Stable CoinCena

(SC)

Stablecoin to kryptowaluta zaprojektowana do utrzymywania stabilnej wartości, zazwyczaj powiązana ze stabilnym aktywem, takim jak dolar amerykański lub surowce, w przeciwieństwie do zmiennych kryptowalut. Utrzymanie powiązania wartości odbywa się za pomocą różnych metod. Stablecoiny zabezpieczone walutami fiat utrzymują rezerwy tradycyjnej waluty w stosunku 1:1. Wersje zabezpieczone kryptowalutami wykorzystują nadmierne zabezpieczenie innymi aktywami cyfrowymi. Algorytmiczne stablecoiny dostosowują podaż za pośrednictwem smart kontraktów, choć historyczne wyniki pokazują wysokie ryzyko. Stablecoiny zabezpieczone surowcami są zabezpieczone aktywami fizycznymi, takimi jak złoto.

Stablecoiny oferują znaczące zalety dla projektów Web3. Zmniejszają zmienność, zapewniając stabilne medium wymiany w ekosystemach blockchain. Umożliwiają szybkie, tanie i bezgraniczne płatności globalne oraz przekazy pieniężne, omijając tradycyjną bankowość. Stablecoiny są podstawą dla działań Decentralized Finance (DeFi), takich jak pożyczki, zaciąganie pożyczek i dostarczanie płynności. Mogą oferować ochronę przed inflacją w regionach niestabilnych gospodarczo, zachowywać wartość i promować włączenie finansowe, zapewniając dostęp do usług dla osób nieposiadających konta bankowego. Ponadto ułatwiają oszczędzanie on-chain i generowanie zysków na różnych platformach DeFi.

Pomimo swojej nazwy, stablecoiny niosą ze sobą kilka ryzyk. Głównym problemem jest utrata powiązania wartości (de-pegging), gdzie stablecoin traci zamierzone powiązanie wartości 1:1. Problemy mogą wynikać z jakości i przejrzystości rezerw zabezpieczających, poddając w wątpliwość zdolność emitenta do realizacji wykupów. Wiele z nich jest emitowanych przez scentralizowane podmioty, co stanowi pojedyncze punkty kontroli i potencjał zamrożenia aktywów. Niepewność regulacyjna w różnych jurysdykcjach stwarza wyzwania prawne i operacyjne, ponieważ stablecoiny zazwyczaj nie posiadają tradycyjnego ubezpieczenia depozytów. Luka w smart kontraktach, zwłaszcza w konstrukcjach zabezpieczonych kryptowalutami lub algorytmicznych, może prowadzić do strat. Dodatkowo, ich globalny charakter może przyciągać nielegalne finanse, zwiększając kontrolę i ograniczenia.

Regulacja stablecoinów ewoluuje globalnie. Kluczowe środki zgodności obejmują procedury Know Your Customer (KYC) i Anti-Money Laundering (AML) w celu zapobiegania nielegalnym działaniom. Regulatorzy coraz częściej wymagają od emitentów utrzymywania rezerw 1:1 w wysokiej jakości aktywach płynnych, popartych regularnymi, niezależnymi atestacjami lub audytami. Regulacje transgraniczne są złożone, a wymagania różnią się znacząco w różnych jurysdykcjach dla emitentów i dostawców usług. Klasyfikacja prawna stablecoinów – jako towar, papier wartościowy lub pieniądz elektroniczny – również różni się w zależności od regionu, bezpośrednio wpływając na specyficzne ramy regulacyjne, których muszą przestrzegać.

Przejrzystość jest kluczowa dla budowania zaufania do stablecoina. Renomowane stablecoiny powinny być poddawane częstym, niezależnym atestacjom lub pełnym audytom finansowym, najlepiej co miesiąc, aby zweryfikować, czy ich rezerwy dokładnie odpowiadają podaży w obiegu. W przypadku stablecoinów zabezpieczonych kryptowalutami, pula zabezpieczeń powinna być idealnie publicznie widoczna na eksploratorze blockchain lub poprzez dedykowane pulpity nawigacyjne, oferując weryfikowalność on-chain. Ponadto, jasne ujawnienia dotyczące kontroli administracyjnych, polityk aktualizacji smart kontraktów i wszelkich innych odpowiednich procedur operacyjnych są kluczowe do wykazania odpowiedzialności i zminimalizowania ryzyka dla użytkowników i interesariuszy.

W przypadku niewypłacalności emitenta lub znaczących wyzwań prawnych, traktowanie rezerw stablecoinów jest krytyczną kwestią, zwłaszcza biorąc pod uwagę brak tradycyjnego ubezpieczenia depozytów. Idealnie, rezerwy powinny być w pełni oddzielone i przechowywane w strukturach odpornych na bankructwo, zgodnie z ramami takimi jak Stablecoin Standard (SCS). Jednak rzeczywisty wynik dla posiadaczy tokenów może się znacznie różnić w zależności od lokalnych przepisów upadłościowych i specyficznej klasyfikacji prawnej stablecoina. Regulatorzy coraz bardziej kontrolują emitentów stablecoinów, a wszelkie trudności lub niepowodzenie mogą wywołać działania egzekucyjne i wpłynąć na szerszą stabilność finansową.