داوها محکوم به شکست نیستند، فقط نیاز به تکامل دارند: بنیان‌گذار آوه

«استانی کولچوف می‌گوید: «چیزهایی هستند که اکثر بنیان‌گذاران دیفای نمی‌خواهند به شما بگویند.» DAOها در حال حاضر به اشتباه به عنوان سیستم‌های حاکمیتی معرفی می‌شوند، اما به درستی کار نمی‌کنند. آن‌ها از لحاظ تکنولوژژیکی خراب نیستند. تصمیم‌گیری‌هایی که از طریق حاکمیت سطح بالا و بدون مشارکت زیاد یا زنجیره شفافی از پاسخگویی انجام می‌شوند، ایراد دارند.

در ۱۰ مارس، او این را در X پست کرد. DAOها به شدت چالش‌برانگیز هستند، زیرا در حالی که ایجاد فناوری‌های جدید بلاک‌چین دشوار است، چالش واقعی در طراحی ساختار حاکمیتی برای DAOها نهفته است که مانعی برای اعضای DAO نباشد.

بیانیه استانی کولچوف نکته مهمی را برجسته می‌کند و این ایده مستلزم توجه بیشتر است.

آنچه اختلاف آوه واقعاً آشکار کرد

درخواست بودجه آزمایشگاه‌های آوه با عنوان "Aave Will Win" — که پس از یک بررسی اولیه در ۱ مارس ۲۰۲۶ با ۵۲.۵۸٪ حمایت و ۴۲٪ مخالفت تصویب شد — مستقیم‌ترین کاتالیزور برای خروج توسعه‌دهندگان اصلی آوه (BGD Labs) بوده است. نکته مهم این است که این فقط یک تصمیم نزدیک نبود و یک موضوع بی‌اهمیت هم محسوب نمی‌شد. هدف این درخواست این است که DAO توسعه V4 آزمایشگاه آوه را از طریق حدود ۵۱ میلیون دلار (۱۰۰٪ از فروش محصولات آزمایشگاه آوه) تأمین مالی کند، زیرا DAO به طور فزاینده‌ای به دنبال متمرکز کردن مالکیت فکری (IP) و تمام دارایی‌های مرتبط، از جمله برندسازی و علائم تجاری خود است.

آزمایشگاه BGD اعلام کرده است که در ماه مارس آوه را (به عنوان توسعه‌دهنده اصلی پروتکل) ترک خواهد کرد. در ۳ مارس، ابتکار آوه چان (ACI) — که بزرگترین هیئت حاکمیتی را به مارک زلر، سرپرست اصلی پروتکل آوه، تفویض کرده بود — نیز اعلام کرد که پس از چهار ماه به فعالیت‌های خود پایان خواهد داد و اظهار داشت که به دلیل قدرت رای متمرکز که مانع از نظارت مستقل آن‌ها می‌شود، نمی‌تواند به طور مستقل عمل کند.

یک طرح "سخت‌گیرانه" حاکمیتی برای قرار دادن کامل مالکیت فکری و دارایی‌های برند آوه تحت کنترل DAO نیز در ژانویه کاملاً شکست خورد. این هرگز یک "نبرد" برای حاکمیت نبود. به عبارت دیگر، اعضای DAO علیه رشد قدرت شخصی خود و به نفع DAO (از طریق رأی ندادن برای مالکیت جامعه خود) رأی دادند. هنگامی که یک DAO مسئولیت‌پذیری در قبال خود را نمی‌پذیرد، مشکلی وجود دارد.

این وضعیت بدتر شده است زیرا آزمایشگاه‌های آوه در ابتدا منبع درآمد خود را از فرانت‌اند شبکه آوه به یک کیف پول شرکتی متمرکز بدون اجازه منتقل کردند. هدف اصلی ابتکارات "Aave Will Win" برجسته کردن این وضعیت بود. با نادیده گرفتن انگیزه‌های پنهان، جامعه سرانجام دو یا سه هفته پس از راه‌اندازی ابتکار "Aave Will Win"، با اجماع (با اختلاف بسیار کم) علیه تصمیمات یک‌جانبه بیشتر به توافق رسید، اما جدول زمانی همه این رویدادها هنوز آشفته است.

مشکل مشارکت که هیچ کس نمی‌خواهد به آن بپردازد

عضویت DAO معمولاً بین ۱۵٪ تا ۲۵٪ از کل توکن‌های موجود است که نشان‌دهنده یک مشکل ساختاری کامل است.

هنگامی که تنها یک چهارم از کل دارندگان توکن در تمام رأی‌گیری‌ها شرکت می‌کنند، نمی‌توانید حاکمیت خود را غیرمتمرکز بدانید. جامعه این خلأ را پر نمی‌کند. نمایندگان، افراد و سازمان‌های مستقلی هستند که ائتلاف‌ها تشکیل می‌دهند، دستور کارها را ترویج می‌کنند و حقوق رأی نیابتی را به نمایندگی از دیگران در DAOهای مربوطه خود در اختیار دارند. همانطور که کولچوف اشاره کرد، DAOها به سرعت سیاسی می‌شوند و برخی رأی‌گیری‌ها به رقابتی برای جلب توجه تبدیل می‌شوند. شرکت‌کنندگان ائتلاف‌هایی تشکیل می‌دهند و قدرت بزرگترین آرا را به خود اختصاص می‌دهند تا به تصویب پیشنهادات خود در رأی‌گیری‌های بعدی کمک کنند.

این چیزی نیست که غیرمتمرکزسازی معنا می‌دهد. در یک شکل ضعیف ساختاریافته از دموکراسی نمایندگی با جمعیتی ناشناس، هیچ محدودیت دوره‌ای وجود ندارد.

کولچوف به وضوح بیان می‌کند که او قبلاً برنامه‌هایی برای مدیریت پروتکل از طریق تصمیمات درون زنجیره‌ای و اجرای اسناد مورد نیاز طبق قانون دارد. این همان کاری است که باید انجام شود. او معتقد نیست که هزاران نفر باید در نحوه عملکرد پروتکل نقش داشته باشند، و بنابراین، هزاران نفر نباید در مورد تصمیمات عملیاتی نیز رأی دهند. کولچوف معتقد است که یک نفر باید هر روز بر اساس آنچه در آن روز می‌داند تصمیم بگیرد، و سپس بر اساس تمام آن اطلاعات، تصمیمی به نمایندگی از پروتکل بر اساس آنچه که بهترین مسیر برای دستیابی به نتیجه مطلوب می‌داند، اتخاذ کند. اگر نتیجه مطلوب حاصل نشود، دارندگان توکن می‌توانند آن دارنده/تیم مشارکت‌کننده را بر اساس معیارهای ذکر شده در اسناد مورد نیاز قانون، برکنار کنند.

اظهارات نهایی کولچوف بیش از هر بخش دیگری از پیشنهاد ارائه شده، قابل تأمل است.

مدل هیبریدی یک ایده جدید نیست

کولچوف در اینجا هیچ چیز جدید یا بدیعی ایجاد نکرده است. مسئله اصلی که از سال ۲۰۲۰ در امور مالی غیرمتمرکز حل نشده باقی مانده، تنش بین سرعت عملیاتی در مقابل حاکمیت غیرمتمرکز است. این موضوع توسط Compound مورد توجه قرار گرفت. MakerDAO هنوز به طور کامل با این موضوع هماهنگ نشده است. Uniswap به مدت دو سال با مسائل حاکمیتی ناشی از عدم علاقه کاربران دست و پنجه نرم کرده است.

بزرگی فرصت در وام‌دهی، آوه را از بقیه متمایز می‌کند. آوه بیش از ۱ تریلیون دلار تراکنش وام‌دهی را تسهیل کرده است و تقریباً ۳۰٪ از کل ارزش قفل شده دیفای را کنترل می‌کند. هدف اعلام شده کولچوف رقابت با زیرساخت وام‌دهی جهانی است که اندازه‌ای ده‌ها تریلیون دلاری دارد. انتظار شش هفته‌ای برای یک تصمیم محصولی برای دستیابی به اجماع از طریق فروم، یک استراتژی رقابتی قابل دوام در هنگام تلاش برای رقابت با پورتفولیوی وام جی‌پی مورگان نیست.

او به اختیارات گوگل برای سازماندهی مجدد و دسترسی به تمام داده‌های جهان به عنوان یک مثال اشاره کرد. او احساس می‌کند که همین اختیار را دارد. با این حال، نرخ مشارکت ۱۵٪ رأی‌دهندگان، استراتژی محصول گوگل را تعریف نمی‌کند.

به گفته دنیسون برترام از تالی، ادغام آوه توسط کولچوف تحت یک ساختار شرکتی سنتی‌تر، تنها مسیر قابل دوام رو به جلو را نشان می‌دهد. دیوید فلپس از Confetti چارچوب بسیار مشخص‌تری ارائه داد: شرکت‌های تجاری خصوصی نباید DAO باشند اما دولت-ملت‌ها باید باشند.

به نظر می‌رسد هر دوی آن‌ها در حال تسلیم شدن هستند، نه ارائه مشاهدات انتقادی.

آنچه کولچوف نگفت

هنگامی که دارندگان توکن و تیم تحت رهبری بنیان‌گذار در مورد یک مسئله مهم اختلاف نظر دارند، او روشن نکرد که چه اتفاقی برای قدرت DAO می‌افتد. پارادایم هیبریدی تقسیم واضحی بین اجرا و تصمیمات مهم را پیش‌فرض می‌گیرد. اما هرگز اینگونه نیست. آن منطقه خاکستری دقیقاً همان جایی است که جنجال تغییر مسیر پول رخ داد.

پاسخگویی درون زنجیره‌ای وجود دارد. شفاف. تیم ممکن است توسط دارندگان توکن اخراج شود.

چه کسی تعیین می‌کند که چه چیزی تخلف قابل اخراج محسوب می‌شود؟

این طرح هیچ پاسخی به این پرسش ارائه نمی‌دهد. این مهمترین عنصر است.