Macroقیمت

($MACRO)

پروتکل Macro با هدف تحول سیستم‌های پرداخت سنتی از طریق رسیدگی به کارمزدهای بالا، نقض داده‌ها و کنترل محدود کاربر ایجاد شده است. چشم‌انداز آن ایجاد یک اکوسیستم پرداخت غیرمتمرکز، شفاف و مقرون‌به‌صرفه از طریق فناوری بلاکچین است. این پروژه در تلاش است تا ارزهای دیجیتال را در فعالیت‌های مالی روزمره ادغام کند، و مالی سنتی را با اقتصاد دیجیتال پیوند دهد، به‌ویژه از طریق یک 'کارت اعتباری کریپتو' پیشنهادی که قابلیت بازگشت وجه و کارمزد تراکنش صفر را ارائه می‌دهد.

توکن اصلی 'Macro ($MACRO)' در اکوسیستم Ethereum ساخته شده است. همچنین یک پروژه جداگانه به نام 'Macro Millions (MACRO)' وجود دارد که بر روی بلاکچین Solana فعالیت می‌کند، که به دلیل سرعت بالا و هزینه‌های تراکنش پایین خود شناخته شده است. وایت‌پیپر پروتکل Macro در ابتدا در سال 2023 منتشر شد که جزئیات فنی بیشتر و مشخصات پیاده‌سازی را تشریح می‌کند.

توکن بومی پروتکل Macro در وایت‌پیپر آن با نام $MTP ذکر شده است، اگرچه بسیاری از سایت‌های ردیابی آن را $MACRO فهرست می‌کنند. این توکن به گونه‌ای طراحی شده است که جزء جدایی‌ناپذیر اکوسیستم Macro Protocol باشد، و به کاربران امکان دسترسی به ویژگی‌های انحصاری و پاداش‌ها را می‌دهد. این توکن دارای عرضه حداکثری 10 میلیون واحد است. جزئیات بیشتر در مورد تخصیص اولیه، مدل اقتصادی و مکانیسم‌های احتمالی استیکینگ معمولاً در وایت‌پیپر پروژه تشریح می‌شود.

اطلاعات مربوط به اعضای تیم اصلی، مکانیسم‌های خاص حاکمیتی برای تصمیم‌گیری جامعه، عملیات خزانه و ذخایر مالی پروتکل Macro در حال حاضر به صورت عمومی محدود است. در حالی که این پروژه در سال 2023 راه‌اندازی شد، یک برنامه توسعه جامع آینده یا جدول زمانی فراتر از ورود اولیه آن به بازار مالی غیرمتمرکز (DeFi) از طریق منابع عمومی به راحتی در دسترس نیست.

کاربرد اصلی Macro ($MACRO) در نقش آن به عنوان یک راه‌حل پرداخت غیرمتمرکز نهفته است. هدف این است که دارندگان توکن‌های $MACRO (یا $MTP) به ویژگی‌ها و پاداش‌های انحصاری پلتفرم دسترسی پیدا کنند. یکی از موارد استفاده کلیدی پیشنهادی، یک 'کارت اعتباری کریپتو' است که برای تسهیل هزینه‌کرد یکپارچه ارز دیجیتال برای تراکنش‌های روزمره جهانی طراحی شده و مزایایی مانند بازگشت وجه و کارمزد تراکنش صفر را ارائه می‌دهد. علاوه بر این، مانند بسیاری از ارزهای دیجیتال، می‌توان از آن برای معاملات آربیتراژ استفاده کرد.

مانند هر پروژه بلاکچین دیگری، ریسک‌های سرمایه‌گذاری بالقوه شامل آسیب‌پذیری‌های فنی مانند نقص در قراردادهای هوشمند، حملات شبکه (مانند DDoS، فیشینگ) و چالش‌های ناشی از ماهیت در حال تکامل فناوری بلاکچین است. ریسک‌های اقتصادی شامل نوسانات بالای بازار است، که در آن قیمت توکن می‌تواند به طور قابل توجهی تحت تأثیر احساسات بازار، عوامل کلان اقتصادی و تغییرات نظارتی قرار گیرد. ریسک نقدینگی نیز یک نگرانی است، به ویژه برای توکن‌هایی با حجم معاملات پایین‌تر.