eos3lقیمت

(EOS3L)

Web3 یک الگوی اینترنت غیرمتمرکز است که بر پایه فناوری بلاکچین بنا شده و اساساً قدرت را از شرکت‌های متمرکز به کاربران فردی منتقل می‌کند. برخلاف Web2، که در آن شرکت‌های بزرگ فناوری داده‌ها و خدمات کاربر را کنترل می‌کنند، Web3 بر مالکیت و کنترل کاربر تأکید دارد. این فناوری از بلاکچین برای شفافیت، تغییرناپذیری و امنیت بهره می‌برد و برنامه‌های کاربردی را فعال می‌کند که در آن کاربران مستقیماً دارایی‌های دیجیتال و داده‌های خود را در اختیار دارند. این تغییر، محیطی بازتر، بدون نیاز به اعتماد (trustless) و بدون نیاز به مجوز (permissionless) را ترویج می‌کند، نوآوری را تقویت کرده و اتکا به واسطه‌ها را کاهش می‌دهد.

قراردادهای هوشمند، توافقات دیجیتالی خوداجرا هستند که شرایط توافق مستقیماً در خطوط کد آنها نوشته شده است. آنها روی یک بلاکچین قرار دارند که باعث شفافیت، تغییرناپذیری و ضد دستکاری بودن آنها می‌شود. هنگامی که شرایط از پیش تعریف‌شده برآورده شوند، قرارداد بدون نیاز به واسطه‌ها، شرایط خود را به صورت خودکار اجرا می‌کند. این قابلیت خودکارسازی، قابلیت اطمینان و کارایی را تضمین می‌کند و طیف گسترده‌ای از برنامه‌های غیرمتمرکز (dApps) را از خدمات مالی گرفته تا مدیریت زنجیره تامین، با برنامه‌ریزی مستقیم منطق تراکنش‌ها و توافقات در دفتر کل دیجیتال، امکان‌پذیر می‌سازد.

توکنومیکس به مدل اقتصادی و ویژگی‌های یک توکن در اکوسیستم خاص خود اشاره دارد. این شامل جنبه‌های مختلفی از جمله عرضه (کل، در گردش)، کاربرد، مکانیسم‌های توزیع، ساختارهای انگیزشی و عملکردهای حاکمیتی آن می‌شود. یک مدل توکنومیکس قوی حیاتی است زیرا بر رفتار کاربر تأثیر می‌گذارد، مشارکت را تشویق می‌کند، تقاضا برای توکن را افزایش می‌دهد و در نهایت از رشد و پایداری پروژه حمایت می‌کند. یک مدل با دقت طراحی شده تضمین می‌کند که ارزش توکن با کاربرد آن و سلامت کلی اکوسیستم همسو است و یک جامعه پویا و مشارکت‌جو را پرورش می‌دهد.

کاربرد یک توکن برای هدف آن اساسی است و اغلب ارزشی را که برای دارندگان به ارمغان می‌آورد دیکته می‌کند. توکن‌ها می‌توانند کاربردهای متنوعی ارائه دهند، از جمله فعال کردن حقوق حاکمیتی که در آن دارندگان می‌توانند به پیشنهادات پروژه رای دهند، به عنوان وسیله‌ای برای پرداخت خدمات یا کالاها در اکوسیستم عمل کنند، دسترسی به ویژگی‌ها یا محتوای انحصاری را اعطا کنند، یا امکان مشارکت در staking برای کسب پاداش را فراهم سازند. هرچه موارد استفاده یک توکن در اکوسیستم آن جدایی‌ناپذیرتر و متنوع‌تر باشد، تقاضای بالقوه آن بیشتر و مزایای ملموس‌تری برای دارندگانش خواهد داشت.

در اکوسیستم EOS، سازوکار اجماع Delegated Proof of Stake (DPoS) به دارندگان توکن اجازه می‌دهد تا تعداد محدودی از Block Producers (BPs) را از طریق یک فرآیند رای‌گیری انتخاب کنند. این BPs منتخب سپس مسئول ایجاد، اعتبارسنجی و افزودن بلاک‌های جدید به بلاکچین هستند. هدف این سیستم دستیابی به توان عملیاتی بالای تراکنش و تاخیر کم در مقایسه با سایر مدل‌های اجماع است. BPs برای عملکرد خوب انگیزه دارند زیرا برای آرا و پاداش‌های بلاک رقابت می‌کنند، که این امر امنیت و کارایی شبکه را تضمین می‌کند. دارندگان توکن می‌توانند آرای خود را در هر زمان تغییر دهند و بدین ترتیب شکلی پویا از حاکمیت را فراهم می‌آورند.

Staking توکن‌های EOS عمدتاً شامل قفل کردن آنها برای کسب قدرت رای‌گیری است، که به دارندگان اجازه می‌دهد با رای دادن به Block Producers در حاکمیت شبکه مشارکت کنند. در حالی که توکن‌ها staked هستند، تحت کنترل کاربر باقی می‌مانند و نمی‌توان آنها را معامله یا خرج کرد. این مکانیسم برای مدل اجماع DPoS حیاتی است، زیرا امنیت شبکه و عدم تمرکز را از طریق مشارکت فعال جامعه تضمین می‌کند. اگر کاربری تصمیم به unstake کردن توکن‌های EOS خود بگیرد، معمولاً یک دوره اجباری unstaking وجود دارد که معمولاً 3 روز است، قبل از اینکه توکن‌ها به طور کامل آزاد شده و دوباره برای برداشت یا انتقال نقد شوند.