لایه ۲ Base کوین‌بیس چگونه اتریوم را مقیاس‌بندی می‌کند؟

رمزگشایی از معضل مقیاس‌پذیری اتریوم

اتریوم به عنوان برترین پلتفرم قراردادهای هوشمند، بدون شک چشم‌انداز دیجیتال را متحول کرده و اکوسیستم وسیعی از اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (dApps)، NFTها و پروتکل‌های دیفای (DeFi) را به وجود آورده است. با این حال، موفقیت آن محدودیت‌های ذاتی‌اش را نیز آشکار کرده که بارزترین آن‌ها مربوط به مقیاس‌پذیری است. این چالش اغلب در قالب «سه‌راهی بلاک‌چین» (Blockchain Trilemma) بیان می‌شود؛ مفهومی که نشان می‌دهد یک سیستم غیرمتمرکز تنها می‌تواند به طور بهینه به دو مورد از سه ویژگی مطلوب دست یابد: غیرمتمرکز بودن، امنیت و مقیاس‌پذیری. طراحی اصلی اتریوم اولویت را به تمرکززدایی و امنیت داده است که این امر اغلب به قیمت کاهش مقیاس‌پذیری تمام می‌شود.

سه‌راهی بلاک‌چین و وضعیت موجود اتریوم

در هسته خود، سه‌راهی بلاک‌چین یک موازنه بنیادی را مطرح می‌کند. برای حفظ درجه بالایی از تمرکززدایی، یک بلاک‌چین باید اطمینان حاصل کند که نودهای آن توسط شرکت‌کنندگان زیادی در سراسر جهان و بدون نیاز به سخت‌افزارهای بسیار پیشرفته قابل اجرا باشند. این موضوع اغلب به معنای محدود کردن اندازه بلاک‌های فردی و سرعت پردازش آن‌هاست. به همین ترتیب، امنیت قدرتمند که معمولاً از طریق مکانیسم‌های اجماع اثبات کار (و اکنون اثبات سهام) و تضمین‌های رمزنگاری به دست می‌آید، نیازمند تأیید هر تراکنش در سطح کل شبکه است.

شبکه اصلی اتریوم که به عنوان لایه ۱ (L1) نیز شناخته می‌شود، تراکنش‌ها را به صورت متوالی پردازش می‌کند و هر نود تمام عملیات‌ها را تأیید می‌کند. اگرچه این طراحی امنیت و مقاومت در برابر سانسور بی‌نظیری را فراهم می‌کند، اما منجر به توان عملیاتی نسبتاً پایینی می‌شود که معمولاً حدود ۱۵ تا ۳۰ تراکنش در ثانیه (TPS) است. در مقام مقایسه، سیستم‌های پرداخت سنتی می‌توانند هزاران تراکنش را در ثانیه مدیریت کنند. این تفاوت در دوره‌های تقاضای بالای شبکه به وضوح آشکار می‌شود.

هزینه ازدحام: کارمزد گس و تأخیر در تراکنش

هنگامی که شبکه اتریوم شلوغ می‌شود، تقاضا برای فضای بلاک از عرضه موجود پیشی می‌گیرد. کارمزد تراکنش‌ها که با نام «گس» (Gas) شناخته می‌شوند، بر اساس مدلی شبیه به مزایده عمل می‌کنند: کاربرانی که تمایل به پرداخت قیمت‌های بالاتر گس دارند، توسط استخراج‌کنندگان (یا اعتبارسنج‌ها در عصر اثبات سهام) در اولویت قرار می‌گیرند. این پویایی منجر به موارد زیر می‌شود:

• کارمزدهای گس بسیار بالا: در زمان‌های اوج مصرف، تراکنش‌های ساده مانند ارسال اتر یا تعامل با یک پروتکل دیفای می‌تواند ده‌ها یا حتی صدها دلار هزینه گس داشته باشد که استفاده از شبکه را برای کارهای روزمره یا کاربران با سرمایه کم غیرعملی می‌کند.
• تأیید کند تراکنش‌ها: حتی با وجود کارمزدهای بالای گس، ممکن است چندین دقیقه طول بکشد تا تراکنش‌ها در یک بلاک قرار گیرند که منجر به تجربه کاربری ضعیف و مانع از اجرای اپلیکیشن‌های حساس به زمان می‌شود.
• دسترسی محدود: هزینه‌های بالا به طور موثری بخش قابل توجهی از کاربران بالقوه، به ویژه در مناطق در حال توسعه را از دور خارج می‌کند و انواع اپلیکیشن‌هایی را که واقعاً می‌توانند روی شبکه فعالیت کنند، محدود می‌سازد.

این محدودیت‌ها بر نیاز فوری به راه‌حل‌های مقیاس‌پذیری تأکید دارند؛ راه‌حل‌هایی که بتوانند ظرفیت تراکنش را افزایش و هزینه‌ها را کاهش دهند، بدون اینکه امنیت و تمرکززدایی بنیادین اتریوم را به خطر بیندازند. این دقیقاً همان مشکلی است که راه‌حل‌های لایه ۲، مانند شبکه «بیس» (Base) متعلق به کوین‌بیس، قصد حل آن را دارند.

معرفی بیس (Base): اقدام استراتژیک کوین‌بیس برای مقیاس‌پذیری اتریوم

بیس نشان‌دهنده یک پیشرفت قابل توجه در چشم‌انداز مقیاس‌پذیری اتریوم است. بیس که توسط کوین‌بیس (یکی از بزرگترین صرافی‌های ارز دیجیتال در جهان) عرضه شده، یک راه‌حل مقیاس‌پذیری لایه ۲ (L2) اتریوم است که برای ارائه تراکنش‌های سریع‌تر، ارزان‌تر و کارآمدتر طراحی شده و در عین حال تضمین‌های امنیتی قدرتمند شبکه اصلی اتریوم را حفظ می‌کند. راه‌اندازی رسمی شبکه اصلی آن در ۹ آگوست ۲۰۲۳، لحظه‌ای محوری بود که نشان‌دهنده ورود مستقیم یک صرافی بزرگ به اکوسیستم لایه ۲ است.

بیس چیست و چه هدفی دارد؟

بیس در هسته خود یک «رول‌آپ خوش‌بینانه» (Optimistic Rollup) است؛ نوع خاصی از فناوری لایه ۲ که بر روی استک متن‌باز OP Stack توسعه‌یافته توسط خوش‌بینی (Optimism) ساخته شده است. انگیزه کوین‌بیس برای ایجاد بیس چندوجهی است:

1. افزایش دسترسی: بیس با کاهش چشمگیر هزینه‌های تراکنش و افزایش سرعت، قصد دارد اپلیکیشن‌ها و خدمات غیرمتمرکز را برای مخاطبان گسترده‌تری، از جمله کاربرانی که ممکن است به دلیل کارمزدهای شبکه اصلی اتریوم منصرف شده باشند، در دسترس قرار دهد.
2. پرورش اکوسیستم توسعه‌دهندگان: بیس یک محیط آشنا و سازگار با ماشین مجازی اتریوم (EVM) را برای توسعه‌دهندگان فراهم می‌کند و به آن‌ها اجازه می‌دهد تا به راحتی dAppهای موجود اتریوم را منتقل کرده یا برنامه‌های جدیدی با هزینه‌های عملیاتی کمتر و مقیاس‌پذیری بیشتر بسازند.
3. جذب «یک میلیارد کاربر بعدی»: کوین‌بیس بیس را به عنوان یک لایه زیرساختی حیاتی برای تسهیل پذیرش انبوه وب ۳ تصور می‌کند که امکان ایجاد نسل جدیدی از اپلیکیشن‌ها را فراهم می‌سازد که از نظر اقتصادی در لایه ۱ مقرون به صرفه نبودند.
4. یکپارچه‌سازی استراتژیک: کوین‌بیس به عنوان یک صرافی بزرگ می‌تواند بیس را مستقیماً در محصولات خود ادغام کند و به طور بالقوه ورود کاربران به dAppها را تسهیل کرده و تجربه کاربری کلی را در اکوسیستم گسترده‌تر کوین‌بیس بهبود بخشد. این امر هم‌افزایی قدرتمندی بین یک نهاد متمرکز و وب غیرمتمرکز ایجاد می‌کند.

انگیزه‌های کلیدی و جدول زمانی عرضه

تصمیم کوین‌بیس برای راه‌اندازی بیس ناشی از یک چشم‌انداز استراتژیک بلندمدت است. آن‌ها محدودیت‌های ذاتی لایه ۱ اتریوم را برای اپلیکیشن‌های مصرف‌کننده گسترده تشخیص دادند و لایه‌های ۲ را به عنوان امیدوارکننده‌ترین مسیر پیش‌رو شناسایی کردند. کوین‌بیس با بهره‌گیری از OP Stack که امتحان خود را پس داده است، به جای ساختن یک راه‌حل اختصاصی از ابتدا، رویکردی متن‌باز و جامعه‌محور را انتخاب کرد و بر قابلیت همکاری و امنیت مشترک تأکید ورزید.

جدول زمانی عرضه بیس:

• فوریه ۲۰۲۳: کوین‌بیس به طور رسمی توسعه بیس را اعلام کرد و بر تعهد خود به OP Stack و چشم‌انداز گسترده‌تر «سوپرچین» (Superchain) تأکید کرد.
• مارس ۲۰۲۳: شبکه آزمایشی (Testnet) بیس راه‌اندازی شد و به توسعه‌دهندگان اجازه داد تا آزمایش و استقرار اپلیکیشن‌ها را در یک محیط شبیه‌سازی شده آغاز کنند.
• جولای ۲۰۲۳: کمپین «تابستان آن‌چین» (Onchain Summer) آغاز شد و توسعه‌دهندگان و کاربران را به تعامل با اکوسیستم بیس پیش از راه‌اندازی شبکه اصلی تشویق کرد.
• ۹ آگوست ۲۰۲۳: شبکه اصلی بیس به طور رسمی برای عموم راه‌اندازی شد و شروع تراکنش‌های زنده و استقرار dAppها را رقم زد.

این جدول زمانی نشان‌دهنده رویکردی حساب‌شده و ساختاریافته برای ورود بیس به بازار است که از همان ابتدا بر تعامل توسعه‌دهندگان و رشد اکوسیستم تأکید داشت.

بنیاد تکنولوژیک: OP Stack و رول‌آپ‌های خوش‌بینانه

برای درک نحوه مقیاس‌پذیری اتریوم توسط بیس، درک فناوری زیربنایی آن یعنی راه‌حل‌های لایه ۲، به ویژه رول‌آپ‌های خوش‌بینانه و چارچوب ماژولار OP Stack ضروری است.

درک راه‌حل‌های مقیاس‌پذیری لایه ۲

راه‌حل‌های لایه ۲ پروتکل‌هایی هستند که روی یک بلاک‌چین پایه (لایه ۱) ساخته می‌شوند تا عملکرد آن را بهبود بخشند. آن‌ها تراکنش‌ها را خارج از زنجیره (off-chain) پردازش می‌کنند و در نتیجه بار روی لایه ۱ را کاهش می‌دهند، اما همچنان امنیت خود را از آن می‌گیرند. لایه ۱ را مانند بزرگراه اصلی و لایه‌های ۲ را مانند لاین‌های تندرو موازی تصور کنید. این لاین‌های تندرو بخش عمده ترافیک را مدیریت می‌کنند و گهگاه برای تسویه نهایی و بررسی‌های امنیتی به بزرگراه اصلی گزارش می‌دهند.

دسته‌بندی‌های اصلی راه‌حل‌های لایه ۲ شامل موارد زیر است:

• رول‌آپ‌ها (Rollups): این‌ها صدها یا هزاران تراکنش خارج از زنجیره را در یک بسته (batch) جمع‌آوری کرده و خلاصه فشرده‌ای از این بسته را در لایه ۱ پست می‌کنند. دو نوع اصلی وجود دارد:
  • رول‌آپ‌های خوش‌بینانه (Optimistic Rollups): فرض می‌کنند تراکنش‌ها به طور پیش‌فرض معتبر هستند و یک «دوره چالش» (challenge period) فراهم می‌کنند که در آن هر کسی می‌تواند در صورت تشخیص تراکنش نامعتبر، «اثبات تقلب» (fraud proof) ارائه دهد.
  • رول‌آپ‌های دانش‌صفر (ZK-Rollups): اعتبار تراکنش‌های خارج از زنجیره را با استفاده از اثبات‌های ریاضی پیچیده به صورت رمزنگاری‌شده برای لایه ۱ ثابت می‌کنند و نهایی شدن فوری را در لایه ۱ ارائه می‌دهند.
• کانال‌های وضعیت (State Channels): به شرکت‌کنندگان اجازه می‌دهند چندین تراکنش را خارج از زنجیره انجام دهند و تنها وضعیت اولیه و نهایی در لایه ۱ ثبت شود.
• سایدچین‌ها (Sidechains): بلاک‌چین‌های مستقلی با مکانیسم‌های اجماع خاص خود هستند که از طریق یک پل دوطرفه به لایه ۱ متصل می‌شوند. آن‌ها مقیاس‌پذیری بالایی دارند اما اغلب با به ارث نبردن تضمین‌های امنیتی کامل لایه ۱، در بخش امنیت مصالحه می‌کنند.

بیس به خانواده رول‌آپ‌های خوش‌بینانه تعلق دارد؛ انتخابی که تعادلی بین پیچیدگی توسعه، امنیت و مزایای مقیاس‌پذیری فوری برقرار می‌کند.

عمیق‌تر در رول‌آپ‌های خوش‌بینانه: نحوه عملکرد آن‌ها

رول‌آپ‌های خوش‌بینانه نام خود را از فرض «خوش‌بینانه» خود می‌گیرند: آن‌ها فرض می‌کنند تمام تراکنش‌های پردازش شده در خارج از زنجیره معتبر هستند مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. این مکانیسم هسته اصلی عملیات آن‌هاست:

1. اجرای تراکنش خارج از زنجیره: وقتی کاربری تراکنشی را در یک رول‌آپ خوش‌بینانه مانند بیس آغاز می‌کند، این تراکنش بلافاصله توسط شبکه اصلی اتریوم پردازش نمی‌شود. در عوض، به یک «ترتیب‌دهنده» (sequencer) اختصاصی در شبکه بیس ارسال می‌شود. ترتیب‌دهنده مسئول مرتب‌سازی تراکنش‌ها، اجرای آن‌ها و ایجاد بلاک‌های جدید در لایه ۲ است.
2. دسته‌بندی و فشرده‌سازی: ترتیب‌دهنده تراکنش‌های متعدد را در بسته‌های بزرگ جمع‌آوری می‌کند. سپس این بسته‌ها فشرده می‌شوند تا مقدار داده‌ای که باید در شبکه اصلی اتریوم پست شود کاهش یابد. فشرده‌سازی ممکن است شامل حذف اطلاعات تکراری یا استفاده از ساختارهای داده کارآمدتر باشد.
3. ارسال داده به اتریوم: به صورت دوره‌ای، ترتیب‌دهنده این بسته‌های فشرده تراکنش‌ها را به همراه یک «ریشه وضعیت» (state root - یک هش رمزنگاری که نشان‌دهنده وضعیت لایه ۲ پس از این تراکنش‌ها است) به یک قرارداد هوشمند در شبکه اصلی اتریوم ارسال می‌کند. این داده‌ها به عنوان یک سابقه تاریخی عمل کرده و در دسترس بودن و ردیابی داده‌ها را تضمین می‌کنند. نکته مهم اینجاست که قرارداد لایه ۱ این تراکنش‌ها را دوباره اجرا نمی‌کند؛ بلکه صرفاً خلاصه را ثبت می‌کند.
4. دوره چالش و اثبات تقلب: این ویژگی متمایز رول‌آپ‌های خوش‌بینانه است. پس از ارسال یک بسته تراکنش به اتریوم، یک «دوره چالش» تعیین شده وجود دارد (معمولاً ۷ روز). در این بازه زمانی، هر کسی در شبکه اصلی اتریوم می‌تواند تراکنش‌های پست شده و ریشه وضعیت حاصل را بررسی کند. اگر تراکنش نامعتبر یا انتقال وضعیت نادرستی شناسایی شود، می‌توان «اثبات تقلب» ارائه داد.
   • مکانیسم اثبات تقلب: اثبات تقلب یک مدرک رمزنگاری است که نشان می‌دهد یک تراکنش خاص یا بسته‌ای از تراکنش‌ها نامعتبر بوده است. اگر یک اثبات تقلب معتبر در دوره چالش ارائه شود، انتقال وضعیت نادرست لایه ۲ لغو شده و ترتیب‌دهنده (یا عاملی که بسته نامعتبر را ارسال کرده) مجازات می‌شود که اغلب شامل ضبط وثیقه (slashing) آن‌هاست.
   • ایجاد انگیزه: این سیستم بر انگیزه‌های اقتصادی-رمزنگاری متکی است. ترتیب‌دهنده‌ها انگیزه دارند که فقط وضعیت‌های معتبر را ارسال کنند تا وثیقه خود را از دست ندهند. در مقابل، «ناظران» انگیزه دارند که برای حفظ یکپارچگی شبکه و احتمالاً کسب پاداش، اثبات تقلب ارائه دهند.
   • تأخیر در برداشت: دوره چالش مستقیماً بر برداشت دارایی‌ها از بیس به شبکه اصلی اتریوم تأثیر می‌گذارد. کاربران باید منتظر بمانند تا کل دوره چالش سپری شود تا وجوه آن‌ها در لایه ۱ نهایی شود؛ این کار زمان کافی را برای ارائه هرگونه اثبات تقلب احتمالی تضمین می‌کند.

نقش OP Stack: ماژولار بودن و امنیت مشترک

بیس بر روی OP Stack ساخته شده است؛ یک پشته توسعه ماژولار و متن‌باز که توسط خوش‌بینی (Optimism) نگهداری می‌شود. OP Stack صرفاً یک رول‌آپ واحد نیست، بلکه چارچوبی برای ساخت بلاک‌چین‌های لایه ۲ بسیار مقیاس‌پذیر و همکاری‌پذیر است. ویژگی‌های کلیدی آن عبارتند از:

• ماژولار بودن: این چارچوب اجزای یک لایه ۲ (مانند موتور اجرا، لایه در دسترس بودن داده‌ها، لایه تسویه) را به ماژول‌های قابل تعویض تقسیم می‌کند. این به پروژه‌هایی مانند بیس اجازه می‌دهد تا لایه ۲ خود را متناسب با نیازهای خاص سفارشی‌سازی کنند، بدون اینکه نیاز به بازنویسی کل بلاک‌چین داشته باشند.
• امنیت مشترک و همکاری‌پذیری (چشم‌انداز سوپرچین): یکی از اصول اصلی OP Stack، چشم‌انداز «سوپرچین» (Superchain) است. این مفهوم قصد دارد شبکه‌ای از لایه‌های ۲ مبتنی بر OP Stack (مانند Optimism Mainnet، Base و غیره) ایجاد کند که دارای امنیت مشترک، استانداردهای ارتباطی و حتی احتمالاً یک معماری پل‌زنی مشترک باشند. این امر همکاری یکپارچه بین زنجیره‌های مختلف OP Stack را تقویت کرده و اجازه می‌دهد دارایی‌ها و داده‌ها آزادانه جریان یابند. برای بیس، این به معنای بهره‌مندی از بهبودهای دسته‌جمعی در توسعه و امنیت کل اکوسیستم سوپرچین است.
• معماری بدراک (Bedrock): آخرین نسخه از OP Stack به نام بدراک، بهبودهای قابل توجهی در کارایی، امنیت و تجربه توسعه‌دهندگان به ارمغان آورده است. این معماری هزینه‌های گس را برای تراکنش‌های لایه ۲ کاهش می‌دهد، نهایی شدن واریزها را بهبود می‌بخشد و کد را ساده‌تر می‌کند تا نگهداری و حسابرسی آن آسان‌تر شود. بیس از معماری بدراک بهره می‌برد و این پیشرفت‌ها را به ارث می‌برد.

بیس با ساختن بر روی OP Stack، از یک کد پایه قدرتمند، حسابرسی شده و تحت حمایت جامعه بهره می‌برد که توسعه و ادغام آن را در اکوسیستم گسترده‌تر اتریوم تسریع می‌کند.

بیس چگونه به طور خاص اتریوم را مقیاس‌پذیر می‌کند

رویکرد بیس برای مقیاس‌پذیری اتریوم چندوجهی است و از نقاط قوت رول‌آپ‌های خوش‌بینانه و موقعیت استراتژیک خود در اکوسیستم کوین‌بیس بهره می‌برد.

افزایش توان عملیاتی تراکنش و کاهش هزینه‌ها

فوری‌ترین و ملموس‌ترین مزایای مقیاس‌پذیری بیس، توانایی آن در پردازش حجم قابل توجهی از تراکنش‌ها با کسری از هزینه در مقایسه با شبکه اصلی اتریوم است.

• برون‌سپاری اجرا: بیس با اجرای تراکنش‌ها در خارج از زنجیره، بار را از دوش لایه ۱ اتریوم برمی‌دارد. به جای اینکه هر نود اتریوم هر تراکنش بیس را تأیید کند، فقط ترتیب‌دهنده لایه ۲ آن‌ها را اجرا می‌کند و تنها خلاصه فشرده‌ای به لایه ۱ ارسال می‌شود.
• دسته‌بندی و فشرده‌سازی داده‌ها: ترتیب‌دهنده‌های بیس صدها یا هزاران تراکنش انفرادی را در یک تراکنش لایه ۱ بسته‌بندی می‌کنند. این کار هزینه ثابت یک تراکنش لایه ۱ را بین بسیاری از عملیات‌های لایه ۲ سرشکن می‌کند. علاوه بر این، داده‌های پست شده به لایه ۱ به شدت فشرده می‌شوند تا فضای کمتری از بلاک لایه ۱ اشغال شود که مستقیماً به کاهش کارمزد گس منجر می‌شود.
• کاهش کارمزد گس: در نتیجه برون‌سپاری اجرا و فشرده‌سازی کارآمد داده‌ها، کاربران بیس کارمزدهای گس بسیار کمتری را تجربه می‌کنند. چیزی که ممکن است در شبکه اصلی اتریوم ده‌ها یا صدها دلار هزینه داشته باشد، در بیس می‌تواند چند سنت یا چند دلار هزینه داشته باشد و تراکنش‌های خرد و تعاملات مکرر با dAppها را از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر کند.
• توان عملیاتی بالاتر تراکنش: با اجرای تراکنش‌ها در خارج از زنجیره و ارسال تنها خلاصه‌ها به لایه ۱، بیس می‌تواند صدها یا حتی هزاران تراکنش در ثانیه را پردازش کند که بسیار فراتر از ظرفیت فعلی اتریوم است. این افزایش توان عملیاتی، امکان ایجاد اپلیکیشن‌های پیچیده‌تر و با داده‌های سنگین‌تر را فراهم می‌کند.

بهره‌گیری از تضمین‌های امنیتی اتریوم

با وجود پردازش تراکنش‌ها در خارج از زنجیره، بیس در مورد امنیت مصالحه نمی‌کند. این شبکه امنیت بنیادین خود را از شبکه اصلی اتریوم به ارث می‌برد و تضمین می‌کند که وجوه و داده‌ها به اندازه لایه ۱ ایمن هستند.

• در دسترس بودن داده‌ها در لایه ۱: نکته حیاتی این است که تمام داده‌های تراکنش در بیس به صورت دوره‌ای در شبکه اصلی اتریوم پست می‌شوند. این بدان معناست که حتی اگر ترتیب‌دهنده‌های بیس از کار بیفتند، تاریخچه کامل تراکنش‌ها همچنان در اتریوم در دسترس خواهد بود. هر کسی می‌تواند وضعیت بیس را از داده‌های لایه ۱ بازسازی کند و به کاربران اجازه دهد وجوه خود را برداشت کنند یا یک ترتیب‌دهنده جایگزین عملیات را از سر بگیرد. این ویژگی به عنوان «در دسترس بودن داده‌ها» (Data Availability) شناخته می‌شود.
• مکانیسم اثبات تقلب: همان‌طور که قبلاً گفته شد، دوره چالش و اثبات تقلب تضمین می‌کنند که هرگونه انتقال وضعیت مخرب یا نادرست در بیس قابل شناسایی و بازگشت است. این مکانیسم ترتیب‌دهنده را پاسخگو نگه می‌دارد و یکپارچگی وضعیت لایه ۲ را تضمین می‌کند.
• نهایی شدن اتریوم: نهایی شدن (Finality) تراکنش‌ها در بیس در نهایت از لایه ۱ اتریوم ناشی می‌شود. هنگامی که بسته‌ای از تراکنش‌ها در اتریوم پست شد و دوره چالش بدون اثبات تقلب معتبر سپری شد، آن تراکنش‌ها نهایی و غیرقابل تغییر در نظر گرفته می‌شوند که توسط امنیت کامل شبکه اتریوم پشتیبانی می‌گردند.

تجربه توسعه‌دهندگان و رشد اکوسیستم

بیس طوری طراحی شده است که برای توسعه‌دهندگان بسیار جذاب باشد و اکوسیستم پر جنب‌وجوشی از اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز را پرورش دهد.

• سازگاری با EVM: بیس کاملاً با ماشین مجازی اتریوم (EVM) سازگار است. این بدان معناست که توسعه‌دهندگان می‌توانند به راحتی قراردادهای هوشمند سالیدیتی (Solidity) و dAppهای موجود را با حداقل تغییرات از اتریوم به بیس منتقل کنند. ابزارها، کیف پول‌ها و زیرساخت‌های طراحی شده برای اتریوم (مانند Hardhat، Truffle، Ethers.js، Web3.js) نیز با بیس سازگار هستند که مانع ورود توسعه‌دهندگان را به شدت کاهش می‌دهد.
• ابزارهای آشنا: توسعه‌دهندگان می‌توانند از همان ابزارها و زبان‌های توسعه آشنایی که برای اتریوم استفاده می‌کنند بهره ببرند که منحنی یادگیری را کاهش داده و استقرار dAppها را تسریع می‌کند.
• پل‌زنی دارایی‌ها (Bridging): کاربران می‌توانند دارایی‌های خود (ETH، توکن‌های ERC-20، NFTها) را به صورت یکپارچه بین شبکه اصلی اتریوم و بیس با استفاده از پل‌های رسمی و شخص ثالث جابجا کنند. این به کاربران اجازه می‌دهد در حالی که دارایی‌های لایه ۱ خود را حفظ می‌کنند، به کارمزدهای کمتر و سرعت بالاتر لایه ۲ دسترسی پیدا کنند.
• نقش کوین‌بیس در پذیرش: حضور کوین‌بیس یک کاتالیزور بزرگ برای پذیرش است. پایگاه کاربران گسترده، شهرت تثبیت شده و پتانسیل ادغام مستقیم در محصولات کوین‌بیس (مانند Coinbase Wallet و صرافی کوین‌بیس) می‌تواند میلیون‌ها کاربر جدید را به اکوسیستم بیس و به تبع آن، به فضای گسترده‌تر وب ۳ وارد کند. این فشار متمرکز به راه‌اندازی و رشد شبکه غیرمتمرکز کمک می‌کند.

چشم‌انداز سوپرچین

ادغام بیس در OP Stack نشان‌دهنده تعهد آن به چشم‌انداز «سوپرچین» است. این چشم‌انداز آینده‌ای را پیشنهاد می‌کند که در آن چندین رول‌آپ خوش‌بینانه ساخته شده بر روی OP Stack (شامل Optimism Mainnet، Base و سایر مواردی که هنوز راه‌اندازی نشده‌اند) به هم متصل هستند و از حاکمیت، مسیر ارتقا و زیرساخت پل‌زنی مشترک بهره می‌برند.

پیامدهای سوپرچین برای بیس:

• همکاری‌پذیری بهبود یافته: دارایی‌ها و داده‌ها می‌توانند به صورت یکپارچه بین بیس و سایر شبکه‌های سوپرچین جریان یابند و یک اکوسیستم لایه ۲ یکپارچه‌تر و نقدشونده‌تر ایجاد کنند.
• امنیت و نوآوری مشترک: تمام زنجیره‌های داخل سوپرچین از بهبودهای امنیتی جمعی و نوآوری‌های مستمر جامعه OP Stack بهره‌مند می‌شوند.
• مقیاس‌پذیری ماژولار: سوپرچین به عنوان یک لایه مقیاس‌پذیری ماژولار برای اتریوم عمل می‌کند که در آن زنجیره‌های مختلف می‌توانند در موارد خاص متخصص شوند و همگی به ظرفیت کلی اتریوم کمک کنند.

این شبکه متصل از لایه‌های ۲ قصد دارد تجربه‌ای بسیار مقیاس‌پذیر و منسجم را برای کاربران و توسعه‌دهندگان در سراسر اکوسیستم اتریوم فراهم کند.

مزایا و معایب کلیدی بیس

اگرچه بیس مزایای قابل توجهی در مقیاس‌پذیری اتریوم ارائه می‌دهد، اما با محدودیت‌های طراحی خاصی نیز همراه است که ذاتیِ رول‌آپ‌های خوش‌بینانه است. درک این موارد برای کاربران و توسعه‌دهندگان بسیار مهم است.

مزایای بیس

1. مقیاس‌پذیری عظیم:
   • توان عملیاتی بالاتر: تراکنش‌های بسیار بیشتری را در ثانیه نسبت به لایه ۱ اتریوم پردازش می‌کند.
   • کارمزدهای کمتر: هزینه‌های تراکنش را به شدت کاهش می‌دهد و dAppها را برای طیف وسیع‌تری از کاربردها، از جمله پرداخت‌های خرد و بازی‌ها، در دسترس و توجیه‌پذیر می‌کند.
2. امنیت قدرتمند:
   • امنیت در سطح اتریوم: تضمین‌های امنیتی قوی شبکه اصلی اتریوم را از طریق اثبات تقلب و در دسترس بودن داده‌ها به ارث می‌برد.
   • انگیزه‌های اقتصادی-رمزنگاری: برای اطمینان از رفتار صادقانه اپراتورهای شبکه، به مکانیسم‌های اقتصادی مستحکمی متکی است.
3. محیط مناسب برای توسعه‌دهندگان:
   • معادل بودن با EVM: سازگاری کامل با ابزارها، قراردادها و شیوه‌های توسعه موجود اتریوم که انتقال آرام را برای توسعه‌دهندگان تضمین می‌کند.
   • پشته متن‌باز OP Stack: از یک کد پایه که به خوبی نگهداری شده، امتحان شده و مورد حمایت جامعه است، بهره می‌برد.
4. پشتیبانی و اکوسیستم قوی:
   • حمایت کوین‌بیس: توسط یک صرافی معتبر و بزرگ پشتیبانی می‌شود که منابع عظیم، پایگاه کاربران گسترده و پتانسیل بالایی برای پذیرش جریان اصلی به همراه دارد.
   • ادغام در سوپرچین: بخشی از یک اکوسیستم بزرگتر و متصل از زنجیره‌های OP Stack است که نویدبخش همکاری‌پذیری بیشتر و نوآوری مشترک است.

معایب و ملاحظات

1. تأخیر در برداشت (دوره چالش):
   • ناراحتی کاربران: اصلی‌ترین عیب رول‌آپ‌های خوش‌بینانه، دوره انتظار ۷ روزه (یا مشابه آن) برای برداشت وجوه از بیس به شبکه اصلی اتریوم است. این تأخیر برای دادن زمان کافی جهت ارائه اثبات تقلب ضروری است.
   • راهکار کاهش مشکل: پل‌های سریع شخص ثالث (تأمین‌کنندگان نقدینگی) می‌توانند با پذیرش ریسک دوره چالش، برداشت فوری را در ازای دریافت کارمزد ارائه دهند.
2. نگرانی‌های تمرکززدایی (ترتیب‌دهنده اولیه):
   • تک ترتیب‌دهنده: در حال حاضر، بیس با یک ترتیب‌دهنده واحد تحت کنترل کوین‌بیس فعالیت می‌کند. این بدان معناست که کوین‌بیس مسئول ترتیب‌بندی تراکنش‌ها، دسته‌بندی و ارسال آن‌ها به اتریوم است.
   • ریسک‌های بالقوه: اگرچه کوین‌بیس انگیزه قوی برای فعالیت صادقانه دارد، اما یک ترتیب‌دهنده واحد نقطه‌ای از تمرکز ایجاد می‌کند. تئوریکاً این نهاد می‌تواند تراکنش‌ها را سانسور کند یا شبکه را متوقف نماید، هرچند مکانیسم اثبات تقلب همچنان از وجوه محافظت می‌کند.
   • تمرکززدایی در آینده: نقشه راه بیس، در راستای OP Stack، شامل غیرمتمرکز کردن نقش ترتیب‌دهنده در طول زمان با مشارکت چندین اپراتور مستقل است.
3. پیچیدگی‌های پل‌زنی:
   • تجربه کاربری: اگرچه پل‌های رسمی وجود دارند، اما فرآیند جابجایی دارایی‌ها بین لایه ۱ و لایه ۲ هنوز می‌تواند برای کاربران جدید چالش‌برانگیز باشد و یک مرحله اضافی به دسترسی به dAppها اضافه کند.
   • امنیت پل‌ها: اگرچه پل رسمی حسابرسی شده است، اما امنیت هر لایه ۲ به طور ذاتی به امنیت قراردادهای پل آن در لایه ۱ وابسته است.
4. اتکا به اعتبار کوین‌بیس:
   • فرض اعتماد: اگرچه بیس از نظر فنی امنیت خود را از اتریوم می‌گیرد، اما عملیات اولیه و پذیرش آن به شدت به اعتماد به کوین‌بیس به عنوان یک نهاد معتبر بستگی دارد.
   • پتانسیل فشارهای رگولاتوری: بیس به عنوان نهادی مرتبط با یک صرافی تحت نظارت، ممکن است با فشارهای رگولاتوری خاص یا الزامات انطباق مواجه شود که می‌تواند بر توسعه یا عملیات آن تأثیر بگذارد.

با وجود این معایب، مزایای بیس، به ویژه توانایی آن در مقیاس‌پذیری فوق‌العاده اتریوم و جذب کاربران جدید، به طور کلی بر محدودیت‌های فعلی سنگینی می‌کند، مخصوصاً با وجود نقشه راه مشخص برای دستیابی به تمرکززدایی بیشتر.

چشم‌انداز آینده: تأثیر بیس بر تکامل اتریوم

ظهور بیس صرفاً راه‌اندازی یک لایه ۲ دیگر نیست؛ این یک نقطه عطف مهم در روایت مقیاس‌پذیری اتریوم و جاه‌طلبی آن برای پذیرش همگانی است. موقعیت استراتژیک و بنیاد فنی آن آماده است تا تأثیری ماندگار بر جای بگذارد.

نقش در پذیرش همگانی

حضور کوین‌بیس به طور ذاتی مسیری مستقیم برای کاربران عادی به اکوسیستم اتریوم فراهم می‌کند. با میلیون‌ها کاربری که از قبل به رابط کاربری بصری کوین‌بیس عادت کرده‌اند، ادغام بیس می‌تواند:

• ساده‌سازی ورود کاربران: پیچیدگی تعامل با اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز را کاهش داده و مانع ورود کاربران جدیدی را که با هزینه‌های گس، تمایز لایه ۱ و ۲ و پل‌زنی آشنا نیستند، از بین ببرد.
• هدایت رشد dAppها: انتظار می‌رود بیس با فراهم کردن محیطی بسیار مقیاس‌پذیر و مقرون به صرفه، پرورش‌دهنده دسته‌های جدیدی از dAppها باشد؛ مانند اپلیکیشن‌های اجتماعی در سطح مصرف‌کننده، بازی‌ها و ابزارهای مالی که نیازمند حجم تراکنش بالا و هزینه کم هستند.
• ایجاد یک تجربه لایه ۲ «پیش‌فرض»: برای بسیاری از کاربران جدید که از طریق کوین‌بیس وارد وب ۳ می‌شوند، بیس ممکن است به نقطه اصلی تعامل آن‌ها با اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز تبدیل شود و درک و انتظارات آن‌ها را از این اکوسیستم شکل دهد.

تعامل با سایر لایه‌های ۲ و تز سوپرچین

بیس در یک فضای رقابتی و در عین حال مشارکتی در میان لایه‌های ۲ فعالیت می‌کند. در حالی که با سایر رول‌آپ‌های خوش‌بینانه (مانند Optimism و Arbitrum) و رول‌آپ‌های ZK رقابت می‌کند، پایبندی آن به OP Stack و چشم‌انداز سوپرچین موقعیت منحصر به فردی به آن می‌بخشد.

• مقیاس‌پذیری مشارکتی: بیس به جای اینکه یک جزیره منزوی باشد، طوری طراحی شده که بخشی از شبکه بزرگتری از لایه‌های ۲ باشد. این بدان معناست که به ظرفیت کلی مقیاس‌پذیری اتریوم کمک می‌کند و بالعکس.
• تمرکز بر همکاری‌پذیری: سوپرچین قصد دارد پراکندگی بین لایه‌های ۲ را به حداقل برساند و امکان انتقال یکپارچه‌تر دارایی‌ها و داده‌ها را فراهم کند که برای یک اکوسیستم واقعاً مقیاس‌پذیر و متحد حیاتی است.
• معیارسنجی و بهبود: داده‌های پلتفرم‌هایی مانند L2BEAT که پذیرش لایه ۲ و TVL (ارزش کل قفل شده) را ردیابی می‌کنند، همچنان شاخص‌های مهمی برای رشد بیس و جایگاه آن نسبت به سایر راه‌حل‌های مقیاس‌پذیری خواهند بود. موفقیت بیس احتمالاً الهام‌بخش نوآوری و همکاری بیشتر در فضای لایه ۲ خواهد شد.

نقشه راه بلندمدت تمرکززدایی

اگرچه بیس در حال حاضر با یک ترتیب‌دهنده متمرکز تحت کنترل کوین‌بیس فعالیت می‌کند، نقشه راه بلندمدت آن با تعهد گسترده‌تر OP Stack به تمرکززدایی تدریجی همسو است. این شامل برنامه‌هایی برای موارد زیر است:

• ترتیب‌دهنده‌های چندحزبی: گذار از یک ترتیب‌دهنده واحد به شبکه‌ای از ترتیب‌دهنده‌های مستقل برای اطمینان از مقاومت در برابر سانسور و استحکام شبکه.
• اثبات تقلب غیرمتمرکز: تشویق به مشارکت گسترده‌تر در مکانیسم اثبات تقلب، که شبکه را در برابر عوامل مخرب مقاوم‌تر می‌کند.
• حاکمیت جامعه: حرکت به سمت مدلی که در آن پارامترهای شبکه بیس و ارتقاهای آن توسط جامعه اداره شود، مشابه نحوه مدیریت شبکه اصلی Optimism توسط Optimism Collective.

این تعهد به تمرکززدایی تضمین می‌کند که بیس در طول زمان، ضمن ارائه مزایای مقیاس‌پذیری فوری، با اصول اصلی فناوری بلاک‌چین هماهنگی بیشتری پیدا کند.

کمک به تز «بلاک‌چین ماژولار»

بیس به عنوان زنجیره‌ای بر پایه OP Stack، نمونه بارز تز «بلاک‌چین ماژولار» در عمل است. به جای اینکه یک بلاک‌چین یکپارچه سعی کند همه کارها (اجرا، تسویه، در دسترس بودن داده، اجماع) را انجام دهد، رویکرد ماژولار تخصص در این توابع را پیشنهاد می‌کند:

• لایه ۱ اتریوم: در اجماع و در دسترس بودن داده‌ها متخصص است (لایه تسویه).
• بیس (L2): در اجرای تراکنش‌ها متخصص است (لایه اجرا).

این طراحی ماژولار به هر لایه اجازه می‌دهد تا برای عملکرد خاص خود بهینه شود و منجر به یک سیستم کلی مقیاس‌پذیرتر، انعطاف‌پذیرتر و کارآمدتر گردد. مشارکت بیس به اعتبار این رویکرد معماری می‌افزاید و نشان می‌دهد که چگونه لایه‌های ۲ می‌توانند پیچیدگی‌ها را از بین ببرند و یک محیط اجرای بسیار پرقدرت فراهم کنند، در حالی که برای امنیت و در دسترس بودن داده‌ها به اتریوم متکی هستند.

در نتیجه، بیسِ کوین‌بیس صرفاً یک لایه ۲ نیست؛ بلکه یک مانور استراتژیک است که از فناوری‌های اثبات شده موجود بهره می‌برد تا اتریوم را برای استفاده عامه مردم در دسترس‌تر، ارزان‌تر و کاربردی‌تر کند. بیس با برون‌سپاری اجرای تراکنش‌ها، به ارث بردن امنیت لایه ۱ و هدف‌گذاری برای تمرکززدایی تدریجی در چشم‌انداز سوپرچین، آماده است تا نقشی حیاتی در جذب موج بعدی کاربران و اپلیکیشن‌ها به وب غیرمتمرکز ایفا کند و به طور بنیادی تکامل اتریوم را به سمت یک پلتفرم محاسباتی جهانی و مقیاس‌پذیر شکل دهد.