تنها توکن‌سازی چالش‌های نقدینگی را حل نمی‌کند، پیشتازان صنعت هشدار دادند

مقدمه

در طول هفته بلاکچین پاریس، یکی از روایت‌های اصلی توکن‌سازی توسط رهبران صنعت رد شد؛ آنها اشاره کردند که صرفاً قرار دادن دارایی‌ها روی بلاکچین (onchain) لزوماً آنها را نقدشونده نمی‌کند.

با افزایش هیجان پیرامون دارایی‌های دنیای واقعی توکن‌سازی شده (که اغلب به اختصار RWAs نامیده می‌شوند)، بسیاری از جامعه سرمایه‌گذاری و توسعه‌دهندگان به این باور رسیده‌اند که فناوری بلاکچین به دارایی‌های سنتی غیرنقدشونده امکان تبدیل شدن به ابزارهای معاملاتی آسان را خواهد داد. اما این فرضیه توسط مدیرانی که در پنلی به سازماندهی یانا پریخودچنکو شرکت داشتند، با اشاره به واقعیتی ظریف‌تر، رد شد.

آنها تصریح کردند که توکن‌سازی دسترسی و زیرساخت‌ها را بهبود می‌بخشد، اما نقدشوندگی مسئله‌ای متفاوت است و نیازمند پویایی‌های عمیق‌تر بازار است.

تصور غلط اصلی درباره توکن‌سازی

دیجیتالی کردن دارایی‌های دنیای واقعی مانند املاک و مستغلات، اعتبارات خصوصی یا کالاها به توکن‌هایی بر روی بلاکچین، به عنوان فرآیند توکن‌سازی شناخته می‌شود. ایده این است که چنین توکن‌هایی می‌توانند راحت‌تر از دارایی‌های اصلی معامله شوند که می‌تواند به نقدشوندگی و مشارکت بیشتر منجر شود.

اما اویا چلیکتمر، مدیر Ondo Finance، می‌گوید که این دیدگاهی ساده‌انگارانه از موضوع است.

او تأکید کرد که اسطوره رایج درباره تبدیل یک دارایی غیرنقدشونده به توکن باقی است و این کار آن را به دارایی نقدشونده تبدیل نمی‌کند. در واقع، دارایی‌هایی مانند املاک و مستغلات و حتی اعتبارات شخصی هرگز نقدشونده نبوده‌اند، زیرا به دلیل عواملی مانند زمان نگهداری طولانی، ارزش‌گذاری پیچیده و تعداد کم خریداران، ذاتاً نقدشونده نیستند.

این محدودیت‌های ساختاری با توکن‌سازی از بین نمی‌روند. توکن‌سازی صرفاً شکل ثبت و انتقال مالکیت را تغییر می‌دهد.

نقدشوندگی یک عملکرد بازار است، نه یک ویژگی فناوری

نقدشوندگی معمولاً با یک مشکل فنی اشتباه گرفته می‌شود. در عمل، نقدشوندگی مبتنی بر بازار، مبتنی بر تقاضا و مبتنی بر اعتماد است.

اگرچه یک دارایی توکن‌سازی شده و می‌تواند ۲۴/۷ بر روی بلاکچین معامله شود، اما تا زمانی که تعداد کافی از خریداران و فروشندگان به طور فعال درگیر آن نباشند، نقدشونده نخواهد بود. در غیاب تقاضای منظم، کشف قیمت چالش‌برانگیز می‌شود و فعالیت معاملاتی پایین می‌آید.

این نکته توسط فرانچسکو رانیری فابراچی از تتر در این بحث تقویت شد. او مشاهده کرد که قرار دادن یک دارایی روی بلاکچین لزوماً نقدشوندگی ایجاد نمی‌کند.

بلکه نقدشوندگی بر اساس جذابیت، استانداردسازی و آشنایی کلی بازار با دارایی توسط شرکت‌کنندگان در بازار است.

این تفاوت است که اهمیت دارد. فناوری می‌تواند تجارت را تسهیل کند، اما مشارکت را اجباری نمی‌کند.

چرا برخی دارایی‌ها غیرنقدشونده باقی می‌مانند

برخی از طبقات دارایی‌ها ذاتاً غیرنقدشونده هستند. این موارد شامل:

املاک و مستغلات

در معاملات املاک، پیچیدگی‌های قانونی، هزینه‌های بالا و زمان‌های تسویه طولانی وجود دارد. این عوامل اساسی حتی در شکل توکن‌سازی شده یک جزء از دارایی نیز وجود دارند.

اعتبارات خصوصی

در بازارهای خصوصی، شفافیت و قیمت‌گذاری استاندارد برای وام‌ها و ابزارهای بدهی وجود ندارد. این امر فروش آنها را در بازارهای ثانویه دشوار می‌کند.

سرمایه‌گذاری‌های جایگزین

سایر دارایی‌ها مانند هنر، کلکسیون‌ها یا صندوق‌های خاص، عموماً از نظر تعداد خریداران و ارزش‌گذاری محدود هستند و نقدشوندگی را مختل می‌کنند.

این دارایی‌ها می‌توانند از طریق توکن‌سازی دسترسی‌پذیرتر شوند، بدون اینکه ماهیت بنیادی آنها تغییر کند. در نتیجه، معاملات می‌توانند روی بلاکچین انجام شوند، اما محدود و کم‌حجم باشند.

کدام دارایی‌های توکن‌سازی شده احتمالاً نقدشونده خواهند بود؟

اگرچه در مورد دارایی‌های غیرنقدشونده تردید وجود دارد، اما اعضای پنل توافق کردند که انواع خاصی از دارایی‌ها وجود دارند که احتمالاً در قالب توکن‌سازی شده نقدشونده‌تر هستند.

این موارد شامل:

اوراق قرضه دولتی و شرکتی.

صندوق‌های بازار پول

یو‌اس‌دی‌سی (USD Coin) و سایر استیبل‌کوین‌ها.

ابزارهای مالی که به شدت استاندارد شده‌اند.

این دارایی‌ها از قبل تقاضای بالایی دارند، مکانیسم قیمت‌گذاری واضح و ساختارهای بازار موجود دارند. آنها برای معامله روی بلاکچین مناسب هستند، زیرا توکن‌سازی کارایی آنها را افزایش می‌دهد، زمان‌های تسویه را کاهش می‌دهد و دسترسی را افزایش می‌دهد.

در مقابل، دارایی‌های کمتر استاندارد و پیچیده‌تر، مسیری دشوارتر برای رسیدن به نقدشوندگی دارند.

تغییر تمرکز از انتشار به استفاده

در طول چند سال گذشته، صنعت دارایی‌های واقعی توکن‌سازی شده (RWA) شاهد گسترش سریعی بوده و پلتفرم‌ها برای قرار دادن طبقات مختلف دارایی روی بلاکچین با یکدیگر رقابت می‌کنند. اما تأکید در حال تغییر است.

صنعت در حال حاضر به جای تعداد دارایی‌های قابل توکن‌سازی، این سوال را مطرح می‌کند که آیا دارایی‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند و معامله می‌شوند یا خیر.

این تغییر یک تحول مهم است. موفقیت اولیه توکن‌سازی با میزان توکن‌های صادر شده و ارزش قفل شده اندازه‌گیری می‌شد.

اکنون بر معیارهایی مانند:

فعالیت بازار ثانویه

حجم معاملات

مشارکت کاربر

عمق نقدشوندگی

در غیاب این موارد، دارایی‌های توکن‌سازی شده ممکن است در دستیابی به هدف خود که ابزارهای مالی پویا هستند، شکست بخورند و تنها به یک بازنمایی ایستا تبدیل شوند.

توزیع همچنان اهمیت دارد

یکی دیگر از جنبه‌های مهم که در پنل مطرح شد، مسئله توزیع است. یک دارایی توکن‌سازی شده با بهترین طراحی نیز نمی‌تواند مورد استقبال قرار گیرد مگر اینکه به طور گسترده در دسترس باشد.

بازارهای مالی سنتی بر پایه شبکه‌های بزرگ توزیع مانند بانک‌ها، کارگزاران و صرافی‌ها بنا شده‌اند. زیرساخت مشابه هنوز در دنیای توکن‌سازی شده ساخته نشده است.

پلتفرم‌ها باید اطمینان حاصل کنند که دارایی‌های توکن‌سازی شده در مکان‌های متعدد قابل دسترسی هستند، در کیف پول‌ها ادغام شده‌اند و توسط سرمایه‌گذاران خرد و نهادی قابل دسترسی هستند.

بدون توزیع خوب، نقدشوندگی بالا نخواهد بود، مهم نیست فناوری پشت آن چقدر پیچیده باشد.

نقش پذیرش نهادی

اهمیت مشارکت نهادی معمولاً به عنوان یکی از عوامل اصلی کمک‌کننده به نقدشوندگی در بازارهای توکن‌سازی شده در نظر گرفته می‌شود. سرمایه‌گذاران بزرگ سرمایه، اعتبار و معاملات را وارد بازار می‌کنند که منجر به بازارهای عمیق‌تر می‌شود.

با این حال، نهادها نیز استثنا نیستند و الزامات آنها عبارتند از:

انطباق با مقررات

چارچوب‌های مدیریت ریسک

زیرساخت قابل اعتماد

قیمت‌گذاری شفاف

برای جلب علاقه نهادی به دارایی‌های توکن‌سازی شده، آنها باید این معیارها را برآورده کنند. این امر جستجو برای دستیابی به نقدشوندگی را پیچیده‌تر می‌کند.

فناوری همچنان نقش خود را ایفا می‌کند

اگرچه توکن‌سازی به تنهایی راه حل نهایی برای نقدشوندگی نیست، اما هنوز ارزش قابل توجهی دارد.

فناوری بلاکچین می‌تواند:

مالکیت کسری را ممکن سازد

زمان‌های تسویه را کاهش دهد

شفافیت را بهبود بخشد

هزینه‌های تراکنش را کاهش دهد

این مزایا می‌توانند به فراهم آوردن محیط نقدشوندگی کمک کنند، با وجود اینکه لزوماً آن را تضمین نمی‌کنند.

برای توضیح این موضوع، از طریق مالکیت کسری، دارایی‌های با ارزش بالا می‌توانند برای مخاطبان بیشتری در دسترس قرار گیرند که در بلندمدت ممکن است به افزایش تقاضا منجر شود. به همین ترتیب، به دلیل تسویه سریع‌تر، می‌توان تجارت را کارآمدتر و جذاب‌تر کرد.

نکته مهم در این مورد این است که آنها عوامل توانمندساز هستند، اما راه حل نیستند.

نگاهی واقع‌بینانه‌تر به توکن‌سازی

بحث‌های هفته بلاکچین پاریس نشان‌دهنده نگرشی در حال تحول در صنعت است. سهامداران به جای در نظر گرفتن توکن‌سازی به عنوان یک راه حل جادویی، شروع به درک کاستی‌های آن کرده‌اند.

این واقع‌گرایی برای رشد بلندمدت حیاتی است. بیش از حد مثبت‌نگری به جنبه‌های توکن‌سازی ممکن است در صورت برآورده نشدن انتظارات، ناامیدی و بی‌اعتمادی ایجاد کند.

صنعت همچنین می‌تواند با اذعان به اینکه نقدشوندگی چیزی فراتر از فناوری است، بر توسعه ساختارهای بازار، انگیزه‌ها و مشارکت مورد نیاز برای اطمینان از رشد پایدار تمرکز کند.

نتیجه‌گیری

این تصور که می‌توان دارایی‌های غیرنقدشونده را از طریق توکن‌سازی فوراً به دارایی‌های نقدشونده تبدیل کرد، در میان کارشناسان صنعت مورد پرسش قرار گرفته است. همانطور که سخنرانان Ondo Finance و Tether در هفته بلاکچین پاریس تأکید کردند، نقدشوندگی یکی از ویژگی‌هایی نیست که تنها با کمک بلاکچین قابل مهندسی باشد.

بلکه نقدشوندگی تابعی از تقاضای بازار، مشارکت و زیرساخت است. اگرچه توکن‌سازی پتانسیل افزایش دسترسی و کارایی را دارد، اما ویژگی‌های اساسی را که باعث دشواری تجارت برخی دارایی‌ها می‌شود، از بین نمی‌برد.

با توسعه بخش RWA، نقش قرار دادن دارایی‌ها روی بلاکچین دیگر نگرانی اصلی نیست، بلکه اطمینان از اینکه آنها به طور فعال مورد استفاده و معامله قرار می‌گیرند، اهمیت دارد. این یک گام حیاتی به سوی ایجاد یک اقتصاد توکن‌سازی شده عملیاتی‌تر و پایدارتر است.

در نهایت، موفقیت توکن‌سازی به اندازه بازارهایی که از آن حمایت می‌کنند، خواهد بود.