nullifierقیمت

(NULL)

در رمزنگاری اثبات دانش صفر (zero-knowledge proof)، نالیفایر یک مقدار رمزنگاری منحصر به فرد و یک‌بار مصرف است. وظیفه اصلی آن جلوگیری از خرج کردن مضاعف (double-spending) یا اقدامات تکراری مرتبط با یک منبع یا هویت خاص است، در حالی که حریم خصوصی را حفظ می‌کند. این مکانیسم به عنوان یک «نشانگر» دیجیتال عمل می‌کند که نشان‌دهنده یک اقدام انجام شده است و به طور موثری پتانسیل تکرار همان اقدام را بدون افشای اطلاعات محرمانه کاربر «خنثی» می‌کند. این سازوکار یکپارچگی را تضمین کرده و از تکرارهای متقلبانه در سیستم‌های غیرمتمرکز جلوگیری می‌کند.

نالیفایرها در طول اجرای یک اثبات دانش صفر هنگامی که کاربر اقدامی را انجام می‌دهد، مانند یک تراکنش خصوصی یا یک رأی‌گیری ناشناس، تولید می‌شوند. پس از ایجاد، این نالیفایر منحصر به فرد معمولاً عمومی می‌شود یا توسط سیستم ثبت می‌گردد. اگر کاربر دوباره اقدام مشابهی را انجام دهد، سیستم نالیفایر تازه ارسال شده را با فهرستی از نالیفایرهای قبلاً استفاده شده مقایسه و تأیید می‌کند. تطابق نشان‌دهنده یک اقدام تکراری است که سپس رد می‌شود و به طور موثری از خرج کردن مضاعف یا مشارکت تکراری جلوگیری می‌کند، همه اینها بدون افشای هویت خصوصی کاربر.

نالیفایرها برای حفظ حریم خصوصی و یکپارچگی سیستم در محیط‌های غیرمتمرکز حیاتی هستند. آن‌ها از خرج کردن مضاعف جلوگیری می‌کنند و تضمین می‌کنند که دارایی‌های خصوصی یا تراکنش‌های محافظت‌شده فقط یک بار خرج می‌شوند. آن‌ها همچنین اقدامات ناشناس، مانند رأی‌گیری، را با اجازه دادن به کاربران برای شرکت بدون افشای هویتشان، در حالی که تضمین می‌کنند فقط یک بار می‌توانند اقدام کنند، تسهیل می‌کنند و بدین ترتیب عدالت سیستم را حفظ می‌نمایند. علاوه بر این، نالیفایرها امنیت اثبات‌های دانش صفر را با فعال کردن تأییدکنندگان برای تأیید اینکه یک اثبات قبلاً استفاده نشده است، افزایش می‌دهند و بدین ترتیب از حملات بازپخش (replay attacks) جلوگیری کرده و قابلیت اطمینان کلی اثبات‌های رمزنگاری را حفظ می‌کنند.

نالیفایرها جزء لاینفک بسیاری از برنامه‌های Web3 متمرکز بر حریم خصوصی هستند. آن‌ها در پروتکل‌های هویتی حفظ‌کننده حریم خصوصی استفاده می‌شوند که کاربران را قادر می‌سازد اعتبارنامه‌ها را بدون افشای اطلاعات شخصی تأیید کنند. سیستم‌های رأی‌گیری ناشناس از نالیفایرها به عنوان یک «توکن رأی» استفاده می‌کنند تا اطمینان حاصل شود که هر شرکت‌کننده واجد شرایط فقط یک بار رأی می‌دهد و بدین ترتیب هم حریم خصوصی و هم یکپارچگی دموکراتیک را حفظ می‌کند. در پروتکل‌های تراکنش خصوصی، مانند تراکنش‌های محافظت‌شده، نالیفایرها برای جلوگیری از خرج کردن مضاعف دارایی‌های دیجیتال بسیار مهم هستند. علاوه بر این، آن‌ها در سیستم‌های گواهی و اعتبارنامه یافت می‌شوند، جایی که می‌توانند به عنوان یک شناسه توکن منحصر به فرد و تولید شده توسط مالک برای گواهی‌های ضرب شده عمل کنند.

از نظر فنی، تولید نالیفایر اغلب شامل هش کردن رمزنگاری (cryptographically hashing) داده‌های محرمانه است. به عنوان مثال، در بسیاری از سیستم‌ها، نالیفایر با هش کردن یک `nullifier_seed` محرمانه همراه با یک شناسه منحصر به فرد مانند شاخص برگ Unspent Transaction Output (UTXO) تولید می‌شود. این روش تضمین می‌کند که فقط مالک قانونی، که دارای `nullifier_seed` محرمانه است، می‌تواند نالیفایر معتبر را برای یک منبع خاص ایجاد کند، بنابراین تضمین می‌شود که فقط یک بار خرج یا استفاده می‌شود. نالیفایرها همچنین معمولاً در ارتباط با تعهدات (commitments) تولید می‌شوند، که هش‌های منتشر شده از اسرار هستند و صلاحیت لازم برای ایجاد یک نالیفایر معتبر را تعیین می‌کنند.

در حالی که نالیفایرها و تعهدات اجزای رمزنگاری نزدیک به هم هستند، اهداف متمایزی را دنبال می‌کنند. یک تعهد معمولاً یک هش منتشر شده از داده‌های محرمانه را نشان می‌دهد که صلاحیت یا حق کاربر را برای انجام یک اقدام خاص بدون افشای خود اسرار مشخص می‌کند. در مقابل، نالیفایر اثبات واقعی، یک‌بار مصرف و عمومی است که نشان می‌دهد اقدام واقعاً انجام شده است و به طور موثری از تکرار آن جلوگیری می‌کند. اگرچه متفاوت هستند، اما اغلب ورودی‌های داده مشترکی را در تولید خود به اشتراک می‌گذارند که امکان اعتبار سنجی متقابل قوی و بررسی‌های یکپارچگی را در سیستم‌های اثبات دانش صفر پیچیده فراهم می‌کند.