Jak Berkshire Hathaway inwestuje w NVIDIA?

Dekodowanie niuansów ekspozycji Berkshire Hathaway na NVIDIA

Berkshire Hathaway, pod legendarnym kierownictwem Warrena Buffetta i Charliego Mungera (aż do jego niedawnej śmierci), słynie z dyscypliny i filozofii inwestycyjnej zorientowanej na wartość (value investing). Podejście to zazwyczaj faworyzuje ugruntowane firmy o silnej przewadze konkurencyjnej, przewidywalnych zyskach i zrozumiałych modelach biznesowych. W szybko zmieniającym się, wysokowzrostowym sektorze technologicznym, a konkretnie w przypadku tak dynamicznie rosnących akcji jak NVIDIA (NVDA), bezpośrednie zaangażowanie Berkshire Hathaway może wydawać się sprzeczne z ich tradycyjną strategią. Rzeczywiście, zgodnie z oficjalnymi zgłoszeniami obejmującymi okresy do początku 2024 roku i perspektywy na lata 2025-2026, Berkshire Hathaway nie wykazało znaczącego bezpośredniego udziału własnościowego w NVIDIA. Jednak wyrafinowana natura dużych portfeli instytucjonalnych sprawia, że ekspozycja może manifestować się w mniej oczywisty, ale wciąż wpływowy sposób. Niniejszy artykuł bada różne drogi, dzięki którym Berkshire Hathaway uzyskuje ekspozycję na spółkę NVIDIA, rzucając światło na zawiłości instytucjonalnych strategii inwestycyjnych.

Mechanizm ekspozycji pośredniej: kluczowa zasada

Koncepcja ekspozycji pośredniej jest fundamentalna dla zrozumienia, w jaki sposób duże, zdywersyfikowane portfele, takie jak Berkshire Hathaway, wchodzą w interakcję z poszczególnymi aktywami, których nie kupują bezpośrednio. W uproszczeniu, ekspozycja pośrednia występuje wtedy, gdy inwestor posiada aktywo, którego wartość jest częściowo lub w całości pochodną innego aktywa bazowego lub znajduje się pod jego wpływem. Dla użytkowników kryptowalut może to być analogiczne do posiadania owiniętego tokena (takiego jak wBTC), który reprezentuje aktywo bazowe, lub inwestowania w zdywersyfikowany fundusz krypto przechowujący różne waluty cyfrowe, zamiast kupowania każdego tokena z osobna.

W przypadku Berkshire Hathaway ta pośrednia droga do wyników spółki NVIDIA odbywa się głównie poprzez udziały w funduszach ETF (Exchange-Traded Funds) śledzących szerokie indeksy rynkowe. Te instrumenty finansowe są zaprojektowane tak, aby naśladować wyniki konkretnego indeksu, takiego jak S&P 500, poprzez posiadanie bazowych papierów wartościowych w proporcjach odzwierciedlających skład indeksu. Gdy firma taka jak NVIDIA jest komponentem takiego indeksu, każdy inwestor posiadający fundusz ETF śledzący ten indeks automatycznie zyskuje ułamkowy, pośredni udział w NVIDIA.

Strategia ta oferuje kilka korzyści dla dużych inwestorów instytucjonalnych:

• Dywersyfikacja: Zamiast lokować cały kapitał w jedną akcję, fundusze ETF rozkładają ryzyko na setki firm, zmniejszając wpływ słabych wyników pojedynczego przedsiębiorstwa. Jest to zgodne z konserwatywnym podejściem do zarządzania ryzykiem, preferowanym przez inwestorów długoterminowych.
• Efektywność kosztowa: Inwestowanie w fundusz ETF jest zazwyczaj bardziej opłacalne niż kupowanie setek pojedynczych akcji, zarówno pod względem opłat transakcyjnych, jak i kosztów operacyjnych zarządzania.
• Ekspozycja rynkowa: Fundusze ETF zapewniają szeroką ekspozycję rynkową, pozwalając inwestorom uczestniczyć w ogólnym wzroście gospodarki lub sektora bez konieczności wybierania poszczególnych zwycięzców i przegranych. Może to być szczególnie atrakcyjne dla firm, których głównym celem jest alokacja kapitału w dużych, ugruntowanych przedsiębiorstwach, a nie mikrozarządzanie zmiennym portfelem technologicznym.
• Płynność: Większość głównych funduszy ETF charakteryzuje się wysoką płynnością, co pozwala na łatwe kupowanie i sprzedawanie dużych pozycji, co jest istotne dla funduszu o skali Berkshire.

Fundusze ETF indeksu S&P 500: brama NVIDII do portfela Berkshire

Portfel Berkshire Hathaway obejmuje znaczne udziały w funduszach ETF indeksu S&P 500, w szczególności w SPDR S&P 500 ETF Trust (SPY) oraz Vanguard S&P 500 ETF (VOO). Aby zrozumieć, jak przekłada się to na ekspozycję na spółkę NVIDIA, należy wyjaśnić, czym są te fundusze.

Czym jest fundusz ETF S&P 500?

S&P 500 to indeks giełdowy śledzący wyniki 500 największych spółek publicznych w Stanach Zjednoczonych. Jest on powszechnie uważany za jeden z najlepszych wskaźników kondycji amerykańskich akcji typu large-cap i całego amerykańskiego rynku akcji. Spółki są wybierane przez komitet na podstawie kryteriów takich jak wielkość rynku, płynność i reprezentacja sektora. Indeks jest ważony kapitalizacją rynkową, co oznacza, że firmy o większej kapitalizacji mają większy wpływ na wyniki indeksu.

Fundusz ETF S&P 500, taki jak SPY lub VOO, to fundusz inwestycyjny notowany na giełdzie, podobnie jak poszczególne akcje. Jego celem jest replikacja wyników indeksu S&P 500. Cel ten osiąga się poprzez posiadanie akcji spółek wymienionych w indeksie, zazwyczaj w takich samych proporcjach, jakie wynikają z ich wagi w indeksie.

Miejsce NVIDIA w tym mechanizmie

NVIDIA, wiodący projektant jednostek przetwarzania graficznego (GPU) i dominujący gracz w obliczeniach związanych ze sztuczną inteligencją, odnotowała fenomenalny wzrost i znaczny skok kapitalizacji rynkowej. Wraz z gwałtownym wzrostem jej wartości rynkowej, wzrosła również jej waga w indeksie S&P 500.

Zilustrujmy to przykładem:

1. Włączenie do indeksu: NVIDIA jest komponentem S&P 500.
2. Ważenie kapitalizacją: Ze względu na wysoką kapitalizację rynkową, NVIDIA zajmuje znaczącą pozycję w S&P 500. Na przykład, jeśli NVIDIA stanowi 3% indeksu S&P 500 pod względem kapitalizacji, wówczas fundusz ETF S&P 500 będzie posiadał akcje NVIDIA o wartości odpowiadającej około 3% jego całkowitych aktywów pod zarządzaniem.
3. Udziały Berkshire: Jeśli Berkshire Hathaway posiada, powiedzmy, udziały w funduszach ETF S&P 500 o wartości 10 miliardów dolarów, a NVIDIA stanowi 3% tego indeksu, to około 300 milionów dolarów inwestycji Berkshire w ETF-y pośrednio reprezentuje inwestycję w NVIDIA.

Oznacza to, że gdy cena akcji NVIDIA rośnie, rośnie wartość indeksu S&P 500, a w konsekwencji wzrasta wartość funduszy ETF S&P 500. Berkshire Hathaway, posiadając te fundusze, czerpie korzyści z silnych wyników NVIDIA bez konieczności bezpośredniego zakupu choćby jednej akcji NVDA w ramach swoich głównych operacji inwestycyjnych. Strategia ta pozwala Berkshire uczestniczyć w sukcesie szerokiego rynku, w tym we wzroście wiodących firm technologicznych, przy jednoczesnym zachowaniu zdywersyfikowanego, pasywnego podejścia inwestycyjnego dla części swojego ogromnego kapitału.

Mandaty inwestycyjne spółek zależnych: bezpośredni udział New England Asset Management

Poza ekspozycją poprzez szerokie indeksy rynkowe, kolejna warstwa pośredniego (lub w tym przypadku pół-bezpośredniego) powiązania Berkshire Hathaway z NVIDIA wiedzie przez spółki zależne. Jednym z takich podmiotów jest New England Asset Management (NEAM), spółka całkowicie zależna od Berkshire Hathaway, która działa w oparciu o własne mandaty i strategie inwestycyjne.

Rola spółek zależnych w zdywersyfikowanych konglomeratach

Duże konglomeraty, takie jak Berkshire Hathaway, często posiadają liczne spółki zależne, z których każda ma odrębną działalność operacyjną i, niekiedy, niezależne strategie inwestycyjne. Spółki te mogą zarządzać własnymi portfelami z różnych powodów:

• Specyficzna wiedza ekspercka: Niektóre spółki zależne specjalizują się w konkretnych klasach aktywów lub sektorach, co wymaga innego podejścia inwestycyjnego niż główna strategia spółki matki.
• Wymogi regulacyjne: Niektóre spółki zależne, zwłaszcza w sektorze ubezpieczeń lub usług finansowych, mogą podlegać wymogom regulacyjnym dotyczącym rodzajów aktywów, jakie mogą posiadać w celu zabezpieczenia swoich zobowiązań.
• Zarządzanie gotówką operacyjną: Spółki zależne mogą inwestować nadwyżki gotówki operacyjnej w publicznie notowane papiery wartościowe, aby generować dodatkowe zyski, często z krótszym terminem lub bardziej taktycznym nastawieniem niż długoterminowe inwestycje strategiczne spółki matki.

Pozycja New England Asset Management w NVIDIA

Według raportów z końca 2023 roku, New England Asset Management posiadało 3 050 akcji NVIDIA. Choć w kontekście wielusetmiliardowego portfela Berkshire Hathaway może wydawać się to niewielką liczbą, jest to znaczące z kilku powodów:

• Bezpośrednia własność (na poziomie spółki zależnej): W przeciwieństwie do udziałów w funduszach ETF, akcje te reprezentują bezpośredni, choć niewielki, udział w NVIDIA. Oznacza to, że zespół inwestycyjny NEAM podjął aktywną decyzję o zakupie akcji NVIDIA.
• Inna filozofia inwestycyjna: Ten bezpośredni udział sugeruje, że filozofia inwestycyjna lub mandat NEAM pozwalają na taktyczne inwestycje w poszczególne akcje wzrostowe, co może odbiegać od rdzennej, opartej na wartości strategii selekcji akcji promowanej przez Buffetta i Mungera. Może to być część szerzej zdywersyfikowanego portfela zarządzanego przez NEAM dla klientów lub na własne potrzeby operacyjne.
• Skala i znaczenie: Dla NEAM 3 050 akcji NVIDIA, zwłaszcza biorąc pod uwagę ich wysoką cenę, stanowi znaczącą pozycję w ich specyficznym portfelu, mimo że blednie ona w porównaniu z ogólnymi zasobami Berkshire Hathaway. Ilustruje to, jak różne części dużego konglomeratu mogą mieć różny apetyt na ryzyko i różne horyzonty inwestycyjne.

Ten udział spółki zależnej podkreśla złożoność inwestycji instytucjonalnych i pokazuje, że tak duży podmiot jak Berkshire Hathaway nie jest monolitycznym wehikułem inwestycyjnym. Różne ramiona organizacji mogą realizować strategie, które – choć zgodne z nadrzędną kondycją finansową spółki matki – mogą obejmować bezpośrednią ekspozycję na aktywa, których centralny komitet inwestycyjny zazwyczaj unika.

Nadrzędna filozofia inwestycyjna Berkshire Hathaway a NVIDIA

Zrozumienie, dlaczego Berkshire Hathaway może mieć ograniczoną bezpośrednią ekspozycję na spółkę NVIDIA w swoim głównym portfelu inwestycyjnym, wymaga krótkiego powrotu do ich podstawowej filozofii:

• Inwestowanie w wartość (Value Investing): Buffett i Munger są żarliwymi zwolennikami inwestowania w wartość, dążąc do zakupu przedsiębiorstw po cenie znacznie niższej niż ich wartość wewnętrzna. Priorytetowo traktują firmy łatwe do zrozumienia, posiadające trwałe przewagi konkurencyjne („fosy”) i przewidywalne przepływy pieniężne.
• Horyzont długoterminowy: Inwestycje są zazwyczaj utrzymywane w długim terminie, często bezterminowo, z koncentracją na fundamentach biznesu, a nie na krótkoterminowych wahaniach rynkowych.
• Unikanie spekulacji: Filozofia Berkshire często stroni od wysoce spekulacyjnych lub gwałtownie ewoluujących sektorów, gdzie krajobraz konkurencyjny może się szybko zmieniać, a wyceny często opierają się na przyszłym potencjale wzrostu, a nie na obecnych zyskach.

NVIDIA, mimo że jest firmą niezwykle odnoszącą sukcesy i innowacyjną, działa w wysoce dynamicznym sektorze technologicznym charakteryzującym się szybką innowacją, intensywną konkurencją i często wysokimi mnożnikami wyceny opartymi na oczekiwaniach przyszłego wzrostu, a nie na konserwatywnych zyskach. Taki profil może nie pasować idealnie do tradycyjnej selekcji akcji w stylu Buffetta, który preferuje firmy o ugruntowanych, stabilnych modelach biznesowych, mniej podatnych na zakłócenia technologiczne.

Przykładem często przytaczanym jako wyjątek są znaczące udziały Berkshire w Apple. Buffett postrzegał Apple nie tylko jako firmę technologiczną, ale jako firmę produkującą dobra konsumpcyjne z niezwykle silną marką i ekosystemem, przypominającą dla wielu użytkowników usługę użyteczności publicznej. Decyzja inwestycyjna była zakorzeniona w trwałej „fosie” konsumenckiej Apple i lojalności wobec marki, co wpisuje się w ramy inwestowania w wartość. NVIDIA, mimo niezaprzeczalnej dominacji w swojej niszy, może być postrzegana inaczej ze względu na jej cykliczny charakter, zależność od najnowocześniejszych badań i wysokie wskaźniki wyceny.

Zatem ograniczony bezpośredni udział Berkshire w NVIDIA, w połączeniu z pośrednią ekspozycją przez fundusze ETF i spółkę zależną, reprezentuje zrównoważone podejście. Pozwala to konglomeratowi korzystać ze wzrostu szerokiego rynku, w tym tego generowanego przez gigantów technologicznych, bez angażowania znacznej części swojego podstawowego kapitału w sektor, który historycznie nie był głównym punktem zainteresowania ich najsłynniejszych wyborów inwestycyjnych. Strategia ta ilustruje zniuansowane podejście do ryzyka i zwrotu, wykorzystując pasywne inwestowanie do szerokiej ekspozycji, przy jednoczesnym rezerwowaniu aktywnych, bezpośrednich inwestycji dla przedsiębiorstw spełniających bardzo specyficzne, długoterminowe kryteria wartości. To wielowarstwowe podejście jest znakiem rozpoznawczym wyrafinowanego inwestowania instytucjonalnego i stanowi cenną lekcję budowy portfela, pokazując, że nawet najbardziej konserwatywni inwestorzy mogą znaleźć sposób na uczestnictwo w sektorach wysokiego wzrostu poprzez zdywersyfikowane i pośrednie środki.