درک بازده سود سهام ۰.۰۲٪ NVDA: چه پیامدی دارد؟

تحلیل استراتژی سود سهام انویدیا در چشم‌انداز متغیر فناوری

انویدیا (NVIDIA)، غول صنعت نیمه‌رسانا، به دلیل دستاوردهای پیشگامانه‌اش در تولید واحدهای پردازش گرافیکی (GPU) که توان پردازشی همه چیز، از سیستم‌های گیمینگ حرفه‌ای گرفته تا مراکز داده پیشرفته هوش مصنوعی (AI) را تأمین می‌کنند، در سطح جهان شناخته شده است. برای بسیاری از سرمایه‌گذاران سنتی، یکی از معیارهای کلیدی هنگام ارزیابی سلامت مالی و رویکرد سهامدار-محور یک شرکت، «بازده سود سهام» (Dividend Yield) آن است. انویدیا در واقع سود نقدی پرداخت می‌کند، اما با نرخی بسیار ناچیز. آخرین پرداخت سه‌ماهه این شرکت ۰.۰۱ دلار به ازای هر سهم بوده که به معنای پرداخت سالانه ۰.۰۴ دلار است. بر اساس قیمت فعلی سهام، این رقم منجر به بازده سود سهام تقریبی تنها ۰.۰۲٪ می‌شود. این رقم که در ظاهر ناچیز به نظر می‌رسد، وقتی از دریچه امور مالی سنتی و به‌ویژه در بستر اکوسیستم در حال تکامل ارزهای دیجیتال دیده شود، حامل پیام‌های مهمی است.

برای درک واقعی معنای بازده سود سهام ۰.۰۲ درصدی، ابتدا باید این مفهوم را تعریف کنیم. بازده سود سهام یک نسبت مالی است که نشان می‌دهد یک شرکت هر ساله نسبت به قیمت سهام خود، چقدر سود سهام پرداخت می‌کند. این رقم از تقسیم سود سالانه هر سهم بر قیمت فعلی سهم و ضرب آن در ۱۰۰ برای به دست آوردن درصد محاسبه می‌شود. برای انویدیا، این بازده پایین نشان‌دهنده یک انتخاب استراتژیک بسیار خاص است. شرکت‌ها معمولاً سود سهام را به عنوان راهی برای بازگرداندن بخشی از سود خود به سهامداران پرداخت می‌کنند. این عمل می‌تواند سهم را برای سرمایه‌گذارانِ متمرکز بر درآمد که جریان نقدی منظم را اولویت می‌دهند، جذاب‌تر کند. با این حال، بازده سود سهام پایین، به ویژه از سوی شرکتی با سودآوری قابل توجه، اغلب نشان می‌دهد که شرکت اولویت خود را بر سرمایه‌گذاری مجدد درآمدهای خود در کسب‌وکار برای رشد آینده قرار داده است، تا توزیع آن‌ها بین سهامداران.

برای انویدیا، شرکتی که در خط مقدم بخش‌های بسیار سرمایه‌بر و متکی بر تحقیق و توسعه مانند هوش مصنوعی، مراکز داده و گرافیک پیشرفته قرار دارد، سرمایه‌گذاری مجدد امری حیاتی است. مدل کسب‌وکار آن‌ها بر پایه نوآوری استوار است و برای حفظ مزیت رقابتی، به تحقیق و توسعه (R&D) مداوم نیاز دارد. هدف این استراتژی، افزایش ارزش سرمایه (Capital Appreciation) – یعنی افزایش قیمت سهم در طول زمان – است که از لحاظ تاریخی، گزاره اصلی ارزش انویدیا برای سرمایه‌گذارانش بوده است. بنابراین، سود سهام حداقلی لزوماً نشانه ضعف مالی نیست، بلکه سیگنالی قوی است مبنی بر اینکه شرکت معتقد است سرمایه‌اش با بازگشت به چرخه عملیات، سوخت‌رسانی به توسعه محصول، گسترش بازار و خریدهای استراتژیک، می‌تواند بازدهی بالاتری ایجاد کند.

دریچه سرمایه‌گذاری سنتی: رشد در مقابل ارزش و سود سهام

در دنیای امور مالی سنتی، چشم‌انداز سرمایه‌گذاری اغلب به دو استراتژی اصلی تقسیم می‌شود: سرمایه‌گذاری رشدی (Growth Investing) و سرمایه‌گذاری ارزشی (Value Investing). درک این تمایزها برای درک سیاست سود سهام انویدیا و پیامدهای آن ضروری است.

سهام رشدی و سرمایه‌گذاری مجدد

انویدیا مثالی تمام‌عیار از یک «سهام رشدی» است. شرکت‌های رشدی معمولاً شرکت‌هایی هستند که انتظار می‌رود با نرخی بالاتر از میانگین بازار رشد کنند. آن‌ها اغلب در صنایع نوآورانه فعالیت می‌کنند، دارای فناوری‌های اختصاصی هستند یا سهم بازارشان به سرعت در حال گسترش است. ویژگی‌های کلیدی این شرکت‌ها عبارتند از:

• سرمایه‌گذاری مجدد بالا: این شرکت‌ها اولویت را به بازگرداندن درآمدهای خود به کسب‌وکار می‌دهند. این سرمایه صرف موارد زیر می‌شود:
  • تحقیق و توسعه (R&D): برای نوآوری، توسعه محصولات جدید و پیشی گرفتن از رقبا. بودجه عظیم R&D انویدیا گواهی بر این مدعاست که باعث پیشرفت در معماری GPU، نرم‌افزارهای هوش مصنوعی و پلتفرم‌های محاسباتی شتاب‌یافته می‌شود.
  • گسترش: تأمین مالی تأسیسات جدید، افزایش ظرفیت تولید یا ورود به بازارهای جدید.
  • تملک و ادغام: خرید شرکت‌های کوچک‌تر با فناوری‌های مکمل یا دسترسی به بازارهای خاص.
• تمرکز بر افزایش ارزش سرمایه: سرمایه‌گذاران در سهام رشدی عمدتاً به دنبال بازدهی از طریق افزایش قیمت بازار سهم در طول زمان هستند، نه از طریق پرداخت‌های منظم سود سهام. انتظار این است که سرمایه‌گذاری مجدد موفق به درآمدهای آتی بالاتر و در نتیجه، ارزش‌گذاری بیشتر سهام منجر شود.
• سود سهام کم یا صفر: برای شرکت‌های رشدی متداول است که سود سهام بسیار کمی پرداخت کنند یا اصلاً سودی پرداخت نکنند، زیرا فرصت‌های سودآورتری برای استفاده از سرمایه خود در داخل شرکت می‌بینند.

موقعیت مسلط انویدیا در فناوری‌های حیاتی مانند هوش مصنوعی و محاسبات با عملکرد بالا، آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای یک استراتژی رشد‌محور تبدیل می‌کند. پردازنده‌های گرافیکی آن‌ها سخت‌افزار بنیادی برای آموزش مدل‌های پیچیده هوش مصنوعی، تأمین توان مراکز داده در مقیاس بزرگ و امکان‌پذیر ساختن شبیه‌سازی‌های علمی پیشرفته هستند. پتانسیل رشد مداوم در این حوزه‌ها، دلیلی قانع‌کننده برای سرمایه‌گذاری مجدد تک‌تک دلارهای ممکن جهت تصاحب سهم بازار در آینده و پیشبرد نوآوری ارائه می‌دهد.

سهام ارزشی و ایجاد درآمد

در مقابل سهام رشدی، «سهام ارزشی» معمولاً متعلق به شرکت‌های بالغ‌تر با درآمدهای پایدار و قابل پیش‌بینی است. این شرکت‌ها اغلب در صنایع تثبیت‌شده فعالیت می‌کنند و ممکن است چشم‌انداز رشد کندتری داشته باشند. جذابیت آن‌ها برای سرمایه‌گذاران اغلب شامل موارد زیر است:

• بازده سود سهام بالاتر: شرکت‌های ارزشی به احتمال زیاد بخش قابل توجهی از سود خود را در قالب پرداخت‌های منظم و اغلب بالاترِ سود سهام به سهامداران باز می‌گردانند. این موضوع نشان‌دهنده ثبات مالی و تعهد به بازگشت سرمایه سهامداران است.
• درآمدهای پایدار: این شرکت‌ها اغلب نوسان کمتری دارند و می‌توانند جریان درآمدی ثابتی را فراهم کنند، که آن‌ها را برای سرمایه‌گذاران متمرکز بر درآمد، بازنشستگان یا کسانی که به دنبال حفظ سرمایه هستند، جذاب می‌کند.
• انتظارات رشد پایین‌تر: در حالی که آن‌ها هنوز ممکن است رشد کنند، گزاره ارزش اصلی آن‌ها اغلب سودآوری مداوم و درآمدی است که ایجاد می‌کنند.

تضاد با انویدیا کاملاً مشهود است. یک سرمایه‌گذار متمرکز بر درآمد که به دنبال بازده سود سهام بالا است، معمولاً به سراغ بخش‌هایی مانند ابزارهای عمومی (Utilities)، کالاهای مصرفی اساسی یا موسسات مالی تثبیت‌شده می‌رود، نه یک نوآور فناوری مانند انویدیا با بازده ناچیز ۰.۰۲ درصدی.

تکامل سیاست سود سهام

سیاست سود سهام یک شرکت ایستا نیست و می‌تواند در طول زمان بر اساس عوامل مختلف تغییر کند:

• بلوغ شرکت: با بالغ شدن شرکت‌ها و کمتر شدن فرصت‌های رشد، آن‌ها ممکن است سود سهام خود را برای جذب طیف وسیع‌تری از سرمایه‌گذاران افزایش دهند.
• عملکرد مالی: سودهای قوی و مداوم ممکن است منجر به افزایش سود سهام شود، در حالی که مشکلات مالی می‌تواند منجر به کاهش یا توقف آن گردد.
• تغییرات استراتژیک: یک شرکت ممکن است در صورت شروع یک خرید بزرگ، فشار تحقیق و توسعه قابل توجه یا بازسازی که نیاز به حفظ سرمایه بیشتری دارد، سیاست خود را تغییر دهد.
• شرایط بازار: رکود اقتصادی یا دوره‌های عدم اطمینان نیز می‌تواند بر تصمیمات مربوط به سود سهام تأثیر بگذارد.

برای انویدیا، حفظ سود سهام حداقلی احتمالاً نشان‌دهنده تداوم تعهد به استراتژی رشد‌محور است؛ این یعنی مدیریت همچنان فرصت‌های قابل توجهی برای دستیابی به بازدهی بالاتر از طریق سرمایه‌گذاری مجدد سودها به جای توزیع آن‌ها می‌بیند.

پل زدن میان شکاف‌ها: سود سهام سنتی و اکوسیستم کریپتو

برای بسیاری از فعالان حوزه کریپتو، مفهوم سود سهام سنتی ممکن است غریبه یا حتی بی‌اهمیت به نظر برسد. اکوسیستم ارزهای دیجیتال مکانیزم‌های منحصر به فرد خود را برای ایجاد درآمد غیرفعال (Passive Income) و توزیع ارزش توسعه داده است که اغلب به عنوان مشابهی برای سود سهام عمل می‌کنند اما تحت اصول بنیادی متفاوتی فعالیت می‌نمایند.

مشابهات در کریپتو: استیکینگ، ییلد فارمینگ و توکنومیکس

اگرچه هیچ «سود سهام» مستقیمی برای ارزهای دیجیتال به همان شیوه سهام شرکتی وجود ندارد (چرا که ارزهای دیجیتال نشان‌دهنده مالکیت سهام در یک شرکت نیستند)، چندین مکانیزم در دنیای کریپتو مزایای مشابهی از ایجاد درآمد غیرفعال را برای دارندگان توکن ارائه می‌دهند.

• استیکینگ (Staking):

  • مفهوم: استیکینگ مکانیزم اصلی در شبکه‌های بلاکچین مبتنی بر اثبات سهام (PoS) است. به جای اینکه استخراج‌کنندگان برای حل پازل‌های پیچیده با هم رقابت کنند (مانند اثبات کار در بیت‌کوین)، استیک‌کننده‌ها مقدار معینی ارز دیجیتال را به عنوان وثیقه برای مشارکت در تأیید تراکنش‌ها و امنیت شبکه «قفل» می‌کنند.
  • نحوه عملکرد: با استیک کردن توکن‌ها، شرکت‌کنندگان واجد شرایط می‌شوند تا به عنوان اعتبارسنج (Validator) انتخاب شوند. اگر آن‌ها با موفقیت بلاک‌های جدید را تأیید کنند، توکن‌های جدیداً ضرب شده یا کارمزد تراکنش‌ها را به عنوان پاداش دریافت می‌کنند.
  • منبع «بازده»: پاداش‌های استیکینگ معمولاً ترکیبی از توکن‌های جدید صادر شده (پاداش‌های تورمی) و سهمی از کارمزد تراکنش‌های شبکه است.
  • ریسک‌ها: جریمه (Slashing) در صورت رفتار مخرب، دوره‌های قفل شدن سرمایه، نوسانات بازار و ریسک قرارداد هوشمند.
  • مقایسه با سود سهام: پاداش‌های استیکینگ مشابه سود سهام هستند، از این جهت که جریان درآمدی مکرر را برای دارندگان توکن فراهم می‌کنند، اما منبع این پاداش‌ها (امنیت شبکه/تورم در مقابل سود شرکت) متفاوت است.

• ییلد فارمینگ (تأمین نقدینگی):

  • مفهوم: ییلد فارمینگ (Yield Farming) شامل ارائه نقدینگی به پروتکل‌های مالی غیرمتمرکز (DeFi)، معمولاً بازارسازهای خودکار (AMM)، در ازای دریافت پاداش است.
  • نحوه عملکرد: کاربران جفت‌توکن‌ها را در یک استخر نقدینگی (مثلاً ETH/USDC) واریز می‌کنند. تأمین‌کنندگان نقدینگی (LPها) درصدی از کارمزد تراکنش‌های انجام شده در آن استخر را دریافت می‌کنند.
  • منبع «بازده»: کارمزد تراکنش‌ها، انتشار توکن‌های پروتکل و گاهی برنامه‌های تشویقی اضافی.
  • ریسک‌ها: ضرر موقت (Impermanent Loss)، ریسک قرارداد هوشمند و کلاهبرداری‌های راگ‌ پول (Rug Pull).
  • مقایسه با سود سهام: ییلد فارمینگ جریانی از درآمد ایجاد می‌کند، اما این درآمد ناشی از ارائه یک سرویس (نقدینگی) به یک بازار غیرمتمرکز است، نه از سود خالص یک شرکت.

• توکنومیکس و اشتراک درآمد:

  • مفهوم: برخی پروژه‌های کریپتویی توکنومیکس (مدل اقتصادی حاکم بر توکن) خود را به‌گونه‌ای طراحی می‌کنند که شامل مکانیزم‌های مستقیم اشتراک درآمد با دارندگان توکن باشد. این شاید نزدیک‌ترین معادل مستقیم برای سود سهام سنتی باشد.
  • نحوه عملکرد: دارندگان توکن‌های حاکمیتی یا کاربردی خاص ممکن است مستحق دریافت بخشی از کارمزد تراکنش‌ها یا درآمدهای پلتفرم باشند. برای مثال، برخی صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX) بخشی از کارمزد معاملات را بین کسانی که توکن بومی آن‌ها را استیک کرده‌اند، توزیع می‌کنند.
  • منبع «بازده»: مستقیماً از درآمد عملیاتی یا کارمزدهای پروتکل کریپتویی.
  • مقایسه با سود سهام: این مکانیزم بیشترین شباهت را به سود سهام سنتی دارد زیرا شامل توزیع بخشی از ارزش ایجاد شده توسط پروژه بین دارندگان توکن آن است.

تفاوت‌های بنیادی در انباشت ارزش

علیرغم این شباهت‌ها، تفاوت‌های بنیادی بین سود سهام سنتی و مکانیزم‌های بازده کریپتو وجود دارد:

• منبع ارزش: سود سهام سنتی از «سود» شرکت می‌آید. بازده‌های کریپتو می‌تواند ناشی از مشارکت در امنیت، کارمزد تراکنش، تورم توکنی یا اشتراک درآمد پروتکل باشد.
• نوع دارایی و مالکیت: سهام نشان‌دهنده مالکیت (حقوق صاحبان سهام) در یک شرکت قانونی است. یک توکن کریپتویی، اگرچه می‌تواند حقوق حاکمیتی داشته باشد، اما معمولاً نشان‌دهنده مالکیت سهام در یک نهاد حقوقی به معنای سنتی نیست.
• چارچوب رگولاتوری: سود سهام سنتی به شدت توسط قوانین اوراق بهادار تنظیم می‌شود. مکانیزم‌های بازده کریپتو در محیطی با قانون‌گذاری کمتر و اغلب مبهم فعالیت می‌کنند.
• پروفایل ریسک: کریپتو ریسک‌های منحصر به فردی مانند آسیب‌پذیری‌های قرارداد هوشمند، ضرر موقت و عدم قطعیت رگولاتوری را معرفی می‌کند که عموماً در سهام‌های سودده سنتی دیده نمی‌شوند.
• شفافیت و حاکمیت: شرکت‌های سهامی عام الزامات گزارش‌دهی دقیقی (مانند گزارش‌های فصلی SEC) دارند. پروژه‌های کریپتویی با وجود تأکید بر شفافیت کد، ممکن است فاقد گزارش‌های مالی استاندارد باشند.

تفسیر سود سهام انویدیا در بافت سرمایه‌گذار کریپتو

برای یک سرمایه‌گذار کریپتو که به بازدهی‌های بالای استیکینگ یا نوسانات شدید دیفای (DeFi) عادت کرده است، بازده سود سهام ۰.۰۲ درصدی انویدیا ممکن است در ابتدا بی‌اهمیت یا حتی گیج‌کننده به نظر برسد. با این حال، درک این استراتژی می‌تواند بینش‌های ارزشمندی ارائه دهد.

سیگنال‌دهی و درک بازار

حتی یک سود سهام ناچیز از شرکتی مانند انویدیا پیامی ظریف اما قدرتمند ارسال می‌کند:

• سودآوری و ثبات: شرکت به قدری سودآور است که می‌تواند «بخشی» از درآمد خود را توزیع کند، هرچند حداقلی. این در تضاد با بسیاری از پروژه‌های اولیه کریپتو است که ممکن است درآمد مستقیم ایجاد نکنند یا ارزش آن‌ها صرفاً بر اساس گمانه‌زنی باشد.
• تأیید تمرکز بر رشد: بازده پایین رسماً به بازار سیگنال می‌دهد که گزاره ارزش اصلی انویدیا مسیر رشد آن است، نه ایجاد درآمد. این موضوع با اخلاق «سریع حرکت کن و ساختارها را بشکن» که اغلب در بخش‌های نوظهور فناوری از جمله کریپتو دیده می‌شود، همسو است.

در دنیای کریپتو که نقشه راه‌ها (Roadmaps) و جوامع جایگزین گزارش‌های مالی شده‌اند، رویکرد انویدیا تفاوت در درک ارزش را برجسته می‌کند. در کریپتو، «بازده» اغلب به کاربرد شبکه گره خورده است، در حالی که برای انویدیا، موضوع بر سر پیشگامی در سخت‌افزاری است که صنایع کاملاً جدیدی را توانمند می‌سازد.

تنوع‌بخشی و استراتژی سبد دارایی

• تعادل در نوسانات: گنجاندن سهام‌های فناوری سنتی مانند NVDA، حتی با سود سهام پایین، می‌تواند درجه‌ای از ثبات را در مقایسه با یک سبد دارایی کاملاً کریپتویی فراهم کند.
• قرار گرفتن در معرض غیرمستقیم فناوری‌های زیرساختی: سلطه انویدیا بر هوش مصنوعی و محاسبات سنگین، آن را به بازیگری حیاتی در اکوسیستم وب۳ (Web3) تبدیل می‌کند. بسیاری از پیشرفت‌ها در کریپتو (مانند شبکه‌های هوش مصنوعی غیرمتمرکز) به صورت غیرمستقیم به پلتفرم‌های انویدیا متکی خواهند بود.
• کاهش ریسک: جریان‌های درآمدی تثبیت‌شده انویدیا پروفایل ریسک متفاوتی نسبت به یک پروتکل آزمایشی دیفای یا یک آلت‌کوین نوپا ارائه می‌دهند.

آینده «بازده» در طبقات مختلف دارایی

بحث پیرامون سود سهام انویدیا و مکانیزم‌های بازده کریپتو به سمت یک همگرایی احتمالی اشاره دارد. با بلوغ فناوری بلاکچین، ممکن است شاهد توکنیزه شدن دارایی‌های مالی سنتی و استفاده از قراردادهای هوشمند برای توزیع خودکار سود سهام باشیم. از سوی دیگر، پروژه‌های کریپتویی نیز با تولید درآمدهای پایدارتر، ممکن است به مدل‌های تقسیم سود سنتی نزدیک‌تر شوند.

فراتر از بازده: ارتباط غیرمستقیم انویدیا با کریپتو

حتی اگر بازده سود سهام آن برای سرمایه‌گذاران کریپتو ناچیز باشد، ارتباط غیرمستقیم انویدیا با اکوسیستم بلاکچین عمیق و چندوجهی است.

ستون فقرات سخت‌افزاری

• استخراج ارزهای دیجیتال (گذشته و حال): پردازنده‌های گرافیکی انویدیا ابزارهای ضروری برای استخراج بسیاری از ارزهای دیجیتال اولیه، به ویژه بیت‌کوین و اتریوم در فاز اثبات کار (PoW) بودند. اگرچه اتریوم به اثبات سهام (PoS) مهاجرت کرد، اما بسیاری از کوین‌های دیگر همچنان به استخراج مبتنی بر GPU متکی هستند.
• زیرساخت ابری برای بلاکچین: شبکه‌های بلاکچین مدرن برای میزبانی نودها و اجرای قراردادهای هوشمند به خدمات ابری (AWS، گوگل کلاد و غیره) متکی هستند که آن‌ها نیز به نوبه خود از GPUهای انویدیا در مراکز داده خود استفاده می‌کنند.

هم‌افزایی هوش مصنوعی و بلاکچین

تسلط انویدیا در سخت‌افزار هوش مصنوعی، آن را به توانمندکننده اصلی برای تقاطع نوظهور هوش مصنوعی و بلاکچین تبدیل می‌کند:

• شبکه‌های هوش مصنوعی غیرمتمرکز: پروژه‌هایی که هدفشان تمرکززدایی از آموزش مدل‌های هوش مصنوعی است، به قدرت پردازشی GPUهای انویدیا به عنوان بستر فیزیکی نیاز دارند.
• قراردادهای هوشمند قدرت‌گرفته از هوش مصنوعی: پلتفرم هوش مصنوعی انویدیا می‌تواند برای آموزش مدل‌هایی استفاده شود که داده‌های حیاتی را به اوراکل‌های هوش مصنوعی (AI Oracles) فید می‌کنند.

زیرساخت‌های متاورس و وب۳

انویدیا از طریق پلتفرم Omniverse سرمایه‌گذاری سنگینی روی چشم‌انداز متاورس انجام داده است:

• رندرینگ دنیای‌های مجازی غیرمتمرکز: رندرینگ با کیفیت بالا و شبیه‌سازی‌های فیزیکی در متاورس به توان پردازش گرافیکی عظیمی نیاز دارد که ریشه در فناوری‌های انویدیا دارد.
• اقتصادهای مجازی و NFTها: ابزارهای انویدیا توسط هنرمندان برای خلق آثار دیجیتال و مدل‌های سه‌بعدی که به NFT تبدیل می‌شوند، استفاده می‌گردد که پیوندی مستقیم بین سخت‌افزار این شرکت و بازار NFT ایجاد می‌کند.

چشم‌انداز نهایی: بازده و نوآوری

بازده سود سهام ۰.۰۲ درصدی انویدیا، در حالی که ظاهراً ناچیز است، یک اعلامیه استراتژیک به شمار می‌رود. این رقم بر فلسفه‌ای رشد‌محور تأکید دارد که سرمایه‌گذاری مجدد در تحقیق و توسعه پیشرفته را بر توزیع نقدی فوری ترجیح می‌دهد. این رویکرد به انویدیا اجازه داده است تا رهبری خود را در بخش‌های در حال تحول سریع مانند هوش مصنوعی و مراکز داده حفظ کند.

برای سرمایه‌گذار کریپتو، درک این استراتژی درسی ارزشمند در تشخیص اشکال مختلف «بازده» و خلق ارزش در طبقات مختلف دارایی است. در حالی که سود سهام سنتی بازگشت سرمایه تنظیم‌شده‌ای را بر اساس سود شرکت ارائه می‌دهد، اکوسیستم کریپتو آرایه متنوع‌تر و اغلب پرنوسان‌تری از مکانیزم‌های درآمد غیرفعال را ارائه می‌دهد که از امنیت شبکه یا کاربرد پروتکل ناشی می‌شوند.

در نهایت، چه در ارزیابی یک سهم سنتی مانند انویدیا و چه در یک پروژه پیشگام کریپتویی، سرمایه‌گذاران باید فراتر از یک معیار واحد مانند بازده سود سهام نگاه کنند. درک جامع مستلزم تعمق در مدل کسب‌وکار، گزاره ارزش ذاتی، چشم‌انداز استراتژیک و پروفایل ریسک خاص هر دارایی است. داستان انویدیا، داستان نوآوری عمیق فناوری است که به طور مستقیم و غیرمستقیم به شکل‌دهی مرزهای دیجیتال، از جمله زیرساخت‌های بنیادی و کاربردهای نوظهور در دنیای پویای ارزهای دیجیتال و وب۳ ادامه می‌دهد.