Orchid Protocolقیمت

(OXT)

Orchid Protocol یک سرویس شبکه خصوصی مجازی (VPN) غیرمتمرکز است که مبتنی بر بلاکچین می‌باشد. این سرویس یک شبکه حریم خصوصی همتا به همتا را ایجاد می‌کند که برای ارائه دسترسی خصوصی و ناشناس به اینترنت در سراسر جهان طراحی شده است. این پروتکل به مسائل رایج اینترنت مانند سانسور و نظارت می‌پردازد و از طریق رویکرد نوآورانه خود به خدمات VPN، آزادی و امنیت آنلاین بهبود یافته‌ای را برای کاربران فراهم می‌کند.

Orchid با استفاده از یک پروتکل VPN سفارشی که بر پایه WebRTC ساخته شده، عمل می‌کند. کاربران از طریق برنامه Orchid به شبکه دسترسی پیدا می‌کنند و حساب خود را با توکن‌های OXT تأمین مالی می‌کنند. سپس آنها یک ارائه‌دهنده پهنای باند (node) را از شبکه غیرمتمرکز انتخاب می‌کنند. پرداخت‌ها برای استفاده از اینترنت از طریق جریان پیوسته نانوپرداخت‌های (nanopayments) کوچک OXT انجام می‌شود، با استفاده از یک سیستم احتمالی برای به حداقل رساندن هزینه‌های تراکنش. ارائه‌دهندگان پهنای باند توکن‌های OXT را استیک (stake) می‌کنند تا در شبکه شرکت کنند، که بر دیده شدن و انتخاب شدن آنها توسط کاربران تأثیر می‌گذارد و یک سرویس حریم خصوصی پویا با مدل پرداخت به ازای استفاده (pay-as-you-go) ایجاد می‌کند.

توکن OXT به عنوان توکن کاربردی بومی (native utility token) در پروتکل Orchid عمل می‌کند. عملکردهای اصلی آن شامل: پرداخت هزینه پهنای باند و خدمات VPN مصرف شده توسط کاربران؛ امکان استیک کردن (staking) OXT برای ارائه‌دهندگان پهنای باند، که به آنها اجازه می‌دهد خدمات خود را ارائه دهند، دیده شوند و کارمزد کسب کنند؛ و تا حد محدودی، مشارکت در حاکمیت (governance)، اگرچه مکانیسم‌های حاکمیت صریح درون‌زنجیره‌ای (on-chain governance mechanisms) کمتر تعریف شده‌اند. این امر تضمین می‌کند که توکن هم برای مصرف خدمات و هم برای عملکرد شبکه ضروری است.

Orchid با ارائه یک مدل غیرمتمرکز و پرداخت به ازای استفاده (pay-per-use) به جای سرورهای متمرکز و اشتراک‌های ثابت، خود را از VPN‌های سنتی متمایز می‌کند. کاربران فقط برای پهنای باند دقیقی که مصرف می‌کنند، هزینه می‌پردازند و از هزینه‌های ماهانه یا سالانه اجتناب می‌کنند. علاوه بر این، Orchid از معماری چندپرشی (multi-hop architecture) استفاده می‌کند و ترافیک اینترنت را از طریق چندین گره (node) مختلف مسیریابی می‌کند. این طراحی چندین لایه رمزنگاری را فراهم می‌کند و ناشناسی کاربر را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد، و ردیابی فعالیت‌های آنلاین را در مقایسه با خدمات VPN معمولی بسیار دشوارتر می‌سازد.

Orchid با در نظر گرفتن امنیت و حریم خصوصی طراحی شده است، با استفاده از پروتکل‌های رمزنگاری پیشرفته و معماری شبکه غیرمتمرکز خود. این امر نظارت یا کنترل اقدامات کاربران توسط اشخاص خارجی را به طور استثنایی دشوار می‌کند. تمام ترافیک منتقل شده بین پرش‌های شبکه (network hops) در سطح پروتکل Orchid رمزگذاری می‌شود و یک لایه محافظتی قوی اضافه می‌کند. علاوه بر این، ترافیک اینترنت زیربنایی اغلب از رمزنگاری‌های بیشتری مانند TLS بهره می‌برد و در مجموع، درجه بالایی از حفاظت از داده‌ها و ناشناسی کاربر را تضمین می‌کند.

Orchid با چندین چالش روبروست. بلاکچین و توکنومیک (tokenomics) زیربنایی آن می‌تواند برای کاربران غیرفنی پیچیده باشد. همچنین نگرانی‌هایی در مورد میزان تمرکززدایی آن وجود دارد، زیرا یک شرکت واحد (Orchid Labs) عمدتاً توسعه آن را حفظ می‌کند، علیرغم داشتن ارائه‌دهندگان پهنای باند غیرمتمرکز. پذیرش گسترده‌تر یک مانع است، زیرا متقاعد کردن کاربران برای تغییر از VPN‌های سنتی شناخته‌شده و کاربرپسند دشوار است. علاوه بر این، پشتیبانی جامعه ممکن است در مقایسه با سایر پروژه‌های بلاکچین کمتر باشد. این عوامل موانع مداومی را برای رشد و پذیرش گسترده‌تر پروتکل ایجاد می‌کنند.