Nagpanukala ang mga mananaliksik ng Federal Reserve ng isang balangkas noong Setyembre 4 para sa pagpapasya kung paano maaaring magkasya ang mga stablecoin at iba pang produkto ng pananalapi na nakabatay sa blockchain sa loob ng istatistika ng suplay ng pera ng U.S.
Ang mga payment stablecoin ay kasalukuyang hindi kasama sa M1 o M2, ngunit ang kanilang hinaharap na klasipikasyon ay maaaring depende sa kung paano ginagamit ang mga ito ng mga sambahayan at negosyo.
Ang mga may-akda, sina Kristen Payne at Mary-Frances Styczynski, ay sumuri sa mga payment stablecoin, tokenized na deposito sa bangko, at tokenized money market funds sa isang pag-aaral ng Federal Reserve. Sinuri nila ang parehong ekonomikong function ng bawat asset at kung makokolekta ang maaasahang datos nang hindi dalawang beses bibilangin ang parehong pera.
Binigyang-diin ng mga may-akda na ang papel ay sumasalamin sa kanilang personal na pananaw. Hindi ito kumakatawan sa isang desisyon sa patakaran ng Federal Reserve o isang aktibong deliberasyon sa pagbabago ng mga monetary aggregates.
Naglalabas ang Federal Reserve ng tatlong monetary aggregates. Sinasaklaw ng monetary base ang pisikal na pera at mga reserba ng bangko. Kasama sa M1 ang lubos na likidong pera na maaaring gastusin sa pangangailangan. Kasama sa M2 ang M1 kasama ang mas hindi likidong produkto ng pagtitipid, tulad ng maliliit na time deposit at retail money market funds.
Sa ilalim ng balangkas ng mga mananaliksik, ang isang asset na pangunahing ginagamit bilang midyum ng palitan ay karaniwang kabilang sa M1. Ang isang asset na pangunahing ginagamit para sa panandaliang pagtitipid ay mas magiging naaayon sa non-M1 na bahagi ng M2.
Ang mga payment stablecoin ay maaaring mahulog sa alinman sa mga kategoryang ito. Ang mga token na ginagamit para sa mga pagbili ng sambahayan, pagbabayad ng negosyo, o agarang paglilipat ay magbabahagi ng transactional na katangian ng M1. Ang mga stablecoin na pangunahing ginagamit sa pag-trade ng cryptocurrencies o panandaliang pagtatago ng halaga ay magiging katulad ng mga asset na inilalagay sa M2.
Ginamit ng mga mananaliksik ang USDC bilang pinakamalapit na kasalukuyang paghahambing, habang binibigyang-pansin na iilan lamang sa mga payment stablecoin ang kasalukuyang tumatakbo sa ilalim ng balangkas ng GENIUS Act. Malawakang ginagamit ang USDC bilang isang on-chain settlement asset, ngunit hawak din ito ng mga user sa pagitan ng mga trade o inilalagay ito sa mga produkto na nag-aalok ng hindi direktang gantimpala.
Ang pagkakaiba ay hindi maaaring malutas sa pamamagitan lamang ng teknolohiya. Ang isang dollar token ay maaaring lumipat kaagad habang gumagana pa rin pangunahin bilang isang instrumento sa pagtitipid o pag-trade. Kaya, iminungkahi ng mga mananaliksik na obserbahan ang nangingibabaw na paggamit nito bago magtalaga ng klasipikasyon.
Ang functional na pamamaraang ito ay nagpapaliwanag din kung bakit binago ng Federal Reserve ang mga depinisyon nito noon. Noong 2020, lumipat ang mga savings deposit sa M1 matapos gawing mas madaling ilipat ang mga ito ng mga pagbabago sa regulasyon. Ang pinakahuling H.6 release ay patuloy na sumusukat sa M1 at M2 ayon sa liquidity at ekonomikong paggamit.
Ang pagdaragdag ng mga stablecoin sa M1 o M2 ay hindi kasing simple ng pagbibilang sa bawat token na umiikot. Ang mga issuer ay may hawak na reserve assets na sumusuporta sa mga token na iyon. Ang ilan sa mga asset na iyon ay maaaring lumabas na sa ibang lugar sa mga monetary aggregates.
Ang isang stablecoin reserve ay maaaring maglaman ng mga deposito sa bangko, Treasury bills, at iba pang pinahihintulutang likidong instrumento. Ang mga deposito sa bangko ay lumalabas na sa M1 o M2. Ang mga retail government money market funds ay maaari ding maging bahagi ng M2. Ang pagbibilang sa stablecoin kasama ng mga reserve holdings na iyon ay maaaring magpataas ng sinusukat na suplay ng pera maliban kung magsasagawa ng pagsasaayos ang mga statistiko.
Ang Treasury bills ay hindi bumubuo ng bahagi ng M1 o M2. Bilang resulta, ang laki ng pagsasaayos ay depende sa komposisyon ng reserba ng bawat issuer sa halip na sa kabuuang sirkulasyon lamang ng stablecoin.
Ang mga kinakailangan sa pagsisiwalat ng GENIUS Act ay maaaring magbigay ng bahagi ng kinakailangang datos. Ang batas ay nangangailangan ng mga pinahihintulutang issuer na maglathala ng impormasyon tungkol sa kanilang mga reserve holdings. Gayunpaman, kailangan pa rin ng mga regulator ng karaniwang pamantayan sa pag-uulat na tumutukoy sa umiikot na suplay, komposisyon ng reserba, at potensyal na hindi ma-access o na-freeze na mga token.
Hindi pa tapos ang implementasyon. Ang mga iminungkahing regulasyon ng OCC ay tumutugon sa mga reserba, pagtubos, pamamahala sa panganib, at pangangasiwa ng issuer. Hindi pa nakumpleto ng ahensya ang panghuling tuntunin, tulad ng sakop sa ulat ng crypto.news tungkol sa naantalang proseso ng paggawa ng regulasyon ng GENIUS Act.
Ang sirkulasyon ng stablecoin ay umaabot din sa labas ng mga hangganan ng U.S. Ang isang token na inisyu ng isang regulated na kumpanya ng U.S. ay maaaring dumaan sa mga wallet saanman. Karaniwang inilalantad ng mga public blockchain ang mga address at transaksyon, ngunit hindi ang maaasahang heograpikal na lokasyon ng may hawak. Sinabi ng mga mananaliksik na ang paghihiwalay ng domestic na sirkulasyon mula sa internasyonal na paggamit ay maaaring mangailangan ng karagdagang pag-uulat.
Ang mga tokenized na deposito ay nangangailangan ng ibang pagtrato dahil nananatili silang pananagutan ng mga regulated na bangko. Binabago ng tokenization kung paano nirerehistro at inililipat ang deposito, ngunit hindi awtomatikong binabago ang legal o ekonomikong katangian nito.
Ang isang tokenized checking deposit ay nananatiling agad na naa-access at maaaring gumana bilang midyum ng palitan. Samakatuwid, ito ay kasama sa M1 kasama ng mga kumbensyonal na checking deposit. Ang isang tokenized small time deposit ay mananatiling produkto ng pagtitipid at papasok sa non-M1 na bahagi ng M2.
Gayunpaman, iniuulat na ng mga bangko ang mga balanse na ito sa pamamagitan ng parehong porma ng regulasyon na ginagamit para sa tradisyonal na deposito. Ang Federal Reserve ay kasalukuyang hindi naghihiwalay ng mga tokenized na balanse mula sa mga deposito na pinananatili sa pamamagitan ng mga kumbensyonal na sistema ng pagbabangko.
Walang natagpuang karagdagang problema sa dobleng pagbibilang ang mga mananaliksik para sa mga tokenized na deposito. Ang kanilang pinagbabatayan na mga asset ng bangko, kabilang ang mga pautang at securities, ay karaniwang nasa labas ng mga monetary aggregates. Ang salapi sa vault ay nababagay na kapag kinakalkula ng Federal Reserve ang pera na hawak ng publiko.
Maaaring maging kapaki-pakinabang pa rin ang hiwalay na pag-uulat. Ang pagsubaybay sa mga tokenized na deposito nang hiwalay ay magbibigay sa mga mananaliksik ng mas malinaw na pananaw kung gaano kabilis ang pagtanggap ng mga bangko at customer sa blockchain settlement. Maraming institusyon ang sumusubok na sa modelong ito, kabilang ang mga proyektong sakop sa pagsusuri ng crypto.news sa mga pagkakaiba sa pagitan ng tokenized na deposito at stablecoin.
Ang mas kamakailang mga inisyatibo sa pagbabangko ay naggalugad din ng mga shared network para sa mga programmable deposit at corporate payment. Hindi tulad ng mga stablecoin, ang mga instrumentong ito ay kumakatawan sa direktang paghahabol laban sa isang nag-iisyu na bangko, tulad ng ipinaliwanag sa kaugnay na saklaw ng mga bangko ng U.S. na nagkakaroon ng shared deposit tokens.
Ang mga tokenized money market funds ay kumakatawan sa mga share sa mga regulated investment funds sa halip na mga deposito sa bangko o payment stablecoin. Ang mga mamumuhunan ay humahawak ng security na sinusuportahan ng mga short-term asset at tumatanggap ng kita na ginawa ng portfolio.
Ang mga retail money market funds ay bumubuo na ng bahagi ng M2. Ang pag-tokenize ng kanilang mga share ay hindi nag-aalis sa kanila mula sa kategoryang iyon. Nanatili silang magkahalo sa mga tradisyonal na share ng pondo sa data na ibinigay sa pamamagitan ng Investment Company Institute.
Inuri ng mga mananaliksik ang mga pondong ito pangunahin bilang mga taguan ng halaga. Bagaman mabilis ang paglilipat ng blockchain, ang pag-convert ng mga share ng pondo sa cash ay nangangailangan pa rin ng pagtubos. Ang prosesong iyon ay karaniwang tumatagal ng isa o dalawang araw ng negosyo.
Ang mga tokenized funds ay lalong ginagamit bilang kolateral, sa mga transaksyong cross-border at para sa on-chain lending. Kung ang direktang paggamit sa pagbabayad ay magiging pangunahing function nito sa kalaunan, sinabi ng mga may-akda na maaaring muling isaalang-alang ang kanilang klasipikasyon. Iyan ay isang kondisyonal na pagtatasa, hindi isang nakaplanong pagbabago.
Ang mga produkto ay naiiba rin sa mga stablecoin sa kung sino ang tumatanggap ng kita. Karaniwang ipinapasa ng mga tokenized money market funds ang kita ng portfolio sa mga shareholder, habang pinananatili ng mga issuer ng payment stablecoin ang kita ng reserba sa ilalim ng modelong sinuri ng mga mananaliksik. Ipinaliwanag pa ng Crypto.news ang legal at ekonomikong istraktura ng mga tokenized money market funds.
Ang pananaliksik ay hindi lumilikha ng timetable para sa pagdaragdag ng mga stablecoin sa M1 o M2. Sa halip, tinutukoy nito ang mga pagsubok na kailangang matugunan bago makapag-publish ang Federal Reserve ng maaasahang mga datos.
Kakailanganin ng mga opisyal ng standardized na datos ng sirkulasyon, isang pare-parehong channel sa pag-uulat, at isang paraan para sa pagbabawas ng mga reserve asset na nakuha na sa ibang lugar. Kailangan din nilang magpasya kung ang mga istatistika ay dapat magsama ng mga global holdings ng mga U.S.-issued na token o mga holdings lamang na nauugnay sa mga domestic user.
Pagkatapos ay kailangan suriin ang paggamit ng stablecoin sa paglipas ng panahon. Ang pangunahing transactional na paggamit ay susuportahan ang M1, habang ang pag-trade at pag-iipon na gawi ay susuportahan ang M2. Ang isang magkahalong pattern ay maaaring mangailangan ng mas detalyadong statistical treatment.
Hanggang sa malutas ang mga tanong na iyon at pormal na baguhin ng Federal Reserve ang metodolohiya nito, nananatili ang mga payment stablecoin sa labas ng inilathalang U.S. monetary aggregates. Nag-aalok ang papel noong Setyembre 4 ng isang analytical na landas, ngunit hindi ito nagtatatag ng bagong patakaran.
USDC