holoCena

(HOLO)

HOT to token ERC-20 używany do wsparcia ekosystemu i handlu na platformach takich jak LBank. Służy on jako tymczasowy zamiennik dla przyszłej natywnej waluty sieci. HoloFuel to funkcjonalna, natywna waluta typu „mutual-credit”, zaprojektowana do zasilania sieci hostingu Holochain. Po pełnym wdrożeniu HoloFuel będzie używany przez wydawców do płacenia hostom za moc obliczeniową, przestrzeń dyskową i przepustowość.

Swap pozwala posiadaczom HOT na wymianę ich tokenów na HoloFuel w stosunku 1:1 za pośrednictwem oficjalnej aplikacji Holo. Przejście to odbywa się etapami. Podczas gdy HOT pozostaje zbywalny na giełdach takich jak LBank, nie posiada on bezpośredniej użyteczności wewnątrz samej sieci Holochain. Użytkownicy, którzy chcą uczestniczyć w gospodarce hostingu — płacąc za usługi lub zdobywając nagrody — muszą dokonać swapu, aby uzyskać HoloFuel.

Nie, Holochain to framework typu „post-blockchain”. W przeciwieństwie do tradycyjnych blockchainów, które opierają się na jednej globalnej księdze i powszechnym konsensusie, Holochain stosuje podejście agent-centric. W tym modelu każdy użytkownik prowadzi swój własny indywidualny łańcuch. Integralność danych jest zarządzana poprzez Rozproszoną Tablicę Mieszającą (DHT), w której sieć waliduje informacje bez konieczności potwierdzania każdej transakcji przez każdy węzeł. Eliminuje to wąskie gardła typowe dla tradycyjnych architektur blockchain.

Holochain skaluje się efektywnie, ponieważ eliminuje potrzebę globalnego konsensusu. Wraz z dołączaniem kolejnych węzłów do sieci, całkowita moc obliczeniowa i pojemność pamięci rosną proporcjonalnie. Ponieważ nie występuje tu konkurencyjne wydobycie ani staking, sieć jest wyjątkowo energooszczędna. Węzeł Holochain może działać na lekkim sprzęcie, takim jak smartfon lub małe urządzenie, zużywając minimalną ilość energii elektrycznej w porównaniu do tradycyjnych systemów proof-of-work.

Użytkownicy mogą zarabiać HoloFuel, dostarczając zasoby obliczeniowe do hostowania zdecentralizowanych aplikacji (hApps). Podczas gdy początkowo hosting był zarządzany przez specjalistyczny sprzęt HoloPort, sieć ewoluuje, aby umożliwić udział standardowym urządzeniom. Hostowie działają w środowisku wolnorynkowym, w którym sami ustalają ceny za dostarczaną moc obliczeniową, pamięć i przepustowość. Jeśli host przejdzie w tryb offline, DHT sieci zapewnia redundancję danych, wykorzystując sąsiednie węzły, aby aplikacje pozostały dostępne.

Deweloperzy budują logikę „back-endową” aplikacji Holochain, znaną jako Zomes, używając języka programowania Rust. „Front-end” lub interfejs użytkownika może być tworzony przy użyciu standardowych narzędzi do tworzenia stron internetowych, takich jak JavaScript lub React. W przeciwieństwie do scentralizowanych baz danych, deweloperzy pracujący na Holochain korzystają z rozproszonego systemu charakteryzującego się „spójnością ostateczną”, wykorzystując struktury takie jak „anchors” i „links” w ramach Rozproszonej Tablicy Mieszającej (DHT), aby umożliwić wyszukiwanie i pobieranie danych w całej sieci.