renBTCCena

(RENBTC)

W ostatnich latach renBTC jest uważany za aktywo wysokiego ryzyka. Jego rozwój był historycznie powiązany z Alameda Research, a po upadku tego podmiotu finansowanie dla zespołu deweloperskiego Ren wygasło. Oryginalna infrastruktura Ren 1.0 została wycofana, a zespół wcześniej wyznaczył termin dla użytkowników na spalenie (burn) ich tokenów w celu otrzymania natywnego BTC. Trzymanie renBTC dzisiaj jest ryzykowne, ponieważ infrastruktura mostu (bridge) jest w dużej mierze nieobsługiwana, co sprawia, że bezpieczeństwo aktywów bazowych jest niepewne.

Depeg jest spowodowany głównie kryzysem płynności i zamknięciem mostu Ren 1.0. Ponieważ most nie jest już w pełni operacyjny, arbitrażyści nie mogą łatwo wymienić renBTC na natywny BTC w stosunku 1:1. Gdy zaufana ścieżka wykupu jest niedostępna, token staje się „aktywem uwięzionym” (stranded asset). Co więcej, ponieważ różne platformy handlowe wycofały token z obrotu (delisting), brak płynności na rynkach wtórnych powoduje, że jest on handlowany ze znacznym dyskontem w porównaniu do Bitcoin.

Wykup renBTC stał się dużym wyzwaniem dla dotychczasowych posiadaczy. Oficjalny most Ren 1.0 jest zamknięty, a termin pierwotnego procesu wykupu już minął. Chociaż omawiano inicjatywy prowadzone przez społeczność, takie jak Ren 2.0 lub projekty następcze, często brakuje im wsparcia dla oryginalnych sygnatur bicia (minting) z wersji 1.0. Obecnie nie ma oficjalnego, gwarantowanego kanału wymiany renBTC z powrotem na natywny Bitcoin, co pozostawia wielu posiadaczy z ograniczonymi opcjami w zdecentralizowanym ekosystemie.

Podstawowa różnica tkwi w modelach powierniczych (custody). WBTC to scentralizowane owinięte aktywo, w którym natywny BTC jest przechowywany przez powiernika (custodian), co wymaga od użytkowników korzystania z usług sprzedawców i przejścia procedury KYC. Z kolei renBTC został zaprojektowany jako zdecentralizowany i niewymagający pozwoleń (permissionless), wykorzystujący sieć „Darknodes” oraz bezpieczne obliczenia wielostronne (multi-party computation) do obsługi bicia (minting) bez weryfikacji tożsamości. Paradoksalnie, choć renBTC dążył do decentralizacji, jego zależność od jednego źródła finansowania doprowadziła do jego upadku, podczas gdy scentralizowany WBTC pozostał stabilny.

Po zakłóceniach spowodowanych upadkiem FTX, społeczność podjęła próbę przejścia na Ren 2.0 poprzez inicjatywę kierowaną przez DAO. Jednak postęp techniczny jest powolny, a impet w dużej mierze wygasł. Chociaż prace nad protokołami następczymi trwają, mogą one nie zapewnić bezpośredniego ratunku dla aktywów wybitych (minted) w wersji 1.0. Większość użytkowników zauważa, że przejście na w pełni funkcjonalny i bezpieczny Ren 2.0 jeszcze się nie zmaterializowało zgodnie z pierwotnymi założeniami.

Proces rozpoczyna się, gdy użytkownik wysyła natywny Bitcoin na określony adres kontrolowany przez RenVM. Po potwierdzeniu w blockchainie Bitcoin, RenVM generuje sygnaturę bicia (minting signature). Następnie użytkownik dostarcza tę sygnaturę do inteligentnego kontraktu (smart contract) w docelowej sieci, takiej jak Ethereum, aby wybić tokeny renBTC. Odwrotny proces „spalania” (burn) polega na niszczeniu tokenów renBTC, aby wyzwolić uwolnienie natywnego BTC. Jednak mechanizm ten wymaga funkcjonalnej sieci węzłów (nodes), która obecnie nie jest wspierana w przypadku starszych tokenów.