بیس چیست، لایه دوم کوین‌بیس و دلیل عدم وجود توکن بومی آن؟

تحلیل شبکه بیس (Base): ورود کوین‌بیس به دنیای مقیاس‌پذیری لایه ۲

چشم‌انداز ارزهای دیجیتال در وضعیتی از تکامل مداوم قرار دارد که محرک آن، تقاضای مستمر برای اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز سریع‌تر، ارزان‌تر و مقیاس‌پذیرتر است. در قلب این نوآوری، چالش «سه‌گانه بلاک‌چین» (Blockchain Trilemma) قرار دارد؛ جایی که دستیابی هم‌زمان به تمرکززدایی، امنیت و مقیاس‌پذیری همچنان هدفی دشوار برای بسیاری از شبکه‌های پایه محسوب می‌شود. اتریوم، علی‌رغم پیشگامی در قراردادهای هوشمند و تمرکززدایی، به وضوح با مشکلات مقیاس‌پذیری دست‌وپنجه نرم کرده است که منجر به کارمزدهای بالای تراکنش (گس) و ازدحام شبکه در دوره‌های اوج مصرف شده است. دقیقاً همین چالش است که راهکارهای مقیاس‌پذیری لایه ۲ (L2) قصد حل آن را دارند و در این عرصه، بیس (Base)، پروژه‌ای بلندپروازانه از یکی از صرافی‌های پیشرو ارز دیجیتال در جهان، یعنی کوین‌بیس (Coinbase)، وارد میدان می‌شود.

پیدایش بیس: پاسخ به چالش مقیاس‌پذیری اتریوم

تصمیم کوین‌بیس برای راه‌اندازی بلاک‌چین لایه ۲ اتریوم خود با نام بیس، از درک دقیق گلوگاه‌هایی نشأت می‌گیرد که مانع از پذیرش گسترده‌تر اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز (dApps) می‌شوند. سال‌هاست که کاربران و توسعه‌دهندگان از هزینه و سرعت تعامل با دی‌اپ‌ها مستقیماً روی شبکه اصلی اتریوم ابراز نارضایتی کرده‌اند. این محدودیت‌ها نه تنها کاربرد همگانی را محدود می‌کند، بلکه با غیراقتصادی کردن تراکنش‌های خرد و تعاملات پیچیده درون‌زنجیره‌ای، مانع نوآوری می‌شود.

بیس به عنوان پاسخی مستقیم به این مشکلات و با مأموریت اصلی «جذب یک میلیارد کاربر بعدی به دنیای کریپتو» متولد شد. بیس با فراهم کردن محیطی کارآمدتر و مقرون‌به‌صرفه، به دنبال باز کردن قفل موارد استفاده جدید برای دی‌اپ‌ها، از بازی و رسانه‌های اجتماعی گرفته تا امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) و NFTها است تا در نهایت این فناوری‌ها را برای مخاطبان جهانی گسترده‌تری قابل دسترس کند. کوین‌بیس با پایگاه کاربران وسیع و منابع مالی عمیق خود، در موقعیت منحصربه‌فردی برای پیشبرد پذیرش چنین پلتفرمی قرار دارد. تجربه گسترده این صرافی در مدیریت دارایی‌های دیجیتال و ورود کاربران (Onboarding)، اعتبار و توان عملیاتی قابل‌توجهی به ابتکار عمل بیس می‌بخشد.

بیس دقیقاً چیست؟ یک بررسی فنی

بیس در هسته خود، یک بلاک‌چین لایه ۲ اتریوم است که برای بهبود قابل‌توجه توان عملیاتی تراکنش‌ها و کاهش هزینه‌های مرتبط با استفاده از اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز طراحی شده است. برخلاف بلاک‌چین‌های مستقل که مکانیسم‌های امنیتی خود را ایجاد می‌کنند، لایه‌های ۲ مانند بیس، امنیت خود را مستقیماً از بلاک‌چین لایه ۱ (L1) زیرین — که در اینجا اتریوم است — مشتق می‌کنند. این «امنیت موروثی» یک ویژگی حیاتی است؛ به این معنی که تراکنش‌های پردازش شده در بیس در نهایت توسط شبکه قدرتمند و غیرمتمرکز اعتباربخش‌های اتریوم نهایی و ایمن می‌شوند.

ویژگی‌های کلیدی تعریف‌کننده بیس عبارتند از:

• سازگاری با ماشین مجازی اتریوم (EVM): بیس به طور کامل با EVM، موتور محاسباتی اتریوم، سازگار است. این امر تضمین می‌کند که دی‌اپ‌ها، قراردادهای هوشمند و ابزارهای توسعه ساخته شده برای اتریوم را می‌توان بدون تغییرات اساسی، به صورت یکپارچه در بیس مستقر و اجرا کرد. این سازگاری مانع ورود توسعه‌دهندگان را کاهش داده و مهاجرت پروژه‌های موجود را تسهیل می‌کند.
• فناوری رول‌آپ خوش‌بینانه (Optimistic Rollup): بیس از معماری رول‌آپ خوش‌بینانه استفاده می‌کند. این به این معنی است که تراکنش‌ها به صورت «خوش‌بینانه» و بدون اثبات فوری، معتبر فرض می‌شوند. آن‌ها با هم دسته‌بندی (رول‌آپ) شده و به عنوان یک تراکنش واحد و فشرده در شبکه اصلی اتریوم ثبت می‌شوند. این کار حجم داده‌هایی را که اتریوم باید پردازش کند به شدت کاهش می‌دهد و منجر به صرفه‌جویی در هزینه و افزایش سرعت می‌شود.
• نقشه راه تمرکززدایی: اگرچه بیس در ابتدا با درجه‌ای از تمرکز تحت نظارت کوین‌بیس راه‌اندازی شد، اما هدف اعلام شده آن تمرکززدایی تدریجی است. این شامل انتقال به مدل چند-ترتیب‌دهنده (Multi-sequencer) و در نهایت حرکت به سمت اثبات‌های تقلب غیرمتمرکز است که با اخلاق گسترده‌تر فضای کریپتو همسو می‌باشد.

مزیت OP Stack: ساختن بر پایه فناوری اثبات‌شده

یک جنبه حیاتی از معماری بیس، بنیان آن بر روی OP Stack است. OP Stack یک چارچوب توسعه متن‌باز و ماژولار است که توسط آپتیمیزم (Optimism)، یکی دیگر از لایه‌های ۲ برجسته اتریوم، ایجاد شده است. کوین‌بیس با انتخاب ساخت بیس روی OP Stack، مسیری استراتژیک را برگزیده که چندین مزیت مهم را ارائه می‌دهد:

1. ماژولار بودن: OP Stack با ذهنیت ماژولار طراحی شده است و به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد اجزای مختلف (مانند موتورهای اجرا، لایه‌های تسویه یا لایه‌های در دسترس بودن داده) را برای ایجاد لایه‌های ۲ سفارشی تعویض کنند. این انعطاف‌پذیری به این معنی است که بیس می‌تواند بدون نیاز به بازسازی از صفر، با پیشرفت‌های فناوری آینده یا نیازهای خاص اکوسیستم سازگار شود.
2. همکاری متن‌باز: به عنوان یک چارچوب متن‌باز، OP Stack از جامعه‌ای از توسعه‌دهندگان بهره می‌برد که در بهبود و امنیت آن مشارکت می‌کنند. این محیط مشارکتی باعث تقویت نوآوری شده و به تضمین استحکام فناوری زیربنایی بیس کمک می‌کند.
3. امنیت و نوآوری مشترک: بیس با حضور در چشم‌انداز «Superchain» (مفهومی که توسط آپتیمیزم برای لایه‌های ۲ متصل‌به‌هم ساخته شده روی OP Stack معرفی شد)، می‌تواند زیرساخت‌ها، مکانیسم‌های امنیتی و حتی پایگاه‌های کاربری خود را با سایر شبکه‌های سوپرچین به اشتراک بگذارد. این امر یک اثر شبکه‌ای قدرتمند ایجاد کرده و امکان ارتقا و پیشرفت‌های جمعی را فراهم می‌کند.
4. کاهش زمان و هزینه‌های توسعه: کوین‌بیس به جای ساختن یک لایه ۲ از ابتدا، توانست از کد پایه بالغ و حسابرسی شده OP Stack استفاده کند. این کار به طرز چشمگیری زمان و هزینه‌های توسعه را کاهش داد و به بیس اجازه داد تا نسبتاً سریع راه‌اندازی شود و منابع خود را به جای مهندسی پایه، بر رشد اکوسیستم متمرکز کند.

این انتخاب استراتژیک بر تعهد بیس به قابلیت همکاری و توسعه جامعه‌محور، به جای فعالیت به عنوان یک زنجیره اختصاصی و منزوی، تأکید می‌کند.

مزایای کلیدی و اصول طراحی بیس

اصول طراحی بیس حول محور ایجاد یک محیط بلاک‌چینی بسیار کاربردی و در دسترس می‌چرخد:

• امنیت ارتقایافته: با تسویه تراکنش‌ها در اتریوم، بیس تضمین‌های امنیتی عظیم لایه ۱ را به ارث می‌برد. این بدان معناست که حتی اگر شبکه خودِ بیس دچار مشکل شود، یکپارچگی نهایی تراکنش‌ها و دارایی‌ها همچنان توسط شبکه غیرمتمرکز اتریوم با هزاران نود محافظت می‌شود.
• مقیاس‌پذیری برتر: معماری رول‌آپ به بیس اجازه می‌دهد تا هزاران تراکنش در ثانیه (TPS) را پردازش کند که بهبود قابل‌توجهی نسبت به توانایی‌های لایه ۱ اتریوم است. این افزایش توان عملیاتی، حجم بسیار بیشتری از فعالیت‌های کاربر و تعاملات دی‌اپ را پذیرا می‌شود.
• به‌صرفه بودن فوق‌العاده: دسته‌بندی چندین تراکنش در یک ارسال به لایه ۱، میانگین هزینه گس هر تراکنش را برای کاربران بیس به شدت کاهش می‌دهد. این امر طیف وسیعی از تعاملات دی‌اپ را که ممکن است در لایه ۱ به طور بازدارنده‌ای گران باشند، در بیس از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر می‌کند.
• محیط توسعه‌دهنده-پسند: سازگاری کامل با EVM به این معنی است که توسعه‌دهندگان می‌توانند از ابزارها، زبان‌ها (مانند Solidity) و چارچوب‌های آشنایی که قبلاً برای توسعه اتریوم استفاده می‌کردند، بهره ببرند. این موضوع منحنی یادگیری را کاهش داده و استقرار دی‌اپ‌ها را تسریع می‌کند.
• مسیر به سوی تمرکززدایی: در حالی که کوین‌بیس در ابتدا نقشی محوری ایفا می‌کند، هدف بلندمدت اعلام شده برای بیس تبدیل شدن به یک شبکه بدون نیاز به مجوز (permissionless) و غیرمتمرکز است. این رویکرد تدریجی اجازه می‌دهد تا ثبات در هنگام راه‌اندازی حفظ شود و در عین حال کنترل شبکه به تدریج به جامعه واگذار گردد.

مکانیسم‌های بیس: چگونه کار می‌کند و رابطه آن با اتریوم چیست؟

درک بیس مستلزم نگاهی عمیق‌تر به مکانیسم‌های فنی است که زیربنای عملیات آن و پیوند ذاتی آن با شبکه اصلی اتریوم را تشکیل می‌دهند.

توضیح رول‌آپ‌ها و رول‌آپ‌های خوش‌بینانه

واژه «رول‌آپ» (Rollup) برای درک راهکارهای مقیاس‌پذیری لایه ۲ مانند بیس کلیدی است. رول‌آپ نوعی تکنیک مقیاس‌پذیری است که تراکنش‌ها را خارج از زنجیره (در لایه ۲) اجرا می‌کند، اما داده‌های تراکنش را برای تسویه نهایی و امنیت به لایه ۱ (اتریوم) بازمی‌گرداند. این برون‌سپاریِ اجرا همان چیزی است که به لایه‌های ۲ اجازه می‌دهد به توان عملیاتی بالاتر و هزینه‌های کمتر دست یابند.

بیس به طور خاص از «رول‌آپ خوش‌بینانه» (Optimistic Rollup) استفاده می‌کند. بخش «خوش‌بینانه» به این فرض اشاره دارد که تمام تراکنش‌های پردازش شده در رول‌آپ به طور پیش‌فرض معتبر هستند. به جای تأیید هر تراکنش قبل از ثبت در لایه ۱، رول‌آپ‌های خوش‌بینانه به یک سیستم «اثبات تقلب» (Fraud-proof) متکی هستند.

فرآیند کار معمولاً به این صورت است:

1. اجرای تراکنش: کاربران تراکنش‌های خود را به شبکه بیس ارسال می‌کنند. این تراکنش‌ها توسط ترتیب‌دهنده‌های (Sequencers) بیس (که در ابتدا توسط کوین‌بیس اداره می‌شوند) پردازش و اجرا می‌شوند.
2. دسته‌بندی و ثبت: ترتیب‌دهنده صدها یا هزاران تراکنش را جمع‌آوری کرده، آن‌ها را در یک «دسته» (Batch) واحد بسته‌بندی می‌کند و داده‌ها را فشرده می‌سازد. این دسته فشرده شده به همراه یک تعهد رمزنگاری‌شده به وضعیت آن، در یک قرارداد هوشمند در شبکه اصلی اتریوم ثبت می‌شود.
3. فرض خوش‌بینانه: سیستم خوش‌بینانه فرض می‌کند که تمام تراکنش‌های موجود در دسته معتبر هستند.
4. دوره چالش (Challenge Period): پس از ثبت یک دسته در اتریوم، یک «دوره چالش» از پیش تعریف شده (معمولاً ۷ روز برای رول‌آپ‌های خوش‌بینانه) وجود دارد. در این مدت، هر کسی می‌تواند در صورت اعتقاد به نامعتبر بودن تراکنشی در دسته یا رفتار مخرب ترتیب‌دهنده، یک «اثبات تقلب» ارائه دهد.
5. حل و فصل اثبات تقلب: اگر یک اثبات تقلب معتبر در لایه ۱ اتریوم ارائه و تأیید شود، دسته متقلبانه لغو شده و ترتیب‌دهنده مسئول جریمه می‌شود (مثلاً از طریق اسلشینگ دارایی‌های استیک شده). اگر در طول دوره چالش هیچ اثبات تقلبی ارائه نشود، دسته در اتریوم نهایی و برگشت‌ناپذیر تلقی می‌شود.

این رویکرد خوش‌بینانه اجازه می‌دهد تا تراکنش‌ها در لایه ۲ با سرعت نهایی شوند، در حالی که لایه ۱ به عنوان پشتیبان امنیتی نهایی عمل می‌کند.

در دسترس بودن داده‌ها و تضمین‌های امنیتی

یک جزء حیاتی در مدل امنیتی هر رول‌آپ، «در دسترس بودن داده‌ها» (Data Availability) است. برای اینکه اثبات تقلب کار کند، باید برای هر کسی امکان‌پذیر باشد که وضعیت رول‌آپ را بازسازی کرده و اعتبار تراکنش‌ها را تأیید کند. این مستلزم آن است که داده‌های تراکنش به صورت عمومی در دسترس باشند.

بیس با ثبت تمام داده‌های فشرده تراکنش در شبکه اصلی اتریوم، در دسترس بودن داده‌ها را تضمین می‌کند. اگرچه اجرا خارج از زنجیره اتفاق می‌افتد، اما داده‌های خام تراکنش در اتریوم ضبط می‌شوند و برای هر کسی قابل تأیید هستند. این مکانیسم بسیار مهم است زیرا:

• عدم نیاز به اعتماد (Trustlessness): کاربران مجبور نیستند کورکورانه به اپراتور رول‌آپ (کوین‌بیس) اعتماد کنند. آن‌ها در صورت تمایل می‌توانند مستقلاً وضعیت رول‌آپ را تأیید کنند.
• مقاومت در برابر سانسور: حتی اگر یک ترتیب‌دهنده سعی کند تراکنش‌ها را سانسور کند، داده‌های ثبت شده در اتریوم پتانسیل افشای چنین تلاش‌هایی را دارند و اجازه اثبات تقلب را می‌دهند.
• امنیت دارایی‌ها: تمام دارایی‌های منتقل شده به بیس در قراردادهای هوشمند روی شبکه اصلی اتریوم نگهداری می‌شوند. این بدان معناست که وجوه هرگز واقعاً از اتریوم جدا نمی‌شوند؛ آن‌ها همیشه، حتی در سناریوهای بحرانی، از طریق مکانیسم اثبات تقلب و قابلیت برداشت پس از دوره چالش قابل بازیابی هستند.

پل زدن دارایی‌ها: جابه‌جایی بین اتریوم و بیس

برای استفاده از بیس، کاربران باید دارایی‌های دیجیتال خود را از شبکه اصلی اتریوم به شبکه بیس منتقل کنند. این فرآیند «پل زدن» (Bridging) نامیده می‌شود.

• واریز (Deposits): وقتی کاربری ETH یا یک توکن ERC-20 را از اتریوم به بیس واریز می‌کند، دارایی‌ها در یک قرارداد هوشمند در لایه ۱ اتریوم قفل می‌شوند. سپس مقدار معادلی از ETH رپ‌شده (Wrapped) یا توکن ERC-20 در لایه ۲ بیس ضرب (Mint) شده و به آدرس بیس کاربر ارسال می‌شود.
• برداشت (Withdrawals): برداشت دارایی‌ها از بیس به اتریوم شامل سوزاندن (Burn) دارایی‌ها در بیس و شروع یک تراکنش برداشت است. به دلیل ماهیت خوش‌بینانه و دوره چالش، برداشت از بیس به اتریوم معمولاً حدود ۷ روز طول می‌کشد. این تأخیر برای دادن زمان کافی جهت ارائه و حل اثبات‌های تقلب احتمالی در لایه ۱ قبل از آزاد شدن وجوه ضروری است. برای برداشت‌های سریع‌تر، اغلب «پل‌های سریع» شخص ثالث وجود دارند که با دریافت کارمزد، ریسک دوره چالش را می‌پذیرند.

چشم‌انداز اکوسیستم: توانمندسازی توسعه دی‌اپ‌ها

بیس قصد دارد فراتر از یک راهکار مقیاس‌پذیری باشد؛ این شبکه آرزو دارد اکوسیستمی پویا برای توسعه دی‌اپ‌ها و پذیرش کاربران باشد. سازگاری آن با EVM به این معنی است که ابزارهای آشنایی مانند Hardhat، Truffle، Ethers.js و Web3.js بلافاصله قابل استفاده هستند. علاوه بر این، کوین‌بیس به طور فعال از طریق گرنت‌ها، جوایز و منابع آموزشی، تعامل با توسعه‌دهندگان را تقویت می‌کند. چشم‌انداز این است که طیف متنوعی از دی‌اپ‌ها پرورش یابند، از جمله:

• امور مالی غیرمتمرکز (DeFi): هزینه‌های پایین تراکنش، وام‌دهی خرد، سواپ‌های کوچک‌تر و استراتژی‌های کشت سود (Yield Farming) مکرر را امکان‌پذیرتر می‌کند.
• بازی (Gaming): تراکنش‌های سریع و ارزان برای انتقال دارایی‌های درون بازی، ضرب NFT و منطق پیچیده بازی ضروری هستند.
• اپلیکیشن‌های اجتماعی: تسهیل تعاملات اجتماعی درون‌زنجیره‌ای، درآمدزایی از محتوا و حاکمیت جامعه بدون کارمزدهای بازدارنده گس.
• NFTها: ضرب، تجارت و توزیع حق امتیاز مقرون‌به‌صرفه‌تر.

بیس با فراهم کردن محیطی مساعد برای نوآوری و تعامل کاربران، قصد دارد میلیون‌ها کاربر جدید را که پیش از این به دلیل هزینه‌های لایه ۱ اتریوم دلسرد شده بودند، جذب کند.

تصمیم استراتژیک: چرا بیس توکن بومی ندارد؟

شاید یکی از متمایزترین جنبه‌های بیس و موضوعی که بحث‌های زیادی را در جامعه کریپتو برانگیخته است، تصمیم صریح کوین‌بیس مبنی بر عدم عرضه توکن شبکه بومی برای این بلاک‌چین باشد. در صنعتی که زنجیره‌ها و پروتکل‌های جدید اغلب با توکن‌های خود به عنوان مکانیسم اصلی برای تأمین مالی، حاکمیت و انگیزه‌های کاربر راه‌اندازی می‌شوند، رویکرد بیس متمایز است. این انتخاب تصادفی نیست، بلکه ریشه در چندین ملاحظه استراتژیک و فلسفی دارد.

بهره‌گیری از دارایی بومی اتریوم (ETH)

بیس به جای معرفی یک توکن جدید، از ارز دیجیتال بومی اتریوم یعنی ETH به عنوان توکن گس خود استفاده می‌کند. کاربران هزینه‌های تراکنش در بیس را مستقیماً با ETH پرداخت می‌کنند. این تصمیم چندین مزیت دارد:

• سادگی و آشنایی کاربر: ETH در حال حاضر پرکاربردترین و شناخته‌شده‌ترین ارز دیجیتال برای تعامل با اکوسیستم اتریوم است. با استفاده از ETH برای گس، بیس نیاز کاربران به تهیه یک توکن اختصاصی دیگر را از بین می‌برد، تجربه کاربری را ساده کرده و اصطکاک را برای تازه‌واردان کاهش می‌دهد.
• نقدینگی و امنیت ارتقایافته: ETH از نقدینگی بی‌نظیری در صرافی‌ها و پروتکل‌ها برخوردار است. این نقدینگی عمیق تضمین می‌کند که کاربران می‌توانند به راحتی ETH را برای گس در بیس تهیه و استفاده کنند، بدون اینکه نگران نوسانات قیمت یا در دسترس بودن توکن‌های کوچک‌تر و جدیدتر باشند.
• همسویی مستقیم با اتریوم: این انتخاب نشان‌دهنده تعهد قوی به اکوسیستم اتریوم است و هویت بیس را به عنوان توسعه‌ای از اتریوم، به جای رقیب آن، تقویت می‌کند.

همسویی انگیزه‌ها با اکوسیستم اتریوم

نبود توکن بومی برای بیس، استراتژی عمدی برای همسو کردن انگیزه‌های آن با رشد و امنیت شبکه گسترده‌تر اتریوم است.

• عدم کاهش ارزش: بیس با عدم ایجاد توکن اختصاصی، از کاهش ارزش پیشنهادی ETH یا ایجاد یک دارایی سفته‌بازانه جدید که ممکن است برای جذب سرمایه و توجه در خانواده اتریوم رقابت کند، جلوگیری می‌کند.
• مدل امنیت مشترک: امنیت بیس به طور ذاتی به اتریوم گره خورده است. با استفاده از ETH به عنوان گس، بیس مستقیماً به کاربرد و تقاضا برای ETH کمک می‌کند که به نوبه خود مدل امنیت اقتصادی اتریوم (مثلاً از طریق استیکینگ) را تقویت می‌نماید.
• تمرکز بر کاربرد، نه سفته‌بازی: توکن‌های بومی اغلب با معاملات سفته‌بازانه، نوسانات قیمت و پیچیدگی‌های توکنومیکس همراه هستند. با دوری از توکن، بیس می‌تواند بر مأموریت اصلی خود تمرکز کند: ارائه پلتفرمی امن، کم‌هزینه و توسعه‌دهنده-پسند برای دی‌اپ‌ها.

سادگی و تجربه کاربری

از منظر تجربه کاربری، تصمیم به عدم راه‌اندازی توکن، تعامل با بیس را بسیار ساده می‌کند.

• تصمیمات کمتر برای کاربران: کاربران نیازی به تحقیق در مورد خرید توکن بیس، درک توکنومیکس آن یا نگرانی از نوسانات قیمتی آن ندارند. آن‌ها به سادگی از ETH موجود خود استفاده می‌کنند.
• کاهش پیچیدگی کیف پول: بسیاری از کاربران در حال حاضر در کیف پول خود ETH دارند. استفاده مستقیم از آن در بیس، نیاز به مدیریت دارایی دیگر، پل زدن چندین توکن یا نگرانی از داشتن مقدار کافی از یک توکن گس خاص را از بین می‌برد.
• ارزش پیشنهادی شفاف‌تر: ارزش بیس از کاربرد آن به عنوان یک راهکار مقیاس‌پذیری و توانایی آن در میزبانی از دی‌اپ‌های موفق ناشی می‌شود، نه از حرکات قیمتی یک توکن مرتبط.

استراتژی تجاری گسترده‌تر کوین‌بیس

کوین‌بیس به عنوان یک شرکت سهامی عام، با مجموعه‌ای متمایز از الزامات استراتژیک در مقایسه با یک پروتکل غیرمتمرکز (DAO) فعالیت می‌کند. تصمیم در مورد توکن بیس بازتاب‌دهنده این اهداف تجاری گسترده‌تر است:

• تمرکز بر کسب‌وکار اصلی: درآمدهای اصلی کوین‌بیس از کارمزد معاملات، حضانت (Custody) و خدمات استیکینگ حاصل می‌شود. با تبدیل بیس به یک لایه ۲ بسیار کاربردی و محبوب، کوین‌بیس قصد دارد فعالیت کلی کریپتو و تعامل کاربران را افزایش دهد که به طور غیرمستقیم به نفع کسب‌وکار اصلی‌اش است.
• احتیاط نظارتی: چشم‌انداز نظارتی برای ارزهای دیجیتال، به ویژه برای توکن‌های جدید، پیچیده و در حال تحول است. بسیاری از توکن‌های جدید با بررسی‌هایی در مورد اینکه آیا «اوراق بهادار ثبت‌نشده» هستند یا خیر، مواجه می‌شوند. کوین‌بیس با عدم عرضه توکن، لایه مهمی از ریسک نظارتی را برای بیس کاهش می‌دهد.
• رشد اکوسیستم و اثر شبکه‌ای: کوین‌بیس روی اثر شبکه‌ای شرط‌بندی کرده است. اگر بیس به یک لایه ۲ پیشرو تبدیل شود، نفوذ کوین‌بیس را در اکوسیستم کریپتو بدون نیاز به مدل اقتصادی جدید مبتنی بر توکن گسترش می‌دهد.

اجتناب از موانع نظارتی

محیط نظارتی پیرامون ارزهای دیجیتال، به ویژه در مورد طبقه‌بندی دارایی‌های دیجیتال به عنوان اوراق بهادار، نگرانی بزرگی برای نهادهای تحت نظارت مانند کوین‌بیس است. صدور یک توکن جدید، به ویژه توکنی که می‌تواند دارای ارزش سفته‌بازانه یا حقوق حاکمیتی تلقی شود، اغلب دعوت‌کننده نظارت شدید نهادهای مالی است.

کوین‌بیس با انتخاب عدم صدور توکن، چارچوب قانونی و انطباق (Compliance) پیرامون پروژه را ساده می‌کند. این کار باعث اجتناب از موارد زیر می‌شود:

• نگرانی‌های طبقه‌بندی اوراق بهادار: دوری از بحث‌هایی که آیا توکن جدید به عنوان اوراق بهادار طبقه‌بندی می‌شود یا خیر، که تعهدات قانونی و مسئولیت‌های بالقوه سنگینی به همراه دارد.
• مقررات عرضه اولیه سکه (ICO): اجتناب از مقررات پیچیده مرتبط با افزایش سرمایه از طریق فروش توکن.
• الزامات گزارش‌دهی مداوم: کاهش بار انطباق مستمری که با مدیریت یک توکن عمومی، از جمله افشاگری‌ها و روابط با سرمایه‌گذاران، همراه است.

تأثیرات و پیامدهای آینده بیس

بیس نشان‌دهنده تحولی بزرگ در چشم‌انداز لایه ۲ است؛ نه فقط به خاطر توانایی‌های فنی، بلکه به دلیل وزن نهادی و پایگاه کاربری که کوین‌بیس با خود به همراه می‌آورد. تأثیر بلندمدت آن می‌تواند نحوه تعامل میلیون‌ها نفر با فناوری‌های غیرمتمرکز را تغییر دهد.

پتانسیل پذیرش گسترده‌تر کریپتو

یکی از قانع‌کننده‌ترین وعده‌های بیس، پتانسیل آن در تسریع پذیرش همگانی کریپتو است. بیس با کاهش چشمگیر هزینه‌های تراکنش و بهبود سرعت، موانع کلیدی را که در طول تاریخ مانع از تعامل کاربران جدید با دی‌اپ‌ها شده بود، از میان برمی‌دارد. پایگاه گسترده کوین‌بیس با بیش از ۱۰۰ میلیون کاربر تأیید شده در سراسر جهان، قیف عظیمی برای بیس فراهم می‌کند. اگر حتی بخش کوچکی از این کاربران شروع به کاوش در دی‌اپ‌های بیس کنند، می‌تواند منجر به موج بی‌سابقه‌ای از فعالیت در لایه ۲ شود.

تعمیق اثر شبکه‌ای اتریوم

بیس به جای رقابت با اتریوم، آن را تقویت می‌کند. با برون‌سپاری اجرای تراکنش‌ها در عین تکیه بر اتریوم برای امنیت و نهایی‌سازی، بیس به کاربرد و تقاضای کلی اتریوم کمک می‌کند. فعالیت بیشتر در لایه‌های ۲ مانند بیس به معنای موارد زیر است:

• افزایش تقاضا برای ETH: از آنجایی که بیس از ETH برای گس استفاده می‌کند، استفاده بیشتر از بیس مستقیماً به افزایش تقاضا برای ETH منجر شده و مدل امنیتی و ارزش اقتصادی آن را تقویت می‌کند.
• کاهش ازدحام لایه ۱: بیس با پردازش حجم عظیمی از تراکنش‌ها در خارج از زنجیره، به کاهش ازدحام شبکه اصلی اتریوم کمک کرده و اجازه می‌دهد لایه ۱ بر نقش خود به عنوان یک لایه تسویه امن تمرکز کند.
• ارتقای اکوسیستم توسعه‌دهندگان: سازگاری بیس با EVM، برد ابزارهای توسعه و جامعه اتریوم را گسترش داده، استعدادهای بیشتری را جذب کرده و نوآوری بزرگتری را در اکوسیستم گسترده‌تر اتریوم پرورش می‌دهد.

نقش تمرکززدایی در نقشه راه بیس

اگرچه بیس با نقش محوری کوین‌بیس در عملیات آن (مانند اجرای ترتیب‌دهنده‌ها) راه‌اندازی شد، اما هدف بلندمدت اعلام شده آن تمرکززدایی تدریجی است. این نقشه راه معمولاً شامل موارد زیر است:

1. ترتیب‌دهنده‌های متعدد: حرکت از یک ترتیب‌دهنده واحد (تحت مدیریت کوین‌بیس) به مجموعه‌ای از ترتیب‌دهنده‌های دارای مجوز و سپس بدون نیاز به مجوز که توسط نهادهای مختلف اداره می‌شوند.
2. اثبات‌های تقلب غیرمتمرکز: اجازه دادن به طیف وسیع‌تری از شرکت‌کنندگان برای ارائه اثبات تقلب، به جای تکیه صرف بر یک ناظر متمرکز.
3. انتقال حاکمیت: انتقال تدریجی مسئولیت‌های حاکمیتی به یک DAO جامعه‌محور یا ساختاری مشابه، جهت کاهش کنترل مستقیم کوین‌بیس بر ارتقای پروتکل و پارامترهای آن.

چالش‌ها و ملاحظات

علیرغم چشم‌انداز امیدوارکننده، بیس با چندین چالش روبروست:

• رقابت: فضای لایه ۲ بسیار رقابتی است و بازیگران تثبیت‌شده‌ای مانند آپتیمیزم (Optimism)، آربیتروم (Arbitrum)، زدکی‌سینک (zkSync) و پالیگان (Polygon zkEVM) برای سهم بازار رقابت می‌کنند.
• ریسک‌های پل زدن: اگرچه پل‌های لایه ۲ برای امنیت طراحی شده‌اند، اما لایه‌ای از پیچیدگی و نقاط ضعف احتمالی را اضافه می‌کنند که در گذشته مورد هدف بازیگران مخرب قرار گرفته‌اند.
• نگرانی‌های تمرکز (فاز اولیه): سطح اولیه تمرکز تحت کنترل کوین‌بیس، اگرچه برای ثبات در زمان عرضه قابل درک است، اما برای برخی از طرفداران سرسخت تمرکززدایی یک نگرانی محسوب می‌شود. سرعت و اثربخشی نقشه راه تمرکززدایی بیس به دقت رصد خواهد شد.
• آموزش کاربر: توضیح تفاوت‌های ظریف لایه‌های ۲، پل زدن و دوره چالش رول‌آپ‌های خوش‌بینانه به کاربران عادی، یک چالش آموزشی مستمر است.

در نتیجه، بیس نشان‌دهنده لحظه‌ای محوری برای کوین‌بیس و کل صنعت کریپتو است. با بهره‌گیری از فناوری اثبات‌شده و استراتژی هوشمندانه «عدم عرضه توکن بومی»، این شبکه قصد دارد جایگاه مهمی را در فضای راهکارهای مقیاس‌پذیری برای خود ایجاد کند. موفقیت آن می‌تواند نویدبخش دوران جدیدی از پذیرش همگانی دی‌اپ‌ها باشد و جایگاه اتریوم را به عنوان لایه بنیادی محاسبات غیرمتمرکز بیش از پیش تثبیت کند.