renBTCPrijs

(RENBTC)

Sinds enkele jaren wordt renBTC beschouwd als een activum met een hoog risico. De ontwikkeling ervan was historisch verbonden aan Alameda Research, en na de ineenstorting van die entiteit verdween de financiering voor het Ren-ontwikkelteam. De oorspronkelijke Ren 1.0-infrastructuur is uitgefaseerd en het team gaf eerder een deadline voor gebruikers om hun tokens te burnen voor native BTC. Het aanhouden van renBTC is vandaag de dag riskant omdat de bridge-infrastructuur grotendeels niet meer wordt ondersteund, waardoor de veiligheid van de onderliggende activa onzeker is.

De depeg wordt voornamelijk veroorzaakt door een liquiditeitscrisis en de sluiting van de Ren 1.0-bridge. Omdat de bridge niet langer volledig operationeel is, kunnen arbitrageurs renBTC niet eenvoudig inwisselen voor native BTC tegen een 1:1 ratio. Wanneer een betrouwbaar inwisselpad ontbreekt, wordt het token een "gestrand activum." Bovendien hebben diverse handelsplatformen het token van de beurs gehaald, waardoor het gebrek aan liquiditeit op secundaire markten ervoor zorgt dat het wordt verhandeld met een aanzienlijke korting ten opzichte van Bitcoin.

Het inwisselen van renBTC is een grote uitdaging geworden voor bestaande houders. De officiële Ren 1.0-bridge is gesloten en de deadline voor het oorspronkelijke inwisselproces is verstreken. Hoewel er discussies zijn geweest over door de community geleide initiatieven zoals Ren 2.0 of opvolgende projecten, ontbreekt het hen vaak aan ondersteuning voor de originele 1.0 minting-handtekeningen. Momenteel is er geen officieel, gegarandeerd kanaal om renBTC terug te wisselen naar native Bitcoin, waardoor veel houders beperkte opties hebben in het gedecentraliseerde ecosysteem.

Het kernverschil ligt in hun custody-modellen. WBTC is een gecentraliseerd wrapped activum waarbij native BTC wordt vastgehouden door een custodian, wat vereist dat gebruikers via merchants gaan en KYC-procedures voltooien. Omgekeerd was renBTC ontworpen om gedecentraliseerd en permissionless te zijn, gebruikmakend van een netwerk van "Darknodes" en multi-party computation om het minten af te handelen zonder identiteitsverificatie. Ironisch genoeg leidde de afhankelijkheid van één enkele financieringsbron tot het falen van renBTC, ondanks het streven naar decentralisatie, terwijl het gecentraliseerde WBTC stabiel is gebleven.

Na de verstoring veroorzaakt door de ineenstorting van FTX probeerde de community over te stappen naar Ren 2.0 via een door de DAO geleid initiatief. De technische vooruitgang is echter traag verlopen en het momentum is grotendeels stilgevallen. Hoewel er enige ontwikkeling doorgaat op opvolgende protocollen, bieden deze mogelijk geen directe redding voor activa die onder de 1.0-versie zijn gemint. De meeste gebruikers stellen vast dat de overgang naar een volledig functioneel en veilig Ren 2.0 nog niet is gerealiseerd zoals oorspronkelijk voorzien.

Het proces begint wanneer een gebruiker native Bitcoin naar een specifiek adres stuurt dat wordt beheerd door de RenVM. Zodra dit is bevestigd op de Bitcoin blockchain, genereert RenVM een minting-handtekening. De gebruiker verstrekt deze handtekening vervolgens aan een smart contract op een bestemmingschain, zoals Ethereum, om renBTC tokens te minten. Het omgekeerde "burn"-proces omvat het vernietigen van de renBTC tokens om de vrijgave van native BTC te activeren. Dit mechanisme vereist echter een functioneel netwerk van nodes, wat momenteel niet wordt ondersteund voor legacy tokens.