Ethereum-onderzoekers onderzoeken een voorgesteld ontwerp dat uitvoerings-payload-gegevens verplaatst naar blobs die naast blocks worden gepubliceerd, met als doel de bandbreedtebehoefte te verminderen en tegelijkertijd een grotere schaalbaarheid mogelijk te maken.

In een recente onderzoekspost getiteld "Blocks Are Dead. Long Live Blobs," mede geschreven door Toni Wahrstatter en andere Ethereum-contributors, beschrijven de auteurs EIP-8142, of "Block-in-Blobs" — een conceptvoorstel dat eerder dit jaar werd geïntroduceerd.

Het ontwerp zou transactiegegevens rechtstreeks in blobs coderen — een dataformaat geïntroduceerd in Ethereum's EIP-4844 upgrade — in plaats van validators te verplichten om volledige uitvoerings-payloads te downloaden en opnieuw uit te voeren.

Het idee richt zich op een knelpunt in de architectuur van Ethereum, volgens de onderzoekers.

Uitbreidende blockgroottes, gekoppeld aan hogere gaslimieten, betekenen dat validators een steeds grotere dataset moeten downloaden en verifiëren. Dit verhoogt de druk op de bandbreedte en beperkt de schaalbaarheid.

In maart 2024 werden blobs geïntroduceerd als onderdeel van Ethereum's roadmap voor data-beschikbaarheid tijdens de Dencun-upgrade.

Geleverd via EIP-4844, ook bekend als proto-danksharding, zijn de blobs ontworpen om grote stukken data efficiënter te vervoeren dan standaard transactie-calldata.

In plaats van alle transactiegegevens rechtstreeks onchain op te slaan en validators te verplichten die gegevens te verwerken, stellen blobs data in staat om cryptografisch te worden gecommit en geverifieerd zonder volledige replicatie over het netwerk.

Block-in-Blobs

EIP-8142 breidt dat idee verder uit.

In plaats van blobs te behandelen als een aanvullende datalaag, verplaatst het voorstel kernuitvoerings-payload-gegevens — reeds gecodeerd in Ethereum's standaard RLP-formaat — naar de blobs zelf.

Validators zouden dan cryptografische commitments voor die blobs verifiëren en, na verloop van tijd, vertrouwen op data availability sampling. Op deze manier kunnen ze kleine delen van de data verifiëren om ervoor te zorgen dat de volledige dataset bestaat, zonder deze volledig te downloaden.

De wijziging wordt bijzonder relevant in een toekomst waarin zkEVM-systemen de uitvoeringsverificatie afhandelen.

Zero-knowledge proofs kunnen bevestigen dat transacties correct zijn verwerkt, waardoor validators niet elke transactie opnieuw hoeven uit te voeren.

Deze proofs garanderen echter op zichzelf niet dat transactiegegevens daadwerkelijk beschikbaar zijn. "Onder zkEVM verifiëren validators proofs, niet direct transacties," schreef Wahrstatter. Hij merkte ook op dat zonder een apart mechanisme, data achtergehouden zou kunnen worden terwijl consensuscontroles nog steeds slagen.

Block-in-Blobs is ontworpen om die kloof te dichten, zo stelt het voorstel.

Door transactiegegevens in blobs met cryptografische commitments in te bedden, maakt het voorstel data-beschikbaarheid expliciet in plaats van impliciet, waardoor validators data kunnen samplen in plaats van volledig te downloaden, terwijl de beveiligingsgaranties behouden blijven.

Er zijn ook bredere implicaties voor hoe Ethereum data verwerkt.

Vandaag de dag scheidt Ethereum nog steeds uitvoeringsgas van blob-datagebruik. Onder het nieuwe model zouden beide kunnen worden verenigd in één "data gas" systeem. Indien succesvol geïmplementeerd, zeggen onderzoekers dat dit de kosten over alle vormen van data-beschikbaarheid zou afstemmen en overlappende limieten zou vermijden.

Biconomy’s ERC-8211

Afzonderlijk worden er inspanningen geleverd om de manier waarop transacties zelf worden gestructureerd en uitgevoerd te verbeteren.

Biconomy heeft, in samenwerking met de UX track van de Ethereum Foundation, ERC-8211 voorgesteld, een standaard die transacties omzet in programmeerbare workflows.

In plaats van vaste parameters die bij het ondertekenen zijn ingesteld, stelt ERC-8211 transacties in staat om real-time onchain data op te halen, voorwaarden te valideren en meerdere stappen achtereenvolgens uit te voeren met een enkele handtekening. Het doel is om mislukte transacties te verminderen en complexere, agent-gestuurde interacties mogelijk te maken tussen DeFi-protocollen, zoals uitgelegd in de thread van Biconomy op X.

Beide ontwikkelingen passen binnen een bredere golf van experimenten in het Ethereum-ecosysteem. Onderzoekers hebben meerjarige upgradepaden geschetst tot het einde van het decennium na de dubbele hard-fork uitrol van vorig jaar.