CairoCena

(CAIRO)

Nie. Język programowania Cairo jest używany do budowania na Starknet, który wykorzystuje token STRK. Podczas gdy użytkownicy często szukają „tokena Cairo”, spodziewając się oficjalnego aktywa tego języka, zazwyczaj znajdują oddzielne projekty stron trzecich, takie jak Cairo Finance lub różne meme coins. Ważne jest, aby odróżnić język techniczny od tych niezależnych aktywów krypto.

Cairo Finance to DeFi yield optimizer zbudowany na BNB Chain, który oferuje auto-compounding i staking deflacyjny. Jego token jest używany do zarządzania (governance), nagród dla dostawców płynności (liquidity provider rewards) oraz stakingu w ramach ekosystemu „The Maximizer”. Projekt wdraża również mechanizm buy-back and burn finansowany z opłat platformy w celu zarządzania podażą tokenów.

Cairo Finance koncentruje się na rzadkości poprzez wyspecjalizowany system spalania (burning). Gdy tokeny są deponowane w określonych pulach stakingowych, często są one w 100% spalane. Proces ten trwale usuwa te tokeny z całkowitej podaży, co ma na celu zmniejszenie liczby tokenów w obiegu w czasie.

Cairo 1.0 (lub Cairo v2) to znacząca ewolucja dla deweloperów, zmierzająca w stronę składni bardziej przypominającej Rust. Wprowadza on „Sierra”, czyli Safe Intermediate Representation, która zapewnia, że wszystkie transakcje są dowodliwe (provable), nawet jeśli zakończą się niepowodzeniem. Dzięki temu język jest bezpieczniejszy i bardziej wydajny do pisania smart kontraktów w porównaniu z oryginalną wersją Cairo 0.

Staking w ekosystemie Cairo Finance często wiąże się z nagrodami o wysokiej stopie zwrotu (high-yield). Jednak powszechnym aspektem technicznym jest to, że kwota główna (principal amount) może zostać zablokowana lub spalona w zamian za te zyski. Użytkownicy powinni być świadomi ryzyk, takich jak nietrwała strata (impermanent loss) w pulach płynności, i upewnić się, że rozumieją, czy ich stakowane aktywa mogą zostać wypłacone w dowolnym momencie, czy też są wymieniane na bieżące nagrody.

Biorąc pod uwagę istnienie wielu tokenów o tej samej nazwie w różnych sieciach (takich jak Ethereum i BNB Chain), użytkownicy powinni zawsze weryfikować oficjalny adres kontraktu poprzez zaufane źródła, takie jak LBank lub zweryfikowaną dokumentację projektu. Dodatkowo należy sprawdzić audyty bezpieczeństwa przeprowadzone przez renomowane firmy, takie jak CertiK, aby upewnić się, że kontrakt został sprawdzony pod kątem potencjalnych luk.