. فضای کریپتو، به‌ویژه DeFi، در محیطی با رگولاتوری کمتر و نوپا فعالیت می‌کند که می‌تواند کاربران را در معرض انواع مختلفی از ریسک‌ها قرار دهد.

مکانیسم‌های کسب بازدهی AAPL مبتنی بر کریپتو

برای کسانی که قصد دارند از طریق کریپتو در معرض نوسانات AAPL قرار گیرند، این فرآیند شامل مجموعه‌ای از مراحل و ملاحظات خاص است.

راه‌اندازی کیف پول کریپتو و شارژ آن

1. انتخاب یک کیف پول کریپتو:
   • کیف پول‌های غیرامانی: این کیف پول‌ها کنترل کامل کلیدهای خصوصی و در نتیجه دارایی‌ها را به کاربران می‌دهند. گزینه‌های محبوب شامل متامسک (MetaMask) برای شبکه‌های مبتنی بر اتریوم، تراست والت (Trust Wallet) یا کیف پول‌های سخت‌افزاری مانند لجر یا ترزور برای امنیت بیشتر هستند.
   • کیف پول‌های امانی: این‌ها معمولاً توسط صرافی‌های متمرکز (CEX) ارائه می‌شوند که در آن صرافی کلیدهای خصوصی را از طرف کاربر نگه می‌دارد. در حالی که راحت است، اما به معنای تکیه بر امنیت صرافی است.
2. تهیه ارزهای دیجیتال پایه یا استیبل‌کوین‌ها: برای تعامل با پروتکل‌های DeFi یا خرید دارایی‌های سنتتیک، کاربران باید ارزهایی مانند اتریوم (ETH)، سولانا (SOL) یا استیبل‌کوین‌هایی مثل USDC یا USDT تهیه کنند. این‌ها را می‌توان در صرافی‌های متمرکز با ارز فیات خرید یا از سایر رمزارزها تبدیل کرد.

کار با پروتکل‌های DeFi برای دارایی‌های سنتتیک

پس از راه‌اندازی و شارژ کیف پول، فرآیند خرید AAPL سنتتیک عموماً شامل این مراحل است:

1. اتصال کیف پول: دسترسی به dApp (اپلیکیشن غیرمتمرکز) پروتکل DeFi انتخاب‌شده از طریق مرورگر وب و اتصال کیف پول غیرامانی. این کار به dApp اجازه می‌دهد با موجودی کیف پول شما تعامل داشته باشد (مثلاً برای تأیید تراکنش‌ها).
2. یافتن دارایی سنتتیک: مراجعه به بخش دارایی‌های سنتتیک یا بخش معاملاتی پروتکل و جستجوی توکن سنتتیک AAPL (مانند "sAAPL" یا "mAAPL").
3. درک مکانیسم: قبل از ادامه، به دقت مطالعه کنید که پروتکل خاص چگونه دارایی‌های سنتتیک خود را ضرب، تثبیت قیمت (Peg) و مدیریت می‌کند. نسبت‌های وثیقه‌گذاری، آستانه‌های نقدینگی (در صورت ضرب کردن) و شبکه‌های اوراکل مورد استفاده برای قیمت‌گذاری را درک کنید.
4. ثبت سفارش / ضرب کردن:
   • خرید در DEX: اگر دارایی سنتتیک قبلاً ضرب شده و در حال معامله است، می‌توانید استیبل‌کوین‌ها یا سایر رمزارزهای خود را در صرافی داخلی پروتکل با AAPL سنتتیک تعویض (Swap) کنید. این کار شامل تأیید دسترسی dApp به موجودی شما و سپس تأیید نهایی تراکنش است.
   • ضرب کردن (Minting): اگر پروتکل اجازه دهد، می‌توانید با ارائه وثیقه بیش از حد، AAPL سنتتیک ضرب کنید. این کار شامل قفل کردن وثیقه شما در یک قرارداد هوشمند و دریافت توکن‌های جدید AAPL سنتتیک است.
5. تأیید تراکنش: جزئیات تراکنش، از جمله کارمزد شبکه (Gas fee در اتریوم) را بررسی کرده و تراکنش را در کیف پول خود تأیید کنید. پس از تأیید در بلاک‌چین، توکن‌های AAPL سنتتیک در کیف پول شما ظاهر می‌شوند.

مزایا و ریسک‌های دسترسی کریپتویی به دارایی‌های سنتی

مسیر کریپتو برای دسترسی به دارایی‌های سنتی مزایای منحصر‌به‌فردی دارد، اما در مقایسه با سرمایه‌گذاری متعارف، ریسک‌های متفاوتی را نیز به همراه دارد.

مزایا برای کاربران کریپتو

• دسترسی جهانی و موانع ورود کمتر: پروتکل‌های DeFi بدون نیاز به مجوز (Permissionless) و بدون مرز هستند و به هر کسی با اتصال اینترنت اجازه مشارکت می‌دهند، اغلب بدون نیاز به فرآیندهای طولانی KYC کارگزاری‌های سنتی.
• معاملات ۲۴/۷: بازارهای ارزهای دیجیتال برخلاف بورس‌های سنتی که ساعات کاری ثابت دارند، به طور مداوم فعالیت می‌کنند. این امر امکان دسترسی دائمی و واکنش به رویدادهای جهانی را فراهم می‌کند.
• قابلیت ترکیب‌پذیری (Composability) در دیفای: دارایی‌های سنتتیک بومی بلاک‌چین هستند، به این معنی که می‌توانند به راحتی با سایر پروتکل‌های DeFi ترکیب شوند. مثلاً AAPL سنتتیک می‌تواند به عنوان وثیقه وام استفاده شود یا در محصولات ساختاریافته به کار رود.
• پتانسیل خودحضانتی: کیف پول‌های غیرامانی کنترل مستقیم دارایی‌ها را به کاربران می‌دهند و وابستگی به شخص ثالث متمرکز را کاهش می‌دهند.

ریسک‌ها و ملاحظات ذاتی

• ابهامات قانونی (Regulatory Uncertainty): چشم‌انداز قانونی برای اوراق بهادار توکن‌سازی شده و دارایی‌های سنتتیک همچنان در حال تکامل است و در حوزه‌های قضایی مختلف تفاوت زیادی دارد.
• آسیب‌پذیری‌های قرارداد هوشمند: پروتکل‌های DeFi بر پایه کدهای برنامه‌نویسی هستند. علی‌رغم حسابرسی‌ها، این قراردادها ممکن است حاوی باگ‌هایی باشند که هکرها از آن‌ها سوءاستفاده کنند.
• وابستگی به اوراکل و دستکاری آن: دارایی‌های سنتتیک برای دریافت قیمت واقعی به اوراکل‌ها متکی هستند. اگر یک اوراکل هک یا دستکاری شود، قیمت دارایی سنتتیک ممکن است از واقعیت منحرف شده و منجر به نقد شدن (Liquidation) غیرمنصفانه شود.
• مسائل نقدینگی: در حالی که سهام AAPL در بازارهای سنتی بسیار نقدشونده است، معادل‌های سنتتیک آن در DeFi ممکن است نقدینگی کمتری داشته باشند که منجر به «لغزش قیمت» (Slippage) در معاملات بزرگ می‌شود.
• ریسک جدا شدن قیمت (De-pegging): ارزش یک دارایی سنتتیک ممکن است به دلیل عدم تعادل بازار یا شکست مکانیسم وثیقه، به شدت از قیمت واقعی دارایی پایه منحرف شود.
• ریسک طرف مقابل (برای سهام توکن‌سازی شده): در مدل‌هایی که یک صادرکننده مرکزی سهام واقعی را نگه می‌دارد، ریسک ورشکستگی یا عدم انطباق قانونی آن صادرکننده وجود دارد.
• پیچیدگی‌های مالیاتی: قوانین مالیاتی مربوط به فعالیت‌های DeFi و دارایی‌های سنتتیک بسیار پیچیده است و در هر کشور متفاوت است.
• مسئولیت کاربر در امنیت: در حالت خودحضانتی، تمام بار مسئولیت امنیت بر عهده کاربر است. گم کردن کلیدهای خصوصی یا افتادن در دام فیشینگ به معنای از دست رفتن غیرقابل بازگشت دارایی‌هاست.

چشم‌انداز در حال تحول: همگرایی امور مالی سنتی و کریپتو

ظهور روش‌های مبتنی بر کریپتو برای دسترسی به دارایی‌های سنتی مانند سهام اپل، نشان‌دهنده روند بزرگ همگرایی میان امور مالی سنتی (TradFi) و امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) است. با بلوغ فناوری بلاک‌چین و شفاف‌تر شدن قوانین، ممکن است شاهد اوراق بهادار توکن‌سازی شده مستحکم‌تر و قانون‌مندتری باشیم.

آینده می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• پذیرش نهادی: موسسات مالی سنتی که توکن‌سازی دارایی‌ها را برای بهبود کارایی و کاهش زمان تسویه حساب بررسی می‌کنند.
• محصولات ترکیبی (Hybrid): محصولات سرمایه‌گذاری که بهترین‌های هر دو جهان را ترکیب می‌کنند؛ یعنی حفاظت قانونی TradFi را در کنار دسترسی ۲۴/۷ و ترکیب‌پذیری DeFi ارائه می‌دهند.
• تعامل‌پذیری بیشتر: جابجایی آسان‌تر دارایی‌ها و ارزش بین سیستم‌های مالی سنتی و مبتنی بر بلاک‌چین.

برای سرمایه‌گذار مدرن، درک هر دو مسیر کارگزاری سنتی و مسیرهای نوظهور کریپتو برای دسترسی به دارایی‌هایی مانند AAPL دیگر یک موضوع حاشیه‌ای نیست، بلکه یک ضرورت است. هر روش مجموعه‌ای از مزایا و ریسک‌های خود را دارد که مستلزم بررسی دقیق و درک شفاف مکانیسم‌های زیربنایی قبل از تخصیص سرمایه است. چه از طریق یک کارگزاری معتبر و چه از طریق یک پروتکل نوآورانه DeFi، کسب بازدهی از شرکت‌هایی مانند اپل همچنان سنگ بنای استراتژی‌های سرمایه‌گذاری باقی می‌ماند، اما اکنون با ابزارهای متنوع‌تر.