UNICORNقیمت

(UNI)

UNI توکن، توکن حاکمیتی بومی پروتکل Uniswap است. هدف اساسی آن توانمندسازی دارندگان برای مشارکت در حاکمیت غیرمتمرکز آن است. این امر به آنها امکان می‌دهد تا ارتقاءهای مهم پروتکل، تغییرات در ساختارهای کارمزد و جهت‌گیری کلی پلتفرم Uniswap را پیشنهاد و به آنها رأی دهند. با نگهداری UNI، کاربران صدای مستقیمی در توسعه و آینده این صرافی غیرمتمرکز برجسته به دست می‌آورند که مالکیت جامعه و تصمیم‌گیری را تقویت می‌کند.

دارندگان UNI توکن با داشتن قدرت پیشنهاد و رأی دادن در مورد جنبه‌های حیاتی پروتکل Uniswap، حاکمیت غیرمتمرکز را تسهیل می‌کنند. این شامل ارتقاءهای اصلی، تنظیمات ساختارهای کارمزد و جهت‌گیری استراتژیک پلتفرم است. دارندگان همچنین مالکیت جمعی و نظارت بر خزانه‌داری جامعه UNI را دارند که به آنها امکان می‌دهد وجوه را برای ابتکاراتی که از اکوسیستم حمایت می‌کنند، تخصیص دهند. این مکانیسم تضمین می‌کند که توسعه و تغییرات عملیاتی پروتکل توسط اجماع جامعه هدایت می‌شوند.

فراتر از حقوق حاکمیتی مستقیم، دارندگان UNI توکن می‌توانند از فرصت‌های مختلفی در اکوسیستم Uniswap بهره‌مند شوند. این موارد شامل کسب پاداش از طریق تامین نقدینگی، استیکینگ و طرح‌های فارمینگ است. علاوه بر این، پروتکل شامل «سوئیچ‌های کارمزد» است که در صورت فعال‌سازی از طریق حاکمیت جامعه، می‌تواند به دارندگان UNI امکان دریافت درآمد از کارمزدهای معاملاتی تولید شده توسط پلتفرم را بدهد. این مکانیسم‌ها انگیزه‌های بیشتری برای نگهداری و تعامل با توکن ارائه می‌دهند.

UNI دارای عرضه محدود ۱ میلیارد توکن است. توزیع اولیه آن ۶۰ درصد به جامعه، ۲۵ درصد به تیم و ۱۵ درصد برای کمک‌هزینه‌های جامعه اختصاص یافت. پس از چهار سال، نرخ تورم سالانه دائمی ۲ درصدی معرفی می‌شود. این مکانیسم تورمی برای تشویق مداوم و پاداش‌دهی به مشارکت و کمک‌های جاری به اکوسیستم Uniswap طراحی شده است، که تعامل پایدار و یک ساختار حاکمیتی پویا و در حال تکامل را در بلندمدت تضمین می‌کند.

توزیع اولیه UNI توکن‌ها عمدتاً از طریق ایردراپ به کاربرانی که قبل از ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰ با پروتکل Uniswap تعامل داشتند، صورت گرفت. در مجموع ۱ میلیارد UNI توکن ایجاد شد که بخش قابل توجهی از آن به جامعه اختصاص یافت. این استراتژی با هدف غیرمتمرکز کردن مالکیت از همان ابتدا، پاداش دادن به پذیرندگان اولیه و ایجاد پایگاه گسترده‌ای از ذینفعان برای مشارکت در حاکمیت پلتفرم انجام شد، که بدین ترتیب توسعه و تصمیم‌گیری مبتنی بر جامعه را ترویج می‌کند.

بحث عمومی و انتقاداتی در مورد اینکه آیا کاربرد UNI به اندازه کافی فراتر از نقش حاکمیتی اصلی آن گسترش می‌یابد، وجود داشته است. نگرانی‌ها اغلب بر عدم وجود تقسیم درآمد مستقیم یا مکانیسم‌های بازخرید خودکار از کارمزدهای تولید شده پروتکل متمرکز است. منتقدان معتقدند که این فقدان انگیزه مالی مستقیم، که صرفاً به عملکرد مالی پروتکل وابسته است، ممکن است جذابیت گسترده توکن را برای دارندگانی که عمدتاً به حاکمیت علاقه‌مند نیستند، محدود کند و بحث‌هایی را درباره کاربرد اقتصادی جامع آن برانگیزد.