Olympus v1قیمت

(OHM)

OHM یک دارایی دیجیتال است که به پروژه قدرت می‌بخشد و هدف آن تبدیل شدن به یک ارز ذخیره غیرمتمرکز برای صنعت دارایی‌های دیجیتال است. هدف آن دستیابی به ثبات قیمت و مقیاس‌پذیری است که شکاف بین استیبل کوین‌های متصل به فیات و دارایی‌های دیجیتال پرنوسان را پر می‌کند. این پروژه تلاش می‌کند تا یک سیستم ارزی با کنترل سیاست باشد که به عنوان واحد اندازه‌گیری و واسطه مبادله جهانی عمل کند و اساساً نحوه ذخیره و مبادله ارزش را در فضای غیرمتمرکز تغییر شکل دهد.

OHM توسط سبدی از دارایی‌ها که در خزانه‌اش نگهداری می‌شود، مانند stablecoins و سایر ارزهای دیجیتال، «پشتیبانی» می‌شود. هر OHM به طور تئوری حداقل توسط مقدار معینی از یک stablecoin پشتیبانی می‌شود. برخلاف stablecoins سنتی، به یک ارز فیات خاص «متصل» نیست، به این معنی که قیمت آن آزادانه در نوسان است و توسط پویایی بازار تعیین می‌شود. پروتکل به گونه‌ای طراحی شده است که با خرید و سوزاندن OHM هنگامی که قیمت بازار آن به زیر ارزش ذاتی پشتیبانی‌شده‌اش سقوط می‌کند و ضرب و فروش OHM جدید هنگامی که بالاتر از آن ارزش معامله می‌شود، بر ارزش آن تأثیر بگذارد.

Staking شامل قفل کردن OHM توسط کاربران برای کسب پاداش‌های rebase است که به طور خودکار دارایی‌های آن‌ها را در طول زمان افزایش می‌دهد و استراتژی اصلی افزایش ارزش را نشان می‌دهد. Bonding به کاربران این امکان را می‌دهد تا دارایی‌های دیجیتال پذیرفته‌شده (مانند stablecoins، liquidity tokens) را در ازای OHM با تخفیف به خزانه بفروشند که طی یک دوره مشخص عرضه می‌شود. این به پروتکل کمک می‌کند تا نقدینگی خود را به دست آورد. این پروژه به دلیل ارائه بازدهی‌های فوق‌العاده بالا شناخته شد که نگرانی‌هایی را در مورد پایداری بلندمدت آن‌ها برانگیخت و منجر به مقایسه‌هایی با مدل‌هایی شد که به سرمایه‌گذاری جدید مستمر نیاز دارند.

Protocol-Owned Liquidity (POL) یک مفهوم پیشگامانه است که در آن خزانه پروژه به طور مستقیم نقدینگی خود را به دست می‌آورد و مالک آن می‌شود، به جای اینکه آن را از ارائه‌دهندگان نقدینگی خارجی اجاره کند. این رویکرد نوآورانه با هدف تضمین بازارهای عمیق و پایدار برای OHM، کاهش وابستگی به سرمایه مزدور که می‌تواند در هر زمان نقدینگی را برداشت کند، انجام می‌شود. با مالکیت نقدینگی خود، پروتکل کنترل بیشتری بر عمق بازار خود پیدا می‌کند، از معاملات کارمزد دریافت می‌کند و یک اکوسیستم قوی‌تر و منعطف‌تر را پرورش می‌دهد. این کنترل استراتژیک نوسانات را به حداقل می‌رساند و ثبات بلندمدت را افزایش می‌دهد.

Olympus v1 پس از موفقیت اولیه خود نوسانات بازار قابل توجهی را تجربه کرد. این رفتار پویای بازار، با وجود مکانیسم پشتیبانی آن، زمینه‌هایی را برای بهبود برجسته کرد. این پروژه متعاقباً به V2 مهاجرت کرد تا پیشرفت‌های قابل توجهی از جمله قابلیت‌های حاکمیت درون زنجیره‌ای و Staking خودکار برای دارایی‌های bonded را معرفی کند. V2 همچنین شامل ارتقاء توکن بود که توکن‌های wrapped قبلی را با نسخه‌های جدید جایگزین کرد و کاربران را ملزم می‌کرد دارایی‌های خود را برای دسترسی به این ویژگی‌های جدید و اطمینان از سازگاری با ادغام‌های شریک آینده و توسعه‌های پروتکل مهاجرت دهند.

این یک سوال مهم و پرتکرار در مورد این پروژه است. منتقدان اغلب این نگرانی را مطرح می‌کنند که مدل اقتصادی آن، به ویژه وعده بازدهی‌های فوق‌العاده بالا، ممکن است به جریان مداوم سرمایه جدید از سرمایه‌گذاران بعدی برای پرداخت به سرمایه‌گذاران اولیه متکی باشد. این ساختار با طرح‌های Ponzi مقایسه می‌شود، جایی که بازدهی سرمایه‌گذاران اولیه توسط سرمایه‌گذاران بعدی تأمین می‌شود، نه از درآمد واقعی یا رشد دارایی. در حالی که طرفداران این مدل را به عنوان یک آزمایش اقتصادی مشروع با هدف ایجاد یک ارز ذخیره غیرمتمرکز دفاع می‌کنند، ویژگی‌های عملیاتی آن بحث و بررسی قابل توجهی را برانگیخته است.